Friday, July 15, 2011

၀ါဆုိဆြမ္းႏွင့္ သကၤန္းအလွဴ၊၊ ၊၊















သာသနာေတာ္ႏွစ္-၂၅၅၅-ခုႏွစ္၊ ေကာဇာသကၠရာဇ္-၁၃၇၃-ခုႏွစ္၊ ၀ါဆုိလၿပည့္ဓမၼစၾကၤာေန႔တြင္ မကုဋာရာမေက်ာင္းတုိက္၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံတြင္ သီတင္းသုံးလ်က္ တကၠသိုလ္အသီးသီးသုိ႔ တက္ေရာက္ပညာ သင္ယူေနၾကသည့္ သံဃာေတာ္အရွင္ၿမတ္ (၂၅၀)ေက်ာ္အား-

ေခတၱ-စကၤာပူႏုိင္ငံ ေစတနာရွင္မ်ားၿဖစ္ၾကသည့္ ကုိၿဖဳိးေအေက်ာ္+မသင္ဇာ၀င္းႏွင့္ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြမ်ားစုေပါင္း၍ ၀ါဆုိေန႔ဆြမ္း၊ ၀ါဆုိသကၤန္းႏွင့္၊ ဂက္စ္-ဆြမ္းခ်က္ေပါင္းအုိးၾကီးတုိ႔အား ေစတနာထက္သန္စြာ လွဴဒါန္းခဲ့ၾကသည့္ပုံရိပ္မ်ားကို အလင္းစက္ စာဖတ္သူမ်ား ၾကည္ႏူးပီတိၿဖင့္ ကုသုိလ္ရယူႏုိင္ေစရန္ တင္ၿပေပးလုိက္ပါသည္၊၊

တတ္အားသမွ် ပါ၀င္ကုသုိလ္ယူၾကသည့္ အလွဴရွင္မ်ား- - -

(၁) ကုိၿဖဳိးေအေက်ာ္+မသင္ဇာ၀င္းမိသားစု
(၂) ကိုေအာင္ဘုိ၀င္းမိသားစု
(၃) မေအးၿမတ္ေဇာ္မိသားစု
(၄) ကိုေက်ာ္မင္းမင္းထုိက္+မစုိးႏွင္းၿဖဴမိသားစု
(၅) မေအးသီတာညဳိ
(၆) ကိုလွေက်ာ္၀င္း
(၇) ကုိမ်ဳိးမင္း၀င္း
(၈) ကိုမင္းလွတာ+မမိခင္သီႏြယ္မိသားစု
(၉) ကုိသူရိန္ေဇာ္ညြန္႔+မေအးခ်မ္းမုိးမိသားစု
(၁၀) ဦးမ်ဳိးၿမင့္ေအာင္+ေဒၚတင္တင္စန္းမိသားစု(ဂ်ေမကာ)
(၁၁) ကုိမင္းၿမတ္ဇင္
(၁၂) ဦးထြန္းစိန္မိသားစု
(၁၃) ကိုရဲေက်ာ္+မၿမၿမမြန္မိသားစု
(၁၄) ကုိညီညီဟန္မိသားစု
(၁၅) ကိုေက်ာ္စြာမိသားစု
(၁၆) ဦးၿမေအာင္+ေဒၚတင္ဆုိင္တုိ႔အားအမွဴးထား၍ (သား) မင္းမြန္ခ်မ္းမိသားစု
(၁၇) ကိုၿပည္စုိးမိသားစု
(၁၈) ကုိဇြဲဟိန္း+မသက္စုမိသားစု
(၁၉) Sia and family (China)

ေစတနာထက္သန္စြာၿဖင့္ ပါ၀င္လွဴဒါန္းခဲ့ၾကေသာ ကုိၿဖဳိးေအေက်ာ္+မသင္ဇာ၀င္းႏွင့္ မိတ္ေဆြ၊သူငယ္ခ်င္းမ်ား
အလင္းစက္အရွင္မွ သံဃာေတာ္မ်ား၏ကုိယ္စား ေက်းဇူး တင္ပါသည္၊၊

ၾကြေရာက္၍ ဆြမ္းဒါနကိုခ်ီးေၿမွာက္ၾကေသာ သံဃာေတာ္အရွင္ၿမတ္မ်ားလည္း လုိအပ္ေသာတကၠသိုလ္
ပညာမ်ားကို ေအာင္ၿမင္စြာတတ္ေၿမာက္ပါေစေၾကာင္း အလွဴရွင္မ်ား၏ကုိယ္စား ဆုမြန္ေၿခြအပ္ပါသည္၊၊

အျပည့္အစံုသို႔....

Friday, July 1, 2011

‘သုဇာတာ’လို မိန္းကေလး၊၊ ၊၊




သည္စာတမ္းကို ေမးၿမန္းသူမ်ားေသာေၾကာင့္ ေရးသားရၿခင္းၿဖစ္ပါသည္၊၊ “အလင္းစက္”စာဖတ္သူမ်ားအထဲမွာ အမ်ဳိးသမီးမ်ားစြာလည္း ပါ၀င္ေနတာမို႔ ငါတုိ႔အေၾကာင္း “အလင္းစက္”က အတင္းတုတ္ေတာ့မည္ထင္သည္ဟု အေတြး၀င္ေလမည္လား စုိးရိမ္မိသည္၊၊

ပိဋကတ္သုံးပုံပါဠိစာေပတြင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားႏွင့္ဆက္စပ္၍ ေနရာမ်ားစြာအထူးၿပဳ ေဟာေၿပာထားသည္ကုိ ေလ့လာရသည္၊ “ေထရီအပါဒါန္ပါဠိေတာ္က်မ္းၾကီး”တစ္ခုလုံးသည္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားအေၾကာင္းကိုခ်ည္း ေဟာေၿပာသင္ၿပသည့္ က်မ္းၾကီးၿဖစ္ေနရကား ဗုဒၶရွင္ေတာ္သည္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားကိုမည္မွ်အေလးေပး၍ ေနရာထားခဲ့သည္ကို သိရွိႏုိင္သည္၊၊

မဃေဒ၀လကၤာက်မ္းၿပဳ မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးသည္လည္း အမ်ဳိးသမီးတုိ႔လိုက္နာၾကေစရန္ ေမတၱာေရွ႔ထားၿပီး “မဃေဒ၀လကၤာက်မ္း”ၾကီးအထဲတြင္ အမ်ဳိးသမီးတုိ႔ သတိၿပဳဆင္ၿခင္ဖြယ္ရာမ်ားကို ၿမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဟာေၿပာသြန္သင္ဆုံးမထားေသာ ပါဠိေတာ္မ်ားအထဲမွ ပါဠိစာသားမ်ားကို လကၤာမ်ားစီကုံး၍ က်မ္းၾကီး၏အဓိကေက်ာရုိးသဖြယ္ ဆုံးမထားသည္ကို ေလ့လာရပါသည္၊၊ အၿခားေသာ က်မ္းမ်ားစြာတြင္လည္း အမ်ဳိးသမီးမ်ားအေၾကာင္းကို မ်ားစြာပင္ေဟာၾကား၊ သင္ၿပထားသည္ကို ေလ့လာရသည္၊၊

လူသည္ ဘ၀တြင္တစ္ဦးတည္း ရပ္တည္ရန္လြယ္ကူသည္ မဟုက္သည္ကတစ္ေၾကာင္း၊ အၿခားေသာ ခ်စ္ၿခင္း တရားႏွင့္ သံေယာဇဥ္ႏြယ္ကို ခုံမင္ၾကသည္ကတစ္ေၾကာင္း စေသာအေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ “အိမ္ေထာင္”ဟူ၍ ၿပဳၾကရသည္၊၊

ခ်စ္ၿခင္းႏွင့္ သံေယာဇဥ္ႏြယ္ကုိ တုိး၍ရစ္ပတ္လုိ၍ၿဖစ္ေစ၊ တစ္ဦးအက်ဳိးကို တစ္ဦးကပို၍ေဖးမကူညီ လုိ၍ၿဖစ္ေစ၊ ခ်စ္သူဘ၀မွ အိမ္ေထာင္သည္မ်ားဘ၀သုိ႔ အဆင့္တုိးၿမွင့္လုိက္ၾကေသာ္လည္း တကယ္တမ္း အိမ္ေထာင္သည္ဘ၀မ်ားသုိ႔ လက္ေတြ႔မ်က္ေတြ႔ က်ေရာက္ၾကေသာအခါတြင္ မ်ားစြာေသာအဆင္ေၿပမႈ၊ အဆင္မေၿပမႈမ်ားစြာကို ရင္ဆုိင္ၾကရသည္၊၊

ခ်စ္သူဘ၀တြင္ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ခ်စ္ေသာမ်က္စိသက္သက္ၿဖင့္သာ ၾကည့္၍မ၀ၿဖစ္ခဲ့သည့္အတြက္ အၿပစ္တစ္စုံတရာကို မေတြ႔မၿမင္ႏုိင္ခဲ့ေသာ္လည္း တကယ္တန္းတစ္အုိးတစ္အိမ္တည္ေထာင္၍ လင္ႏွင့္မယားဟူ၍ ၿဖစ္လာေသာအခါတြင္ တစ္ဦးကိုတစ္ကိုက အလိုက်သည္မ်ား၊ အလိုမက်သည္မ်ားကုိ ရင္ဆုိင္ေတြ႔ၾကဳံလာရေတာ့သည္၊၊

လူႏွစ္ေယာက္သည္ အလုံးစုံတြင္အက်င့္စရုိက္ႏွင့္ ၀ါသနာထပ္တူ၊ ညီတူက်ရန္အလြန္ခက္ခဲလွသည္၊ လင္ႏွင့္မယားတုိ႔သည္လည္း “အရင္းႏွီးဆုံး သူစိမ္း”မ်ားသာၿဖစ္သည့္အေလ်ာက္ အက်င့္စရုိက္ႏွင့္ ၀ါသနာမ်ား မတူညီသည့္ေနရာမ်ားစြာ ရွိေနႏုိင္သည္၊၊

ထုိသို႔ေသာ မတူညီသည့္အက်င့္စရုိက္ႏွင့္၀ါသနာမ်ားကို ညွိယူႏိုင္ေသာအိမ္ေထာင္တစ္ခုသည္ သာယာစုိေၿပၿပီး၊ မိမိ၀ါသနာႏွင့္အက်င့္စရုိက္ကုိသာဦးစားေပးၿပီး တၿခားသူ၏အမူအက်င့္ကို သေဘာမေတြ႔ႏုိင္ပါမူ ေအာင္ၿမင္သည့္အိမ္ေထာင္မႈကုိ မတည္ေဆာက္ႏုိင္ေတာ့ေခ်၊၊

ဤသုိ႔ၿဖင့္ မ်ားစြာေသာအိမ္ေထာင္မႈမ်ားသည္ “ကြာရွင္းၿပတ္စဲၿခင္း”ဟူေသာ ေခါင္းစဥ္ေအာက္သို႔ က်ေရာက္ရေတာ့သည္၊၊ ဘ၀အဆက္ဆက္ခ်ခဲ့ၾကသည့္ ေမတၱာပႏၷက္မ်ားသည္လည္း ညွဳိးႏြမ္းေၿခာက္ေသြ႔သြားရေတာ့သည္၊၊

အရွင့္အေနၿဖင့္ သာယာသည့္မိသားစုဘ၀ကို လူသားတုိ႔တည္ေဆာက္ႏိုင္ၾကၿပီး၊ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္မိသား စုမ်ားၿဖစ္လာၾကေစရန္ရည္သန္လ်က္၊ အရွင့္ဆုိက္တြင္ ေမးၿမန္းသူမ်ား၏အေမးတုိ႔ကိုလည္း ပုဂၢလိက သေဘာၿဖင့္ မေၿဖၾကားလုိသည္ေၾကာင့္ ‘သုဇာတာ’လို မိန္းကေလးစာတမ္းကို ေရးသားတင္ၿပလုိက္ရပါသည္၊၊

စာဖတ္သူမ်ားအေနၿဖင့္ အရွင္၏တင္ၿပခ်က္မ်ားထဲမွ ေရွာင္သင့္သည္မ်ား၊ ေဆာင္ထားသင့္သည္မ်ားကို ေလ့လာမွတ္သားၿပီး ေအာင္ၿမင္သည့္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္မိသားစုဘ၀ကုိ တည္ေဆာက္ႏုိင္ၾကမည္ဟု အရွင္ ေမွ်ာ္လင့္မိပါသည္၊၊

ဗုဒၶရွင္ေတာ္သည္ “သုဇာတာ”အမည္ရွိအမ်ဳိးသမီးအား ဇနီး(၇)မ်ဳိးရွိေၾကာင္းကို ေဟာေၿပာသင္ၿပခဲ့ပါသည္၊၊ ဗုဒၶရွင္ေတာ္သည္ အနာထပိဏ္သူေဌးအိမ္သုိ႔ၾကြေတာ္မူခ်ိန္ အိမ္အတြင္းတြင္ ဆူပူေအာ္ဟစ္၊ က်ိန္းေမာင္း၊
ဆဲဆုိသံမ်ားကို ၾကားရ၍အေၾကာင္းကိုေမးေသာအခါ အနာထပိဏ္သူေဌးၾကီးမွ တပည့္ေတာ္၏ေခြ်းမ “သုဇာတာ”၏အသံၿဖစ္ပါေၾကာင္း၊ လင္သားႏွင့္ေယာကၡမ၊မိဘမ်ားကို ရွိသည္ဟုပင္မွတ္ထင္ပုံမရေၾကာင္းကို ေလ်ာက္ထား ပါသည္၊၊

ဗုဒၶရွင္ေတာ္သည္ သုဇာတာအားေခၚေစလ်က္ ဇနီး(၇)မ်ဳိးအေၾကာင္းကို အေသးစိတ္သင္ၿပ၊ ညြန္ၿပခဲ့ပါသည္၊၊

(1) သူသတ္ႏွင့္တူေသာ ဇနီး၊
(2) ခိုးသူႏွင့္တူေသာ ဇနီး၊
(3) အရွင္ႏွင့္တူေသာ ဇနီး၊
(4) အမိႏွင့္တူေသာ ဇနီး၊
(5) ႏွမႏွင့္တူေသာ ဇနီး၊
(6) အေဆြခင္ပြန္းႏွင့္တူေသာ ဇနီး၊
(7) ကြၽန္ႏွင့္တူေသာ ဇနီး၊တုိ႔ ၿဖစ္ပါသည္၊၊


(1) အမ်က္ေဒါသၾကီးမားေသာ ဇနီးသည္မ်ားသည္ ခင္ပြန္းသည္ကိုစိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာ၊ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ မ်ားတြင္ထိခိုက္၊ နာက်င္၊ ေသေစတတ္ေသာေၾကာင့္ “သူသတ္ႏွင့္တူေသာ ဇနီး”ဟု ေခၚရပါသည္၊၊

(2) မိသားစု၏စီးပြားဥစၥာကို လြဲမွားေသာနည္းၿဖင့္ အသုံးၿပဳေလ့ရွိေသာဇနီးမ်ားသည္ “ခုိးသူႏွင့္တူေသာ ဇနီး”ဟု ေခၚရပါသည္၊၊

(3) ခင္ပြန္းသည္ကို အရာရာတြင္ဦးေဆာင္ေလ့ရွိၿပီး၊ ခင္ပြန္းသည္ကို ကြ်န္ကိုကဲ့သုိ႔ေစခိုင္းတတ္ေသာ ဇနီးသည္မ်ားသည္ “အရွင္ႏွင့္တူေသာ ဇနီး”ဟု ေခၚဆိုရပါသည္၊၊

(4) ခင္ပြန္းသည္အေပၚတြင္ ေမတၱာအားၾကီးၿပီး၊ မိခင္မ်ားကဲ့သို႔ဆက္ဆံေသာ ဇနီးသည္မ်ားသည္ “အမိႏွင့္တူေသာ ဇနီး”ၿဖစ္ပါသည္၊၊

(5) ခင္ပြန္းသည္ကို အစ္ကုိၾကီးတစ္ဦးကဲ့သုိ႔သေဘာထားၿပီး၊ ရုိေသေလးစားလ်က္၊ အစစအရာရာတြင္
အားကိုး၊ အားထားေလ့ရွိေသာ ဇနီးသည္မ်ားသည္ “ႏွမႏွင့္တူေသာ ဇနီး”ၿဖစ္ပါသည္၊၊

(6) ခင္ပြန္းသည္ႏွင့္အတူ “ေမာင္တစ္ထမ္း၊ မယ္တစ္ရြက္”စီးပြားအတူၿပဳလုပ္တတ္ၿပီး၊ ကူညီရုိင္းပင္းတတ္ ေသာဇနီးသည္မ်ားသည္ “မိတ္ေဆြႏွင့္တူေသာ ဇနီး”ၿဖစ္ပါသည္၊၊

(7) ခင္ပြန္းသည္ကို “သားကုိ သခင္၊ လင္ကို ဘုရား”သေဘာထား၍ ေလးစားတတ္ေသာဇနီးသည္မ်ားသည္ “ကြ်န္ႏွင့္တူေသာ ဇနီး”ၿဖစ္ပါသည္၊၊


အထက္တြင္ေဆြးေႏြးတင္ၿပခဲ့သည္မ်ားမွာ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ကိုယ္တုိင္ ညြန္ၿပထားသည့္ဇနီးသည္မ်ားအေၾကာင္း ၿဖစ္ပါသည္၊၊ ထုိဇနီး(၇)မ်ဳိးတြင္-

“(1) သူသတ္ႏွင့္တူေသာ ဇနီး၊
(2) ခိုးသူႏွင့္တူေသာ ဇနီး၊
(3)အရွင္ႏွင့္တူေသာ ဇနီး”
သုံးမ်ဳိးတုိ႔သည္ ေသလြန္သည့္အခါတြင္ အပါယ္ငရဲသုိ႔က်ေရာက္တတ္ရုံမွ်မက၊ မ်က္ေမွာက္ဘ၀တြင္လည္း ခ်မ္းသာမႈကုိမခံစားရဟု သုဇာတာအမ်ဳိးသမီးအား ဗုဒၶရွင္ေတာ္က ေဟာေၿပာပါသည္၊၊

ပို၍သတိၿပဳသင့္သည္မွာ ဤဇနီးသုံးမ်ဳိးတုိ႔သည္ သံသရာတြင္က်င္လည္ရေသာဘ၀မ်ားတြင္လည္း အမသတၱ၀ါမ်ားခ်ည္းသာၿဖစ္ရသည္ဟု အဓိပၸါယ္ယူ၍ရႏုိင္သည့္ ဗုဒၶရွင္ေတာ္၏ေဟာေၿပာ၊ သတိေပး ခ်က္ၿဖစ္ပါသည္၊၊

“(4) အမိႏွင့္တူေသာ ဇနီး၊
(5) ႏွမႏွင့္တူေသာ ဇနီး၊
(6) အေဆြခင္ပြန္းႏွင့္တူေသာ ဇနီး၊
(7) ကြၽန္ႏွင့္တူေသာ ဇနီး၊”
ေလးမ်ဳိးတုိ႔သည္ ေသလြန္သည့္အခါ အဆင့္ၿမင့္ဘ၀မ်ားသုိ႔လားေရာက္ရတတ္ၿပီး၊ မ်က္ေမွာက္ဘ၀တြင္လည္း အိမ္ေထာင္မႈခ်မ္းသာကုိ ခံစားရသည္ဟု ဗုဒၶရွင္ေတာ္က မိန္႔ေတာ္မူပါသည္၊၊

ဤေလးမ်ဳိးေသာ သဘာ၀အမူအက်င့္ရွိၾကသည့္ဇနီးတုိ႔သည္ ဘ၀သံသရာတြင္က်င္လည္ရသည့္ အခါတြင္လည္း အဖုိသတၱ၀ါအၿဖစ္/အမ်ဳိးသားအၿဖစ္ ဘ၀မ်ားကိုရရွိဆုေတာင္းႏုိင္သည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ ထားပါသည္၊၊

ဗုဒၶရွင္ေတာ္သည္ ဇနီးခုႏွစ္မ်ဳိးကို အေသးစိတ္ရွင္းလင္းေဟာေၿပာၿပီးေသာအခါ သုဇာတာအမ်ဳိးသမီးအား “သင္သည္ ညႊန္ၿပၿပီးေသာ ဇနီးခုႏွစ္မ်ဳိးတြင္ မည္သည့္အမ်ဳိးအစားတြင္ ပါ၀င္မည္နည္း”ဟု ေမးၿမန္းေသာအခါ သုဇာတာအမ်ဳိးသမီးမွ “ဘုရားတပည့္ေတာ္သည္ ယေန႔မွအစၿပဳၿပီး၊ ကြ်န္ကဲ့သုိ႔ေသာ ဇနီးၿဖစ္ပါေတာ့မည္ဟု ေလ်ာက္ထားခဲ့ပါသည္၊၊”

မွန္သည္၊ အမ်ဳိးသမီးႏွင့္အမ်ဳိးသားတုိ႔သည္ မည္မွ်တူညီေအာင္ညွိၾကေသာ္လည္း သဘာ၀အားၿဖင့္ပင္ တူညီသည္မဟုက္ၾက၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ခင္ပြန္းသည္ႏွင့္ဇနီးသည္ဟု ၿဖစ္လာေသာအခါတြင္ မိမိခင္ပြန္းသည္ကို တေလးတစားဆက္ဆံသင့္သည္မွာ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္၏အဆုံးအမၿဖစ္ပါသည္၊၊

သုိ႔ေသာ္ေနရာတုိင္းႏွင့္ အေၿခအေနတုိင္းတြင္ “ၿခြင္းခ်က္”မ်ား အသီးသီးရွိေနတတ္သည့္သဘာ၀ရ
ဇနီးသည္မ်ားအေနၿဖင့္ “လင္ကို ဘုရား”သေဘာထား၍ ဆက္ဆံရန္မၿဖစ္ႏုိင္ေသာ အေၿခအေနမ်ားလည္း ရွိေနတတ္ပါေသးသည္၊၊

ဤသည္မွာ ကံၾကမၼာမ်က္ႏွသာ မေပးၿခင္းမွ်ၿဖစ္၍ ၿပဳၿပင္ရန္လြန္စြာခက္ခဲလွသည္၊၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ ၿမန္မာဆုိရုိးစကားတြင္ “အိမ္ေထာင္မႈ၊ ဘုရားတည္၊ ေဆးမွင္ရည္ စုပ္ထုိး၊ ဤသုံးမ်ဳိးအစ မပိုင္လ်င္၊ ေနာင္ၿပင္ရန္ ခက္သည့္အမ်ဳိး၊”ဟု ဆုိထားၿခင္းၿဖစ္ပါသည္၊၊

ၿပင္ဆင္ေၿပာင္းလဲရန္ခက္ခဲသည့္အရာကို ဖန္တီးတည္ေဆာက္ထားမိသူမ်ားအေနၿဖင့္ အေကာင္းဆုံးလုိခ်င္ ႏွစ္သက္သည့္အေၿခအေနႏွင့္ ပုံစံကုိမရရွိခဲ့လ်င္ ရရွိလာသည့္အေၿခအေနႏွင့္ပုံစံကုိ အေကာင္းဆုံးအေၿခ အေနၿဖစ္ေပၚလာေအာင္ ၾကဳိးစားခြင့္ရွိသည္ကို မေမ့သင့္ပါေခ်၊၊

ထုိသုိ႔မဟုက္မူဘဲ “ေပါက္တဲ့ႏွဖူး မထူးပါဘူး”ဟု စိတ္ကိုၿပဳၿပင္မယူတတ္လ်င္ ဘ၀သည္ အဆုိးဘက္သုိ႔သာဦးတည္ေတာ့မည္ အေသအၿခာၿဖစ္ပါသည္၊၊ မည္မွ်ဆုိး၀ါးသည့္အေၿခအေနၿဖစ္ေစကာမူ
အေကာင္းသုိ႔ၿပဳၿပင္၍ လုံး၀မရေတာ့ေသာ အေၿခအေနဟူသည္မရွိေၾကာင္း စာေပသာဓကမ်ားစြာရွိပါသည္၊၊

ဗုဒၶလက္ထက္ေတာ္က သူေဌးသမီးတစ္ဦးသည္ ပညာေရးမၿပီးဆုံးခင္ ႏြမ္းပါးသည့္အမ်ဳိးသားတစ္ ေယာက္အေပၚ သံေယာဇဥ္ပိုမိရာမွ၊ ထားမိသည့္သံေယာဇဥ္အမွ်င္တန္းကို ရွင္ခမ္းမၿဖတ္ႏုိင္ေတာ့၍ ေခၚရာေနာက္သုိ႔ လုိက္သြားခဲ့သည္၊၊

ေ၀းလံသည့္ေတာအရပ္တြင္ သားႏွစ္ဦးရသည္၊၊ ခင္ပြန္းသည္မွာ ပုိးထိ၍ေသဆုံးသြားသည္၊ သားႏွစ္ ေယာက္မွ တစ္ေယာက္သည္ ေရတြင္နစ္၍ေသဆုံးသည္၊ က်န္တစ္ေယာက္မွာ ငွက္ၾကီးတစ္ေကာင္မွ သားတစ္ထင္မွတ္၍ သုတ္ခ်ီသြားသၿဖင့္ ေသဆုံးသြားၿပန္သည္၊၊ သူေဌးသမီးေလးမွာ မိဘမ်ားရွိရာ သုိ႔ၿပန္လာခဲ့သည္၊ ဇာတိၿမဳိ့သုိ႔ေရာက္ေသာအခါ မိဘမ်ားမွာမီးေလာင္၍ ေသဆုံးသြားေၾကာင္း သိလုိက္ ရသည္၊၊

ဤမွ်ဆုိး၀ါးေသာအၿဖစ္ကို စာဖတ္သူ မေတြ႔ၾကဳံရသည္မွာ ေသၿခာပါသည္၊၊ “ေမွာင္မုိက္ဆုံးအခ်ိန္သည္ မုိးလင္းခါနီး ၿဖစ္ေနတတ္သည္”ကုိ မေမ့အပ္ေပ၊ သူေဌးသမီးေလးမွာ ခါးသီးေသာဘ၀လႈိင္းဒဏ္မ်ား ေအာက္တြင္ နစ္ၿမဳပ္မသြားဘဲ၊ ဗုဒၶသာသနာေတာ္တြင္ ဧတဒတ္ဘြဲ႔ထူးရ ရဟႏၱာဘိကၡဴနီမၾကီး ၿဖစ္လာခဲ့ပါသည္၊၊

ဘ၀နာလြန္းသူမ်ားသည္ အမ်ားတကာထက္ "အသိ၊ သတိ" သာလာတတ္သည္ကုိ အခြင့္ထူးအေနၿဖင့္ သိသင့္သည္၊၊

ေဖာ္ၿပၿပီးသည့္ သာဓကကိုေထာက္ဆၿခင္းၿဖင့္ မည္သည့္အေၿခအေနတြင္မဆုိ ၾကဳိးစားခြင့္ရွိေနေသး သည္ဆုိသည္မွာ သိသာထင္ရွားသည္၊၊ ၿပဳၿပင္ယူလိုစိတ္ရွိဖုိ႔ရန္ကား ဘုရားေပး၍မရေသာ မိမိ၏စိတ္ ထားအေပၚတြင္ တည္မွီေပေတာ့မည္၊၊

တင္ၿပၿပီးသည္မ်ားကို အႏွစ္ခ်ဳပ္ေဆြးေႏြးတင္ၿပရလ်င္ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ခ်ီးမႊန္းသည့္ ဇနီးေလးမ်ဳိးထဲမွ တစ္မ်ဳိးမ်ဳိးၿဖစ္ေအာင္ ၾကဳိးစားသင့္လွပါသည္၊၊ အကယ္၍ တစ္စုံတရာလြဲေခ်ာ္ခဲ့ေသာ္ ၿပဳၿပင္ယူလိုစိတ္ကို စနစ္တက်တည္ေဆာက္ၿပီး ဘ၀ကိုအေကာင္းဆုံးေၿဖာင့္မတ္၍ ရယူရန္ၿဖစ္ပါသည္၊၊

အိမ္ေထာင္မႈတြင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ားသည္ အဓိကအခန္းက႑မွပါ၀င္ရသူမ်ားၿဖစ္၍ သာယာစုိေၿပၿပီး၊ ခ်စ္မၿငီးသည့္ ဇနီးေမာင္ႏွံ၊ မိသားစုဘ၀မ်ားၿဖင့္ ေလာကကိုတန္ဆာဆင္ႏုိင္ၾကေစရန္ “အလင္းစက္ အရွင္” ဤစာတမ္းကိုတင္ၿပ ေဆြးေႏြးအပ္ပါသည္၊၊

“အလင္းစက္”သို႔ လာေရာက္ေလ့လာသူမ်ား ေအာင္ၿမင္သည့္ မိသားစုဘ၀မ်ားၿဖင့္ ဘ၀ႏွင့္ေလာကကို လွပေစသူမ်ား၊ ေလာကီဘ၀တြင္ အေကာင္းဆုံးမိသားစုဘ၀ခ်မ္းသာကုိ ေဆာင္သင့္သည္မ်ားကို ေဆာင္၊ ေရွာင္ရွားသင့္သည္ကိုမ်ားကိုေရွာင္ရွားၿပီး တည္ေဆာက္ေအာင္ၿမင္ၾကပါေစေၾကာင္း ေစတနာဆႏၵ ၿပဳလိုက္ရပါသည္၊၊

ခ်စ္ၾကိဳးမၿပတ္၊
ဆင့္ဆင့္ပတ္၍၊
ၾကင္ၿမတ္ေလးၾက၊ ေစသတည္း။ ၊၊


(ဘလႅာတိယပ်ဳိ့)


ေမတၱာၿဖင့္- - -
အရွင္ေက၀လ(အလင္းစက္)
မကုဋာရာမၿမန္မာေက်ာင္း၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၊၊
(၂၉.၆.၂၀၁၁)

အျပည့္အစံုသို႔....

Sunday, June 26, 2011

University of Kelaniya, Sri Lanka



History

The University of Kelaniya has its origin in the historic Vidyalankara Pirivena, founded in 1875 as a centre of learning for Buddhist monks. It was one of the two great national centres of traditional higher learning, heralding the first phase of the national movement and national resurgence.

With the establishment of modern Universities in Sri Lanka in the 1940s and 1950s, the Vidyalankara Pirivena became the Vidyalankara University in 1959, later the Vidyalankara Campus of the University of Ceylon in 1972 and, ultimately, the University of Kelaniya in 1978.

Today, the University of Kelaniya is one of the major national Universities. It is located just outside the municipal limits of Colombo, in the ancient and historic city of Kelaniya, on the north bank of the Kelani River. It has two major campuses, seven locations, six faculties and four institutions.

The University of Kelaniya has pioneered a number of new developments in Higher Education. It was one of the first Universities to begin teaching science in sinhala, and also the first to restructure the traditional Arts Faculty into three separate Faculties of Humanities, Social Sciences and Commerce and Management. It also has several unique Departments not generally found in the Sri Lankan University system and some Kelaniya innovations have been adopted subsequently by other Universities. These include the Departments of Industrial Management and Microbiology in the Faculty of Science; Departments of Linguistics, Fine Arts, Modern Languages and Hindi in the Faculty of Humanities; and Mass Communication and Library and Information Sciences in the Faculty of Social Sciences.>

In Keeping with its historical root, the University is one of the national centers of excellence in Pali and Buddhist Studies and related fields. It has long established and well-developed Departments of Pali and Buddhist Studies (incorporating chairs in Buddhist Civilization and Buddhist Philosophy), Sanskrit, Linguistics, Philosophy, Sinhala, and Hindi, as well as the Postgraduate Institute of Pali & Buddhist Studies.

Kelaniya also maintains close links with the Buddhist and Pali University of Sri Lanka (whose Vice-Chancellors have often been drawn from University of Kelaniya Faculty). Thus, the University of Kelaniya forms the centre of an academic complex, specializing in modern developments in traditional disciplines. It also retains a close link with its mother institution, the Vidyalankara Pirivena, whose Head is also the Chancellor of the University.

At the same time, the University of Kelaniya has a modern and multi-cultural structure and perspective, with the Faculties of Science, Medicine, Social Sciences and Commerce & Management and a strong base in modern languages, including the teaching of Chinese, English, French, German, Hindi, Japanese, Russian, Tamil, and Modern Linguistics. Presently engaged in extensive restructuring as it enters the 21st century, the University of Kelaniya looks forward to a new phase in its 125-year history of development.

(Note/ From University of Kelaniya's Website)

အျပည့္အစံုသို႔....

Wednesday, June 15, 2011

ၿငိမ္းေအးသည့္ဘ၀ႏွင့္၊ ပတ္၀န္းက်င္ကို တည္ေဆာက္ၿခင္း၊၊ ၊၊





စစ္ပြဲတစ္ခုကို တိုက္ခိုက္ရသည္ႏွင့္ ဘ၀တစ္ခုကုိရုန္းကန္ရသည္မွာ တူညီသည္ဟု ဆုိႏုိင္ပါသည္၊၊ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ စစ္ပြဲတုိင္းတြင္ အရႈံးႏွင့္အႏုိင္ဟုရွိေနၿပီး၊ ဘ၀တြင္လည္းအရႈံးႏွင့္ အႏုိင္ဟုနည္းတူရွိေနေသာေၾကာင့္ ၿဖစ္သည္၊၊

လူတုိ႔သည္ ဘ၀တြင္အႏိုင္ရမႈကုိ လြန္စြာၿမတ္ႏုိးသည္၊ အရႈံးကုိမူ မုန္းတီးစက္ဆုပ္တတ္ၾကၿပန္သည္၊၊ ဤသုိ႔ၿဖစ္ရၿခင္းမွာ လူသည္အရႈံးႏွင့္ အႏုိင္ကို မသိမသာၿဖစ္ေစ၊ သိသိသာသာၿဖစ္ေစ တပ္မက္ေသာစိတ္ေၾကာင့္ ၿဖစ္ရသည္၊၊

အရႈံးႏွင့္အႏုိင္ကို ႏွစ္သက္သည့္စိတ္အေၿခခံရွိေနရကား မည္သည့္ေနရာတြင္မဆုိ မည္သည့္နည္းႏွင့္ၿဖစ္ၿဖစ္ အႏိုင္ရသည္ကို ၾကံစီေတြးေတာေနတတ္ၾကသည္၊၊ မိသားစုတြင္ၿဖစ္ေစ၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ေပါင္းေဖာ္ရာတြင္ၿဖစ္ေစ၊ မိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ဆက္ဆံရာတြင္ၿဖစ္ေစ မိမိအသာရသည္ကို ေက်နပ္ေလ့ရွိသည္၊၊ အဆုံးစြန္အားၿဖင့္ မိဘႏွင့္သားသမီးဆက္ဆံရာမွာပင္ မိမိအႏုိင္လုိခ်င္တတ္သည္၊၊ ညီကိုေမာင္ႏွမ ဆက္ဆံေရးတြင္ကား ေၿပာဖြယ္ပင္မလုိေတာ့ေပ၊၊

အမွန္စင္စစ္ အရႈံးႏွင့္အႏုိင္ကို တပ္မက္ေသာစိတ္ရွိေနသမွ် လူသား၏ဘ၀တြင္ ၿငိမ္းေအးမႈကို မေမွ်ာ္လင့္ႏုိင္ေခ်၊၊ အႏုိင္ရမႈကိုအလိုရွိသၿဖင့္ အႏုိင္ရႏုိင္မည့္နည္းမ်ဳိးစုံကိုအသုံးၿပဳရင္း ေကာက္က်စ္သည့္ အေၿခအေနမ်ားသို႔လည္း မ်ားစြာေရာက္ရွိသြားတတ္ေသးသည္၊၊ နည္းမွားကိုအသုံးၿပဳလုိက္ရေစကာမူ သံသရာႏွင့္ေလာကကုိ သိတတ္သည့္စိတ္တပုိင္းတစ္စကလည္း မိမိတြင္ရွိေနေသး၍ ေနာင္တရေန တတ္ၿပန္သည္၊၊

အႏုိင္ကိုတပ္မက္လြန္းေသာစိတ္သည္ မည္သည့္အရာကိုမဆုိ ၿပဳလုတ္ရန္၀န္မေလးတတ္၊ ရက္စက္၀ံ့သည္၊ ယုတ္မာ၀ံ့သည္၊ ၾကင္နာၿပတတ္သည္၊ ခ်စ္ခင္ဟန္လည္းေဆာင္တတ္ေသးသည္၊၊ ဤသုိ႔ေသာစိတ္အေၿခခံမ်ားကို ရင္ထဲတြင္သုိေလွာင္ထားသည့္ အႏိုင္ကိုတပ္မက္သူကိုယ္တုိင္၏ ရင္ထဲ၊ ႏွလုံးသားတြင္လည္း ေအးခ်မ္းမႈမရွိ၊ အစဥ္ပူေလာင္ေနရတတ္သည္၊၊

မိမိဘ၀အတြက္ေအးခ်မ္း၊ ၿငိမ္သက္သည့္ ဘ၀ထြက္ေပါက္ကုိရွာမွ ထြက္ေပါက္ပိတ္မိေနသူမ်ားပင္ ၿဖစ္ရေတာ့သည္၊၊ အရႈံးႏွင့္အႏိုင္ကိုတပ္မက္လြန္းေသာ အတၱဗဟုိရ္ၿပဳသူ တစ္စုံတစ္ေယာက္ရွိေန ေသာပတ္၀န္းက်င္သည္လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းမႈအရသာကို မခံစားရ၊ အၿမဲရႈပ္ေထြးေနရသည္၊၊

“ဓမၼပဒ”တြင္ အႏုိင္+အရႈံးႏွင့္ဆက္စပ္၍ ဗုဒၶရွင္ေတာ္မိန္႔ၾကားေသာ အဆုိအမိန္႔တစ္ခုမွာ လြန္စြာထိေရာက္ၿပီး၊ တန္ဖုိးရွိလွသည္၊၊ သိပ္ခက္ခဲသည့္ပါဠိစာသားမဟုက္၍ မူရင္းပါဠိစာသားကုိ တင္ၿပလိုက္ပါသည္၊၊

(မွတ္ခ်က္/ ပါဠိစာသားကို ဖတ္ရန္ခက္ခဲလ်င္ ဤပါဠိစာသားကို ေက်ာ္ဖတ္လ်င္လည္း စာတမ္း၏ဆုိလုိခ်က္အဓိပၸါယ္မွာ အတူတူပင္ၿဖစ္ပါသည္၊၊)

“ဇယံ ေ၀ရံ ပသoတိ၊ ဒုကၡံ ေသတိ ပရာဇိေတာ၊၊
ဥပသေႏၱာ သုခံ ေသတိ၊ ဟိတြာ ဇယပရာဇယံ၊၊”


ပါဠိဂါထာေလး၏ သေဘာအဓိပၸါယ္ကို ေဆြးေႏြးၾကည့္ရေအာင္ပါ၊၊ “စစ္ပြဲမွာ အႏိုင္ရသူသည္ ႏုိင္သည့္အတြက္ ေပ်ာ္ရသည္၊ သုိ႔ေသာ္ ရန္သူပိုမ်ားလာသည္၊ မုန္းတီးသူပိုမ်ားလာသည္၊၊ စစ္ပြဲတြင္ ရႈံးနိမ့္သြားလ်င္ စိတ္ဆင္းရဲရသည္၊၊ အႏိုင္အရႈံးကို မတပ္မက္ေသာစိတ္ထားသည္သာ စင္စစ္ၿငိမ္းေအးၿပီး၊ ခ်မ္းသာရသည္၊၊”

စစ္ပြဲတစ္ခုတြင္ အႏုိင္ရေသာအခါ မိမိဘက္ကႏုိင္သည့္အတြက္ ေပ်ာ္ရသည္ကားမွန္သည္၊ သုိ႔ေသာ္ အရင္ကထက္ မိမိကုိမုန္းတီးသူပိုမ်ားလာသည္၊ ရန္သူပိုမ်ားလာသည္မွာလည္း အမွန္ပင္ၿဖစ္သည္၊၊ မုန္းတီးသူ၊ ရန္သူပိုမ်ားလာေသာအခါ မိမိဘ၀သည္ လုံၿခဳံမႈမရွိေတာ့ေပ၊ မိမိအေပၚမေကာင္းၿမင္၍ အမနာပေၿပာသူလည္း ပိုမ်ားလာသည္၊၊ အိပ္ေကာင္းတုိင္း မအိပ္ရ၊ စားေကာင္းတုိင္းမစားရဘဲ၊“က်ီး လန္႔စာစားေနရသည့္ဘ၀”ဆုိသည္မွာ ဤဘ၀မ်ဳိးၿဖစ္သည္၊၊

ထုိသုိ႔ေသာအေၿခအေနတြင္ မိမိသည္စိတ္ဓာတ္ရင့္က်က္၍ ရပ္တည္ႏိုင္သူၿဖစ္က အေၾကာင္းမဟုက္၊ စိတ္ဓာတ္ေပ်ာ့ညံ့သူၿဖစ္ေနပါမူ စိတ္ဆင္းရဲၿခင္းၾကီးစြာ ခံစားရမည္ၿဖစ္ပါသည္၊၊ မိမိအေပၚတြင္ အေပၚ၊ ေအာက္၊ ေဘး၀ဲယာေဒါင့္မ်ဳိးစုံမွတုိက္ခိုက္သူ၊ ထုိးႏွက္သူမ်ားလာမည္ ၿဖစ္သည္၊၊

အႏုိင္+အရႈံးကိုမတပ္မက္သည့္ စိတ္ထားႏူးညံ့ေသာသူမ်ားမွာမူ မည္သူ႔အေပၚတြင္မွ အႏုိင္မရသည့္အတြက္ မုန္းတီးသူမရွိ၊ ရန္သူမရွိေတာ့ေပ၊၊ ၿငိမ္းေအးေသာဘ၀ကို ေနရာတုိင္းတြင္အႏုိင္လိုခ်င္ၿပီး၊ ထက္ၿမက္သူမ်ားထက္ ဤကဲ့သုိ႔စိတ္ထားရွိသူမ်ားသာ ရရွိတတ္သည္ကို ဓမၼပဒအဆုိအမိန္႔က သင္ၿပထားပါသည္၊၊

အရႈံးအႏိုင္ကို ထည့္တြက္မစဥ္းစားၿခင္းမွာ စိတ္သေဘာထားႏူးညံ့ၿခင္းကို ၿပသၿခင္းၿဖစ္သည္၊၊ ၾကာလာသည္ႏွင့္အမွ် စိတ္ထားႏူးညံ့သူကို ပတ္၀န္းက်င္ကေနရာေပးလာၿပီး၊ ၿငိမ္းေအးေသာဘ၀ကို ကိုယ္တုိင္မဖန္တီးရဘဲ ရလာတတ္သည္ကိုေတြ႔ရသည္၊၊ စိတ္ထားႏူးညံ့သူ၊ ေအးေဆးတည္ၿငိမ္သူရွိေသာ ပတ္၀န္းက်င္သည္လည္း ေအးခ်မ္းသည့္အေၿခအေနကို ပိုင္ဆုိင္ရသည္၊၊

ဘ၀တြင္ေအးေအးေဆးေဆးၿဖင့္၊ အပူကိုမလိုခ်င္ေသာသူမ်ားစြာတုိ႔သည္ ထက္ၿမက္သူမ်ားထံမွာထက္ ႏူးညံ့သူမ်ားအထံသို႔ ခ်ည္းကပ္ေလ့ရွိၾကသည္၊၊ ဤသုိ႔ၿဖင့္ ႏူးညံ့သည့္စိတ္ထား ႏွလုံးသားပိုင္ရွင္မ်ားမွာ ပတ္၀န္းက်င္ေကာင္းကို ဖန္တီးလ်က္သားၿဖစ္သြားေတာ့သည္၊၊

သဘာ၀အားၿဖင့္ ေနရာတုိင္းတြင္အသာလုိခ်င္သူမ်ားမွာ ထက္ၿမက္သူမ်ားၿဖစ္ေနတတ္သည္၊ သုိ႔ေသာ္ အမ်ားကေၾကာက္လန္႔သၿဖင့္ အထီးက်န္သူမ်ားလည္း ၿဖစ္ရၿပန္သည္၊၊ တကၠသိုလ္ဘုန္းႏုိင္၏ “သူငယ္ခ်င္းလို႔ပဲဆက္၍ေခၚမည္ ခုိင္”စာအုပ္ထဲတြင္“စိတ္ဓာတ္ၾကီးသူမ်ား၊ ထက္ၿမက္လြန္းသူမ်ားကို တစ္ခါ တရံ ေလာကၾကီးက ေၿပာင္ေလွာင္တတ္ေၾကာင္း၊၊”ေဖာ္ၿပထားသည္ကို ေလ့လာရဘူးပါသည္၊၊

မွန္သည္၊၊ ေလာကၾကီးတြင္ လိုအပ္သမွ်ကို စိတ္ဓာတ္ၾကီးၾကီးၿဖင့္ၾကဳိးစားသူမ်ားကို ေလာကၾကီးက လြဲေခ်ာ္မႈမ်ား၊ ပ်က္ရယ္ၿပဳမႈမ်ားၿဖင့္ ေနာင္ေၿပာင္ၾကည္စားတတ္သည္ကုိ ပတ္၀န္းက်င္အေတြ႔အၾကဳံမ်ားမွ သခၤန္းစာရမိသည္၊၊ သို႔ေသာ္အစဥ္တစုိက္ၾကဳိးစားသူမ်ားအတြက္ ေလာကၾကီးသည္ ၾကာၾကာ မေနာက္ေၿပာင္တတ္သည္ကိုလည္း ေတြ႔ရသည္၊၊

အထက္တြင္ေဆြးေႏြးခဲ့သည့္ ဓမၼပဒအဆုိအမိန္႔ေလး၏ ေနာက္ခံဇာတ္ေၾကာင္းကို ဤေနရာတြင္ တင္ၿပအပ္ပါသည္၊၊ ေကာသလႏွင့္၊ “ေ၀ေဒဟီ”တုိ႔သည္ ေမာင္ႏွမအရင္းၿဖစ္သည္၊ အရြယ္ေရာက္ ေသာအခါ “ေကာသလလုလင္”သည္ ေကာသလမင္းဟုၿဖစ္လာၿပီး၊ ႏွမေတာ္ေ၀ေဒဟီသည္ ရာဇၿဂဳိဟ္ၿပည့္ရွင္ ဗိမၺိသာရမင္းႏွင့္ထိမ္းမ်ားၿပီး မိဗုရားၿဖစ္လာခဲ့သည္၊၊

ႏွမေတာ္ေ၀ေဒဟီမွ “အဇာတသတ္မင္းသား”ေလးကို ဖြားၿမင္လာခဲ့သည္၊၊ အဇာတသတ္လုလင္သည္ ငယ္စဥ္ကပင္ သာမန္လူသားတုိ႔ထက္ ကာယအားၾကီးမားသူၿဖစ္သည္၊၊ ဖခင္ဗိမၺိသာရမင္းၾကီး နတ္ရြာ စံၿပီးေသာအခါ သူသည္ရာဇဂဟၿပည့္ရွင္ “အဇာတသတ္မင္း”ဟု ၿဖစ္လာခဲ့သည္၊၊

အဇာတသတ္ရွင္ဘုရင္သည္ အိမ္နီးၿခင္းၿဖစ္ေသာ ဦးရီးေတာ္ “ေကာသလမင္း”၏ႏုိင္ငံကို အႏိုင္သိမ္းပုိက္လိုသည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဦးရီးေတာ္အားစစ္ေၾကၿငာၿပီး စစ္တိုက္သည္၊ ၿမဳိ့ငယ္မ်ားစြာကို စစ္ႏုိင္ၿပီးသိမ္းပိုက္မိသည္၊၊ ဦးရီးေတာ္နန္းစိုက္ေသာ ေကာသလၿမဳိ့ေတာ္ကလြဲလ်င္ ၿမဳိ့ေတာ္ၾကီးမ်ားအားလုံး အဇာတသတ္လက္ထဲသို႔က်ေရာက္ကုန္သည္၊၊ တုိင္းၿပည္ကုိအုပ္ခ်ဳပ္ၿပီး ဦးရီးေတာ္ကို စစ္တုိက္ေနေသာ အဇာတသတ္မွာအသက္အရြယ္အားၿဖင့္ ႏွစ္ဆယ္မွ်မၿပည့္ေသးေသာ လုလင္အရြယ္မွ်သာရွိေသးသည္၊၊

ေကာသလမင္းၾကီးသည္ တူေတာ္ႏွင့္စစ္တုိက္တုိင္းရႈံးနိမ့္သၿဖင့္ လြန္စြာရွက္ၿပီး၊ အစာမစား၊ ေရမေသာက္ဘဲ အိပ္ရာတြင္အိပ္၍သာ အေသခံမည္ဟုဆုံးၿဖတ္ေလသည္၊၊ ေကာသလဘုရင္ၾကီးသည္ အမိႏုိ႔နံ႔မွ်မစင္ေသးေသာ တူေတာ္အားစစ္ရႈံးရသည္ထက္ ေသရသည္ကေကာင္းေသးသည္ဟု တြက္ ဆထားလိုက္သည္၊၊

ေကာသလရွင္ဘုရင္ၾကီး အစားမစားေတာ့ဘဲ အိပ္ရာထက္တြင္အေသခံေတာ့မည့္သတင္းကုိ ဗုဒၶရွင္ေတာ္သည္ သံဃာေတာ္မ်ားမွတဆင့္ၾကားသိရေသာအခါ အထက္တြင္ေဆြးေႏြးတင္ၿပခဲ့ေသာ ဓမၼပဒဂါထာေလးကို မိန္႔ေတာ္မူခဲ့ၿခင္းၿဖစ္သည္၊၊

“ဘ၀တြင္အႏုိင္ရလ်င္ ရန္သူမ်ားသည္၊ ရႈံးလ်င္ စိတ္ဆင္းရဲသည္၊၊ အႏိုင္ႏွင့္အရႈံးကို မေတာင့္တေသာ စိတ္ထားရွိသူမ်ားသာ ခ်မ္းသာရာရသည္၊၊”

ကမၻာ့စစ္ပြဲၾကီးမ်ားအေၾကာင္း၊ ၿမန္မာစစ္ပြဲၾကီးမ်ားအေၾကာင္းကို အေသးစိတ္ေလ့လာေသာအခါ ထုိ စစ္ပြဲၾကီးမ်ားသည္ ၾကီးမားေသာၿပႆနာၾကီးမ်ားမွစသည္မဟုက္ခဲ့ၾကဘဲ အေသးအမႊားၿပႆနာ ေလးမ်ားမွ “အမႈိက္ကစ ၿပာသာဒ္မီးေလာင္”ခဲ့ၾကရသည္ကို ေတြ႔ရသည္၊၊ တစ္ဦးတေယာက္၏ အတၱဗဟုိရ္ၿပဳ၊ အႏုိင္ရလိုမႈေအာက္တြင္ လူမ်ားေပါင္းမ်ားစြာ ဒုကၡေရာက္ရသည္ကို ေတြ႔ရသည္၊၊

မိသားစုၿပႆနာမ်ားတြင္လည္း အေၾကာင္းၿပခ်က္ၾကီးၾကီးမားမားမ်ားမရွိဘဲ၊ အေသးအမႊားမိသားစု၀င္ တစ္ေယာက္ေယာက္၏ လႊမ္းမုိးလိုမႈေၾကာင့္ၿဖစ္ရသည္ကို သတိၿပဳမိသည္၊၊ အရာရာတြင္အႏုိင္ရလိုစိတ္၊ အသာယူလိုစိတ္သည္ မိသားစုဘ၀မၿငိမ္းခ်မ္းမႈ၊ အသိုင္းအ၀ုိင္းအဆင္မေၿပမႈႏွင့္၊ အိမ္ေထာင္ေရးမသာယာမႈကို ေပးတတ္သည္ကို အထူးသတိၿပဳရမည္ၿဖစ္သည္၊၊

အႏုိင္ႏွင့္ အရႈံးကိုထည့္သြင္းမစဥ္းစားဘဲ အမ်ားခ်မ္းသာဖုိ႔ကို အေလးထားေသာလူမ်ားမ်ားရွိေသာပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ မိသားစုတုိ႔သည္ စင္စစ္ေအးၿငိမ္းခ်မ္းသာမႈကို ခံစားၾကရသည္၊၊ ဤေနရာတြင္ ဇာတ္လမ္းတစ္ခုကို အမွတ္ရမိပါသည္၊၊

တစ္ခါက ေဂါသိဂၤ=အင္းၾကင္းဥယ်ာဥ္ထဲတြင္ အရွင္နႏၵိယ၊ အရွင္ကိမိလႏွင့္ အရွင္အႏုရုဒၶါတုိ႔ သူငယ္ခ်င္းသုံးပါး အတူေနထုိင္ၾကသည္၊၊ ထုိဥယ်ာဥ္သုိ႔ တစ္ေန႔ေသာအခါ ဗုဒၶၾကြလာၿပီး အရွင္ကိမိလကို ေမးသည္၊

“ကိမိလ, ဥယ်ာဥ္ထဲတြင္ သုံးဦးအတူေနရသည္မွာ အဆင္ေၿပၾကသလား၊ တည့္မတ္ၾကရဲ့လား၊”ဟုေမး ၿမန္းပါသည္၊ အရွင္ကိမိလမွ ဘုရားရွင္အားၿပန္လည္ေၿဖပုံမွာ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရွိသည္၊၊

“ဗုဒၶအရွင္, တပည့္ေတာ္သည္ သုံးဦးအတူေနခ်ိန္တြင္ ကိုယ့္ဆႏၵကိုထက္ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ပါး၏ ဆႏၵကိုသာအၿမဲၾကည့္ရႈၿပီး၊ ခ်စ္ေသာမ်က္လုံးၿဖင့္သာသူငယ္ခ်င္းမ်ားအေပၚၾကည့္ရႈၿပီးေနခဲ့သည့္အတြက္ ေနရသည္မွာအလြန္အဆင္ေၿပပါေၾကာင္း၊ ၿငိမ္းေအးမႈကိုရ ရွိပါေၾကာင္း”ေလ်ာက္ထားသည္၊၊ ခ်စ္ေသာမ်က္လုံးဟူသည္ကို ပါဠိေ၀ါဟာရၿဖင့္ “ပိယစကၡဳ”ဟု ေခၚပါသည္၊၊

ဗုဒၶရွင္ေတာ္က “ကိမိလ,သင့္အေၿဖမွန္လွေပသည္”ဟုခ်ီးမႊန္းၿပီ၊ အၿခားအရွင္နႏၵိယႏွင့္ အရွင္အႏုရုဒၶါတို႔ကို ေမးေသာအခါတြင္လည္း အရွင္ကိမိလနည္းတူ ေၿဖၾကေလသည္၊၊

လူတုိ႔သည္ ႏွစ္ေယာက္ရွိလ်င္ မိမိကအသာလုိခ်င္သည္၊ မိမိဆႏၵကိုသာ ဦးစားေပးသည္၊ အလြန္မွားယြင္းေသာ စိတ္ထားၿဖစ္သည္ကို အထက္ပါဇာတ္လမ္းက သာဓကၿပဳေနပါသည္၊၊ သည္သုိ႔ေသာစိတ္ထားမ်ဳိးၿဖင့္ ၿငိမ္းေအးသည့္ဘ၀ႏွင့္၊ ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုကို မတည္ေဆာက္ႏိုင္ေခ်၊၊ အမွန္မွာ မိမိဆႏၵထက္ သူတစ္ပါးဆႏၵကိုဦးစားေပးတတ္လ်င္ ဆက္ဆံေရးအဆင္ေၿပၿပီး၊ ေအးခ်မ္းသည့္ မိသားစုဘ၀ႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္ကိုရရွိမည္ ၿဖစ္သည္၊၊

ထုိသို႔မဟုက္ပါမူ မိသားစုၿခင္း၊ သူငယ္ခ်င္းၿခင္း၊ မိတ္ေဆြၿခင္း၊ ခ်စ္သူၿခင္း၊ ဇနီးေမာင္ႏွံၿခင္းအၿမဲတမ္း တစ္ဦး၏ပ်က္စီးမႈကိုတစ္ဦးက ေရွးရႈေနတတ္သည္ကို သတိမူသင့္သည္၊၊ မိမိက သူတပါးဆႏၵကိုအေလးထားလာေသာအခါ သူတစ္ပါးသည္လည္း အလိုအေလ်ာက္ မိမိကိုအေလးထားလာမည္ကို အတၱဗဟုိရ္ၿပဳသူတုိ႔ေမ့ေလ်ာ့ေနသည္၊၊

တစ္ဦးအလိုဆႏၵကို တစ္ဦးကလုိက္ေလ်ာေလးစားၾကရာမွ အၿခင္းၿခင္းေလးစားမႈ၊ တန္ဖုိးထားမႈ၊ ခင္မင္တြယ္တာမႈ၊ ခ်စ္ခင္ၿမတ္ႏုိးမႈတုိ႔ၿဖင့္ ဘ၀သည္ ေအးခ်မ္းၿပီး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာလာရသည္ကို ေတြ႔ရမည္ၿဖစ္သည္၊၊

စာတမ္းတြင္တင္ၿပခဲ့သည္မ်ားကို အႏွစ္ခ်ဳပ္လ်င္ ၿငိမ္းခ်မ္းေအးၿမသည့္ဘ၀ႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္ကုိတည္ ေဆာက္ရန္အတြက္-
= အႏုိင္အရႈံးကုိ မတပ္မက္ေသာစိတ္ထား၊
= အနင့္နာခံစိတ္၊
= အၿခင္းၿခင္းေလးစားစိတ္၊
= သူတစ္ပါး၏ဆႏၵကို အေလးထားစိတ္၊
= မိမိဘ၀ႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္ကုိ အမွန္တကယ္ ၿငိမ္းေအးေစလိုစိတ္
တုိ႔ရွိရန္ အထူးလုိအပ္ေၾကာင္း သုံးသပ္ရပါသည္၊၊

“အလင္းစက္”သုိ႔ စာဖတ္သူမ်ား ေအးၿငိမ္းေသာဘ၀၊ သာယာေသာဘ၀ႏွင့္၊ ေအးခ်မ္းသည့္ပတ္၀န္းက်င္ကုိ မိမိကိုယ္တုိင္အေကာင္းၿမင္စိတ္မ်ား၊ အမ်ားအက်ဳိးကိုလုိလားသည့္စိတ္ထားမ်ားၿဖင့္ တည္ေဆာက္ႏိုင္ၾကပါေစေၾကာင္း၊ စိတ္ဓာတ္အဆင့္ၿမင့္ၿမတ္သူမ်ားၿဖစ္ပါေစေၾကာင္း အလင္းစက္အရွင္ ဆုေတာင္းေမတၱာေပးအပ္ပါသည္၊၊ ၊၊


ေမတၱာၿဖင့္- - -
အရွင္ေက၀လ(အလင္းစက္)
ဘာ၀နာ၀ိဟာရ-သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၊
(၁၁.၆.၂၀၁၁)

အျပည့္အစံုသို႔....

Saturday, May 28, 2011

ရင့္က်က္မႈႏွင့္ အက်ဳိးကိုၿပီးေစၿခင္း၊၊ ၊၊





လူတုိင္းလူတုိင္းသည္ အလုပ္ကိုယ္စီကို ၿပဳလုပ္ေနၾကသည္၊၊ အလုပ္လုပ္သူတုိင္း ေအာင္ၿမင္မႈကိုရရွိသည္ ဟုကား မဆုိသာေပ၊၊ ထုိသို႔ၿဖစ္ရၿခင္းတြင္ အေၾကာင္းမ်ားစြာရွိမည္ၿဖစ္သည္ကို သတိၿပဳရမည္၊၊

အလုပ္လုပ္သူတုိင္း ၾကီးပြားတုိးတက္ၾကမည္ဆုိလ်င္ ဘ၀တြင္ဆင္းရဲတြင္းနစ္ေနသူဟူ၍ရွိမည္ မဟုတ္ေခ်၊၊ လုံး၀ပ်င္းရိၿပီး ထုိင္ေနသူပင္လ်င္ သူႏွစ္သက္ရာအလုပ္တစ္ခုေတာ့ လုပ္ေနတတ္သည္ကို ေတြ႔ရသည္၊၊
သို႔ေသာ္ အလုပ္လုပ္တုိင္း၊ အလုပ္လုပ္သူတုိင္း ေအာင္ၿမင္မႈလမ္းေၾကာင္းေပၚ ေရာက္မလာတတ္သည္ကား အ့ံၾသဖြယ္တစ္ခုပင္ ၿဖစ္ေနသည္၊၊

စာေပႏွင့္ ထုိထုိပုဂၢဳိလ္ေက်ာ္မ်ား၏ အတၳဳပၸတၱိမ်ားကိုေလ့လာသၿဖင့္ သိရွိရေသာအေၾကာင္းတစ္ခုမွာ “ရင့္က်က္မႈမရွိဘဲ အလုပ္လုပ္လ်င္ ေအာင္ၿမင္မႈကို မရရွိႏုိင္”ဟူ၍ၿဖစ္သည္၊၊ ၿဖစ္ႏုိင္ေၿခမ်ားစြာရွိေသာ အဆုိၿဖစ္သည္၊၊ အလုပ္လုပ္ေနသူတုိင္း ရင့္က်က္သူမ်ား မဟုတ္ၾကသည္ကို သတိၿပဳမိၾကမည္ ၿဖစ္သည္၊၊

တခ်ဳိ႔တခ်ဳိ႔လူမ်ားသည္ အလုပ္ကိုစမ္းတ၀ါး၀ါးၿဖင့္ လုပ္ေနၾကသည္ကို ေတြ႔ရသည္၊ ရင့္က်က္မႈမပါေသာ ထုိသူတို႔၏ အလုပ္မ်ားသည္လည္း ေအာင္ၿမင္မႈပန္းတုိင္သုိ႔ဦးမတည္၊ ေခါင္းမေမာ့ဘဲ လြဲေခ်ာ္မႈမ်ားစြာၿဖင့္ အဆုံးသတ္ၾကရသည္၊၊ ထုိအခါစိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာ အင္အားမ်ားယုတ္ေလ်ာ့လာၿပီး လမ္းလြဲမ်ားကုိအသုံးၿပဳသည့္ အေၿခအေနသုိ႔ေရာက္ရသည္၊၊ ဤသို႔ၿဖင့္ အမွားမ်ားစြာကိုၿပဳလုပ္မိၿပီး ရုံးမထြက္ႏုိင္ ၿဖစ္ရၿပန္သည္၊၊

အလုပ္ႏွင့္ ရင့္က်က္မႈသည္ လူတုိင္းအတြက္ အလြန္အေရးပါေသာ လိုအပ္ခ်က္ၿဖစ္သည္၊၊ “အလုပ္ကုိ ရင့္က်က္မႈၿဖင့္ၿပဳလုပ္လ်င္ လိုခ်င္သည့္ပန္းတုိင္ကို ေသၿခာေပါက္ရရွိမည္ ၿဖစ္သည္၊၊” ေပါ့ေပါ့ရွပ္ရွပ္၊ မွန္းဆၿပီးလုပ္ရေသာအလုပ္သည္ ေအာင္ၿမင္မႈပန္းတုိင္သုိ႔ထက္ အမွားသုိ႔သာဦးတည္မည္ ၿဖစ္သည္၊၊

အႏွစ္ခ်ဳပ္ေသာ္ “ရင့္က်က္မႈၿဖင့္လုပ္ငန္းကို အေကာင္အထည္ေဖာ္လ်င္ ေအာင္ၿမင္ၿပီး၊ ရင့္က်က္မႈမရွိဘဲ အလုပ္ကိုေသြးတုိးစမ္းသည့္သေဘာၿဖင့္ အေကာင္အထည္ေဖာ္လ်င္ က်ရႈံးရမည္ဟူ၍ ၿဖစ္သည္၊၊”

လုိအပ္သည့္ရင့္က်က္မႈမရရွိေသးေသာ လူတုိ႔သည္ အလုပ္ေပါင္းမ်ားစြာကုိ ဟုိဟာေအာင္ၿမင္လိမ့္ႏုိးႏုိး၊ သည္ဟာေအာင္ၿမင္လိမ္ႏုိးႏုိးၿဖင့္ ဘယ္အရာကုိမွမဆုပ္ကိုင္မိဘဲ စိတ္ဓာတ္က်၊ ပ်က္စီးသြားသည္မ်ားလည္း ရွိသည္၊၊

ရင့္က်က္တည္ၿငိမ္ၿပီးေသာသူမ်ားမွာမူ “အမွန္တကယ္ မိမိလိုခ်င္သည့္အရာကို ေသၿခာခြဲၿခားနားလည္ၿပီး၊ ထုိအရာကိုပင္ မရမေနၾကဳိးစားသၿဖင့္ ေအာင္ၿမင္မႈကုိ ရရွိၾကရသည္၊၊” ရင့္က်က္မႈသည္ ပညာသင္ၾကားရာတြင္ ၿဖစ္ေစ၊ စီးပြားဥစၥာရွာေဖြရာတြင္ ၿဖစ္ေစ၊ အိမ္ေထာင္ေရးကုိ စီစဥ္ရာတြင္ ၿဖစ္ေစ၊ ေနရာတုိင္းတြင္ အေရးပါသည္၊၊

“ရင့္က်က္မႈကုိ အရြယ္ႏွင့္အမွ် ရလာတတ္သည္ဟုလည္းေကာင္း၊
ပညာတတ္ဘြဲ႔ရ၍ ရလာတတ္သည္ဟုလည္းေကာင္း၊
စီးပြားရွိလာၿပီးမွ ရလာတတ္သည္ဟုလည္းေကာင္း၊
ေနရာအေၿခတက်ရွိၿပီးမွ ရလာတတ္သည္ဟုလည္းေကာင္း၊
အေတြ႔အၾကဳံမ်ားမွ ရလာတတ္သည္ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊
ရာထူးအဆင့္ၾကီးမွ ရလာတတ္သည္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ဆုိၾကသည္၊၊ “


သုိ႔ေသာ္ အရြယ္ၾကီးသူတုိင္း ရင့္က်က္သည္မဟုတ္၊ ပညာတတ္သူတုိင္း ရင့္က်က္မႈရွိသည္မဟုတ္၊ ခ်မ္းသာသူတုိင္း ရင့္က်က္သူမ်ားမဟုတ္၊ ေနရာအေၿခက်ၿပီးသူတုိင္း ရင့္က်က္သည္မဟုတ္၊ အေတြ႔ အၾကဳံမ်ားသူတုိင္း ရင့္က်က္ၾကသည္မဟုတ္၊ ရာထူးၾကီးသူတုိင္း ရင့္က်က္ၾကသည္ မဟုတ္သည္မ်ားကို စာဖတ္သူတုိ႔ သိၿပီးပင္ၿဖစ္ပါမည္၊၊

မရင့္က်က္၍ပင္ အရြယ္ၾကီးကာမွ ဆင္းရဲတြင္းနစ္ရသူမ်ား၊ ပညာတတ္လ်က္ ကိုယ္က်င့္တရားမဲ့ေနသူမ်ား၊ အေၿခတက်ေနရာမ်ားမွ လက္လႊတ္ရသူမ်ား၊ သခၤန္းစာေပါင္းမ်ားစြာရထားၿပီးလ်က္ ဆက္တုိက္အမွားကို က်ဴးလြန္ေနသူမ်ား၊ ရာထူးၾကီးၾကီးမွေနၿပီး ၿမဳပ္ကြယ္သူသြားရသူမ်ားကို ေတြ႔ေနရၿခင္းၿဖစ္သည္၊၊

ထုိသို႔ေသာအေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္“ရင့္က်က္မႈ”သည္ အလြန္အေရးပါေၾကာင္း ဆုိရၿခင္းၿဖစ္သည္၊၊ လူတြင္ ရင့္က်က္မႈအေၿခခုိင္ပါက အရြယ္ၾကီးလ်င္ ေလးစားခံရသည္၊ ပညာတတ္လ်င္ ဂုဏ္ရွိသည္၊ ေနရာအေၿခ
က်လ်င္ ဘ၀တင့္တယ္သည္၊ အေတြ႔အၾကဳံမ်ားလ်င္ အမ်ားအားကုိးမႈခံရသည္၊ ရာထူးၾကီးသူၿဖစ္လ်င္ သမာဓိရွိသည္၊ စသည္စသည္မ်ားမွာ ရင့္က်က္မႈစံမွ ေပါက္ဖြားလာရသည္မ်ား ၿဖစ္သည္၊၊

ရင့္က်က္မႈသာ အေၿခမခိုင္သူၿဖစ္ပါက အရြယ္၊ ပညာ၊ စီးပြား၊ ရာထူးမည္မွ်ၾကီးပြားေစကာမူ တစ္ေန႔တြင္အမွန္ ေလ်ာက်ရမည္ ၿဖစ္သည္၊၊

ကိုအလင္းစက္ေရ “စိတ္ထဲရွိသမွ် ေၿပာေနတတ္သူမ်ား၊ စိတ္ထင္ရာကို အထင္ရွိတုိင္း ၿပဳလုပ္တတ္သူမ်ား၊ စကားအရ အၾကီးအက်ယ္ေတြ ေၿပာေနသည့္တုိင္ ေနာက္ကြယ္ကေၾကာက္ေနတတ္သူမ်ားမွာ မရင့္က်က္
သူမ်ား ၿဖစ္တယ္ဗ်ာ၊၊”
ဤစာသားစုေလးမွာ အလင္းစက္၏သူငယ္ခ်င္း စာေပေဒါက္တာတစ္ဦးမွ မွတ္ခ်က္ၿပဳသည့္စာစုၿဖစ္သည္၊၊

ရင့္က်က္မႈသည္ ေလာကစီးပြားေရးႏွင့္၊ ဘ၀ရပ္တည္မႈတြင္မွ လုိအပ္သည္မဟုက္၊ ေလာကုတၱရာနယ္ပယ္ ၿဖစ္ေသာ ဓမၼကိုရွာေဖြရာတြင္လည္း မ်ားစြာလိုအပ္ေၾကာင္း စာေပအေထာက္အထားမ်ားက ဆုိပါသည္၊၊ ရင့္က်က္မႈမရေသးဘဲ တရားမည္မွ်အားထုတ္ေသာ္လည္း တရားထူးကိုမရရွိႏုိင္ေၾကာင္း “ေမဃိယ၀တၳဳ”တြင္ ေလ့လာရပါသည္၊၊

တေန႔ေသာအခါ “ေမဃိယ”အမည္ေခၚေသာ ရဟန္းတစ္ပါးသည္ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ႏွင့္ ဆြမ္းခံအတူၾကြရာမွ သရက္ဥယ်ာဥ္တစ္ခုကို လမ္းေဘးတြင္ေတြ႔ရသည္၊၊ သရက္ဥယ်ာဥ္ဟုဆုိေသာ္လည္း ပန္းမ်ဳိးစုံဖူးပြင့္ေနၿပီး၊ ေက်းငွက္တုိ႔၏ေတးသံ၊ စမ္းေခ်ာင္းေလး၏ေအးၿမမႈ၊ ပန္းအလွကိုခုံမင္သည့္ မိန္းမပ်ဳိေလးမ်ား၏ ခ်ဳိလြင္သည့္ရယ္ေမာသံေလးမ်ားၿဖင့္ ဥယ်ာဥ္ၾကီးသည္
အလြန္လွပၿပီး၊ သာယာေနသည့္အတြက္ ေမဃိယရဟန္းသည္ ထုိဥယ်ာဥ္အတြင္းတြင္ ေနထုိင္ၿပီးတရား အားထုတ္လိုစိတ္မ်ား ၿဖစ္ေပၚလာသည္၊၊

(မူရင္းဇာတ္လမ္းတြင္မူ ေမဃိယရဟန္းသည္ ထုိသရက္ဥယ်ာဥ္အတြင္းတြင္ ထုိေက်းငွက္၊ ထုိပန္း၊ထုိမိန္း
မလွေလးမ်ားႏွင့္အတူ ဘ၀ငါးရာတိတိ စမ္းေရအတူေသာက္၊ ပန္းေၾကြအတူေကာက္ၿပီး၊ ခ်စ္ၿခင္းဖြဲ႔သံစဥ္ ေတးအလွမ်ားကို စပ္ဆုိသီက်ဴးခဲ့သူၿဖစ္ေၾကာင္း ၿပဆုိထားပါေသးသည္၊၊)

ေမဃိယရဟန္းေတာ္ေလးကို ဗုဒၶရွင္ေတာ္မွ သရက္ဥယ်ာဥ္အတြင္း တရားအားမထုတ္ရန္ သုံးၾကိမ္တုိင္တား ၿမစ္ေသာ္လည္း နာခံမႈမရွိဘဲ ဥယ်ာဥ္အတြင္း၀င္ေရာက္ၿပီး စမ္းေခ်ာင္းေလး၏နံေဘးတြင္ အခ်ိန္အတန္အသင့္
ၾကာသည္အထိ တရားရႈမွတ္အားထုတ္ခဲ့သည္၊၊

တရားရႈမွတ္အားထုတ္ေနစဥ္အတြင္း ေမဃိယရဟန္းေတာ္ေလး၏စိတ္ထဲတြင္ ရာဂစိတ္မ်ား၊ ေဒါသစိတ္မ်ား၊ ေမာဟစိတ္မ်ား ထၾကြေသာင္းၾကမ္းလာခဲ့ပါသည္၊၊

အရွင္ေမဃိယသည္ “သရက္ဥယ်ာဥ္အတြင္း တရားအနည္းငယ္မွ်အားထုတ္ရႈမွတ္လိုက္လ်င္ သူသည္ဧကန္မုခ် တရားထူးမ်ားကိုရရွိမည္”ဟု ေမွ်ာ္မွန္းထားသူၿဖစ္သည္၊၊ ယၡဳအခါတရားထူးမ်ားကို မရရုံမွ်မက ရွိထားၿပီး “သမာဓိ”မ်ားပါေပ်ာက္ပ်က္ၿပီး အေတြးဆုိးအေတြးရုိင္းမ်ား ၀င္ေရာက္လာသည္ကို ေတြ႔ခဲ့ရေလသည္၊၊ ေမဃိယရဟန္းေတာ္ေလးသည္ မိမိကိုယ္မိမိမ်ားစြာအံ့ၾသမႈၿဖစ္ၿပီး၊ ဗုဒၶရွင္ေတာ္အထံသုိ႔ တစ္ဖန္ၿပန္လာခဲ့ရသည္၊၊

အရွင္ေမဃိယ၏ ၿဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ကုိ သိရွိၿပီးၿဖစ္ေသာ ဗုဒၶရွင္ေတာ္သည္ အရွင္ေမဃိယအား “လူသည္ ရင့္က်က္မႈမရွိေသးဘဲ၊ ဘယ္အရာကိုမွ မရရွိ၊ မေအာင္ၿမင္ႏုိင္၊၊”ဟု ဆုံးစကားေၿပာၾကား၊ သင္ၿပၿပီး၊ လူသား၏ဘ၀တြင္ ရင့္က်က္မႈသုိ႔ေရာက္ရွိႏုိင္သည့္ အေၾကာင္းငါးမ်ဳိးကုိ ညြန္ၿပခဲ့ပါသည္၊၊

လူတစ္ေယာက္ရင့္က်က္သူၿဖစ္ရန္ လိုအပ္ေသာအေၾကာင္း (၅)မ်ဳိး၊
(၁) သူငယ္ခ်င္းေကာင္း ရွိၿခင္း၊
(၂) ကိုယ္က်င့္တရား ေကာင္းၿခင္း၊
(၃) စကားတည္တည္ တန္႔တန္႔ေၿပာဆုိတတ္ၿခင္း၊
(၄) လုံလရွိၿခင္း၊၊
(၅) ပညာတတ္ၿခင္း၊
တုိ႔ၿဖစ္ပါသည္၊၊

အထက္ပါ အဂၤါငါးရပ္ႏွင့္ၿပည့္စုံလ်င္ အသက္ငယ္သည္ ၾကီးသည္၊ ဘဲြ႔ဒီဂရီမ်ားမ်ားရွိသည္ မရွိသည္၊ ခ်မ္းသာသည္ ဆင္းရဲသည္၊ ေနရာအေၿခက်သည္ မက်သည္၊ အေတြ႔မၾကဳံမ်ားသည္ နည္းသည္၊ ရာထူး ၾကီးသည္ ငယ္သည္၊ မဓာနမဟုတ္ေတာ့ဘဲ စင္စစ္ရင့္က်က္သူ၊ တည္ၾကည္သူ၊ ေလးနက္သူၿဖစ္ လာရပါသည္၊၊ ထုိသူၿပဳလုပ္ေသာ လုပ္ငန္းသည္လည္း ေအာင္ၿမင္တုိးတက္ ၾကီးပြားရပါသည္၊၊

စာေပအေထာက္အထားမ်ား၊ ေအာင္ၿမင္တုိးတက္ၿပီးသူမ်ား၊ ဘ၀တြင္က်ရႈံးသြားၿပီးမ်ားစြာတုိ႔၏ သမုိင္းၿဖစ္ ရပ္အစုံကုိ ေလ့လာၾကည့္ၿခင္းအားၿဖင့္ ရင့္က်က္မႈမရွိေသးသည့္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာၿဖင့္ ပညာေရးေအာင္ပန္း၊ စီးပြားေရးတက္လမ္း၊ အိမ္ေထာင္ေရးသာယာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုမရရွိႏုိင္ေၾကာင္းထင္ရွားၿပီး ၿဖစ္ပါသည္၊၊၊၊

ရင့္က်က္မႈသည္ အက်ဳိးၿပီးစီးမႈဟုေခၚတြင္ႏုိင္ေသာ အလုပ္ေအာင္ၿမင္မႈတြင္ မည္မွ်အေရးပါသည္ကုိ စာဖတ္သူ ဤမွ်ၿဖင့္သေဘာက်ႏုိင္ၿပီဟု ထင္ၿမင္မိပါသည္၊၊ စာဖတ္သူမ်ား ရင့္က်က္မႈၿဖင့္ သာယာလွပ၊ တုိးတက္ေသာဘ၀မ်ားစြာကို တည္ေဆာက္၊ ပုိင္ဆုိင္ႏုိင္ၾကပါေစေၾကာင္း အလင္းစက္အရွင္ ဆုေတာင္း ေမတၱာၿပဳရင္း စာတမ္းကုိ အဆုံးသတ္လုိက္ပါသည္၊၊

ေမတၱာၿဖင့္-
အရွင္ေက၀လ(အလင္းစက္)
မကုဋာရာမ ၿမန္မာေက်ာင္းတုိက္၊
ကိုလမ္ဘိုၿမဳိ့၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၊၊

အျပည့္အစံုသို႔....

Tuesday, May 17, 2011

ေစတနာသည္ ကံ၊ ကံသည္လည္း ေစတနာ၊၊ ၊၊















“ေကာင္းမႈရွိသူသည္ လက္ရွိဘ၀တြင္ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးရ၏၊
တမလြန္ဘ၀တြင္လည္း ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးရ၏၊
‘ငါသည္ေကာင္းမႈကို ၿပဳၿပီးၿပီဟုေတြး၍ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးရ၏၊’
ေကာင္းမႈေၾကာင့္ မိမိဘ၀လွပသည္ကို ေတြ႔ရေသာအခါ ပို၍ပို၍ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးရ၏၊၊”

မဟာသကၠရာဇ္(၆၈)ခု၊ ကဆုန္လၿပည့္၊ ေသာၾကာေန႔တြင္ ဗုဒၶေလာင္းလ်ာဖြားၿမင္ေတာ္မူသည္၊ မဟာသကၠရာဇ္(၁၀၃)ခု ကဆုန္လၿပည့္၊ ဗုဒၶဟူးေန႔မွာပင္ ဘုရားၿဖစ္ေတာ္မူသည္၊ မဟာသကၠရာဇ္ (၁၄၈)ခု ကဆုန္လၿပည့္၊ အဂၤါေန႔တြင္ ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူသည္၊၊ ဤသုိ႔ထူးၿမတ္သည့္ ေန႔ၿဖစ္သည့္အတြက္ ကဆုန္လၿပည့္ေန႔ကုိ ဗုဒၶေန႔အၿဖစ္ကမၻာ့ကုလသမဂၢမွ တစ္ကမၻာလုံးရုံးပိတ္ရက္အၿဖစ္ သတ္မွတ္ေၾကၿငာထားပါသည္၊၊

ယေန႔သည္ ဗုဒၶဘာသာကုိ ကုိးကြယ္သည့္ကမၻာ့ႏိုင္ငံမ်ားစြာတြင္ ဗုဒၶဘာသာအထိမ္းအမွတ္ပြဲေတာ္ ၾကီးမ်ားကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး၊ ေစတနာပါပါ ၿပဳလုပ္ၾကသည့္ေန႔ ၿဖစ္ပါသည္၊၊ လြန္ခဲ့သည့္ႏွစ္ေပါင္း (၂၅၀၀)ေက်ာ္က ယေန႔တြင္ဗုဒၶေလာင္းလ်ာ သိဒၶတၱမင္းသားငယ္ေလးကို ဖခင္သုေဒၶါဒနမင္းႏွင့္ မိခင္မာယာေဒ၀ီတုိ႔မွ မီးရွဴးသန္႔စင္ဖြားၿမင္သည့္ ေန႔ၿမတ္ၿဖစ္သည္၊၊

သိဒၶတၳမင္းသားသည္ သက္ေတာ္(၂၉)ႏွစ္တြင္ ေတာထြက္ရဟန္းၿပဳၿပီး၊ ဒုကၠရစရိယအက်င့္ထူးမ်ားႏွင့္ မဇၥ်ိမပဋိပဒါက်င့္စဥ္မ်ားကို ေၿခာက္ႏွစ္တုိင္က်င့္ၾကံအားထုတ္၍၊ ယေန႔မွာပင္ ေလာကသုံးပါးတြင္ ဘုရားအၿဖစ္သို႔ ဆုိက္ေရာက္ခဲ့သည့္ေန႔လည္း ၿဖစ္ပါသည္၊၊

တဖန္ယေန႔မွာပင္ ဗုဒၶရွင္ေတာ္သည္ သက္ေတာ္(၈၀) ၀ါေတာ္(၄၅)၊ ဗုဒၶဘာသာဟု ယေန႔တြင္အမည္တြင္လာမည့္ ဘာသာၾကီးတစ္ခုကို ေအာင္ၿမင္စြာတည္ေထာင္ေတာ္မူအၿပီး၊ ဘ၀၏အဆုံးသတ္ပန္းတုိင္ ၿမတ္နိဗၺာန္သုိ႔၀င္စံေတာ္မူခဲ့သည့္ ေန႔ၿမတ္လည္းၿဖစ္ပါသည္၊၊ ဗုဒၶရွင္ေတာ္သည္ ယေန႔တြင္ဖြားၿမင္ခဲ့သည္၊ ဘုရားအၿဖစ္သို႔ေရာက္ခဲ့သည္၊ မဟာပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ခဲ့သည့္ ေန႔ထူးေန႔ၿမတ္ၿဖစ္သည္၊၊

ယေန႔တြင္ ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံတုိင္းတြင္ ဗုဒၶေန႔အခင္းအနားကို ႏုိင္ငံေတာ္အခန္းအနားမ်ားအၿဖစ္ ဘုရင္မ်ား၊ သမၼတမ်ား၊ အစုိးရမ်ားကိုယ္တုိင္တက္ေရာက္ က်င္းပၾကမည္ၿဖစ္ၿပီး၊ ႏုိင္ငံသူႏုိင္ငံသားမ်ားမွလည္း လမ္းေဘး၀ဲယာတစ္ေလ်ာက္တြင္ စတုဒိသာမ႑ပ္မ်ားေဆာက္ၿပီး၊ ထမင္း၊ မုန္႔၊ အေဖ်ာ္ ေရမ်ားႏွင့္၊ ဗုဒၶေန႔အထိမ္းမွတ္လက္ေဆာင္မ်ားကို ရႊင္လန္းၾကည္ၿဖဴ ေပးလွဴၾကသည္မ်ားမွာလည္း ၾကည္ႏူးမဆုံးဖြယ္ ၿဖစ္ရပါသည္၊၊

အရွင္တုိ႔ ၿပည္ေထာင္စုၿမန္မာႏုိင္ငံတြင္လည္း ဘုရားပုထုိးေက်ာင္းကန္မ်ားတြင္ သီတင္းသီလ ေဆာက္တည္သူ၊ အလွဴဒါနၿပဳၾကသူ၊ တရားနာၾကားသူ၊ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ကို ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္သူမ်ား၊ သက္ၾကီးရြယ္အုိမ်ားအား ၿပဳစုသူမ်ားၿဖင့္ ၿပည့္ႏွက္စည္ကားေနမည္ကို စိတ္မွန္းၿဖင့္လြမ္းရမိပါသည္၊၊

သီရိလကၤာႏုိင္ငံတြင္လည္း (May-17)ရက္၊ ကဆုန္လၿပည့္ေန႔ကို ေ၀ဆပ္ဗုဒၶေန႔အၿဖစ္ ပြဲေတာ္ၾကီးမ်ားကို ၿမိဳ့ရြာအႏွံ႔ေနရာတုိင္းတြင္ က်င္းပၾကၿပီး၊ လမ္းေဘးမ်ားတစ္ေလ်ာက္တြင္လည္း စတုဒိသာ မ႑ပ္ၾကီးမ်ား ေဆာက္လုပ္၍၊ ထမင္း၊ အေဖ်ာ္၊ မုန္႔ပဲသားေရစာႏွင့္ အထိမ္းအမွတ္လက္ေဆာင္ ပစၥည္းမ်ားကို လွဴဒါန္းေနၾကသည္ကို ၾကည္ႏူးဖြယ္ေတြ႔ၿမင္ေနရသည္၊၊

ဤေန႔ညတြင္ သီရိလကၤာဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔သည္ ဗုဒၶရွင္ေတာ္အား လ်ပ္စစ္မီးပန္းေရာင္စုံ ပန္းခ်ီကား ခ်ပ္ၾကီးမ်ားၿဖင့္ သီရိလကၤာရူပီး သန္းႏွင့္ခ်ီအကုန္အက်ခံ၍ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ၾကမည္ ၿဖစ္သည္၊၊ ဘာသာ ေရးဆုိင္ရာ ယဥ္ေက်းမႈအတီး၊ အက၊ ေဖ်ာ္ေၿဖတင္ဆက္မႈမ်ဳိးစုံၿဖင့္ ဘ၀အေမာမ်ားကို ေၿဖေဖ်ာက္ၾကမည့္ေန႔ ၿဖစ္ပါသည္၊၊

အလင္းစက္အရွင္ႏွင့္အတူ ေနာင္ေတာ္၊ ညီေတာ္(၂၅၀)ေက်ာ္တုိ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မွီခိုၿပီး၊ ယေန႔ေခတ္အ တတ္ပညာရပ္ေပါင္းမ်ားစြာႏွင့္အတူ၊ ဗုဒၶစာေပမ်ားကို အဂၤလိပ္ဘာသာၿဖင့္ တကၠသိုလ္အသီးသီးတြင္ တက္ေရာက္သင္ၾကားလ်က္ရွိၾကေသာ သံဃာေတာ္အရွင္ၿမတ္တုိ႔အား၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၊ မကုဋာရာ မၿမန္မာေက်ာင္းတုိက္ၾကီးတြင္၊ ေစတနာရွင္ ဘုန္းကံရွင္မ်ားၿဖစ္ၾကသည့္ အေမရီးကားႏုိင္ငံ၊ ဆန္ဖရန္စစ္စကိုၿမဳ့ိေတာ္မွ ဆရာေတာ္ဦးသီရိႏၵႏွင့္၊ တပည့္ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမမ်ားမွ ေန႔ဆြမ္းဆက္ကပ္သည့္ ၿမင္ကြင္းမ်ားမွာလည္း ၾကည္ႏူးအားက်ဖြယ္အတိ ၿဖစ္ေနပါသည္၊၊

ဤေန႔ဆြမ္းကို ဆရာေတာ္ဦးသီရိႏၵႏွင့္ တပည့္ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမမ်ားမွ အလင္းစက္အရွင္ထံသုိ႔ Western Union မွ ေငြသားေပးပို႔လွဴဒါန္းၿခင္းၿဖစ္ၿပီး၊ အလင္းစက္အရွင္ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းသံဃာေတာ္မ်ားမွ လုပ္အားေ၀ယ်ာ၀စၥဒါနအၿဖစ္ၿဖင့္ ခ်က္ပ်ဳတ္ဆြမ္းဆက္ကပ္ လွဴဒါန္းၾကၿခင္းၿဖစ္ပါသည္၊၊

ၿမန္မာလူမ်ဳိးနည္းပါးၿပီး၊ ၿမန္မာထမင္းစစ္စစ္ကို ဘုန္းေပးရန္ခက္ခဲသည့္ သီရိလကၤာႏိုင္ငံတြင္ သံဃာ ေတာ္မ်ားကိုယ္တုိင္ခ်က္ၿပဳပ္၍ ဆြမ္းဒါနၿပဳၾကရသည့္ၿမင္ကြင္းမ်ားကို အလင္းစက္စာဖတ္သူမ်ား ၾကည္ ႏူးပီတိၿဖစ္ေစရန္ မွတ္တမ္းဓာတ္ပုံမ်ားကို တင္ၿပေပးလုိက္ပါသည္၊၊

အလွဴရွင္ၿဖစ္ၾကသည့္ ဆရာေတာ္ဦးသီရိႏၵႏွင့္ တပည့္ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမမ်ားမွာလည္း ဆြမ္းလွဴရေသာကုသိုလ္ေစတနာေၾကာင့္ အသက္ရွည္ၿခင္း၊ က်န္းမာၿခင္း၊ ခ်မ္းသာၿခင္း၊ အႏၱရာယ္ကင္းၿခင္း အက်ဳိးမ်ားႏွင့္အတူ၊ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကို ရရွိၾကပါေစေၾကာင္း သံဃာေတာ္မ်ား၏ကိုယ္စား အလင္းစက္ အရွင္မွ ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔သအပ္ပါသည္၊၊

ေ၀ယ်ာ၀စၥအလွဴရွင္ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ ၾကြေရာက္ၿပီး ဆြမ္းဒါနကို ခ်ီးေၿမွာက္ၾကသည့္ သံဃာေတာ္မ်ားမွာလည္း အလိုရွိသည့္အတတ္ပညာပန္းတုိင္မ်ားသို႔ ယေန႔လွဴဒါန္းသည့္ ဆြမ္းကိုဘုန္းေပးၿပီး ရရွိၾကပါေစေၾကာင္း အလွဴရွင္မ်ား၏ကိုယ္စား ဘုရားတပည့္ေတာ္မွ ဆုေတာင္းေပးရပါသည္၊၊


ေမတၱာၿဖင့္--
အရွင္ေက၀လ(အလင္းစက္)
မကုဋာရာမၿမန္မာေက်ာင္းတုိက္၊
ကိုလမ္ဘုိၿမဳိ႔၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၊၊

အျပည့္အစံုသို႔....

Sunday, May 8, 2011

ေလာကဓံႏွင့္ လူသား၊၊ ၊၊





စာေပတြင္ “ေလာကဓံ”ရွိ၍သာ “လူသား”သည္ ၿဖစ္ေပၚလာရေၾကာင္း တင္ၿပထားသကဲ့သုိ႔၊ လူသားရွိ၍သာ ေလာကဓံမ်ား ေပၚေပါက္လာရသည္ဟုလည္း ဆုိၿပန္သည္၊၊ မည္သို႔ဆုိေစ လူသားႏွင့္ေလာကဓံသည္ အဆက္အစပ္တစ္ခု ၿဖစ္ေလသည္၊၊

ေလာကဓံႏွင့္ကင္းေသာ လူသားဟူ၍ၿဖစ္ေစ၊ လူသားႏွင့္ကင္းေသာ ေလာကဓံဟူ၍ၿဖစ္ေစ ရွိႏိုင္မည္ မဟုက္ေခ်၊၊ ေန၏အလင္းေရာင္ေအာက္တြင္ အရိပ္တစ္စုံတရာကို ၿမင္ေတြ႔ရသည္မွာ ထုိအရိပ္၏
အထည္ၿဒပ္တည္ရွိေန၍သာၿဖစ္ေၾကာင္း ထင္ရွားသည္၊၊

ေလာကဓံႏွင့္ လူသားသည္လည္း ေနေရာင္တြင္ၿဖစ္ေပၚေသာ အရိပ္ႏွင့္ၿဒပ္ပမာၿဖစ္သည္၊၊ ၿဒပ္မရွိဘဲ အရိပ္မေပၚႏုိင္သကဲ့သို႔ အရိပ္ေပၚေနၿခင္းသည္ အထည္ၿဒပ္တည္ရွိေနၿခင္းေၾကာင့္ ၿဖစ္ရသည္၊၊

ေနေရာင္၏ေအာက္တြင္ အရိပ္ထင္ရာ၌ ၿဒပ္ရွိ၍၊ ၿဒပ္ရွိၿခင္းေၾကာင့္အရိပ္ထင္ရသည္ဟု ပုံေသမမွတ္ယူႏုိင္၊ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ေနေရာင္မရွိဘဲလည္း ၿဒပ္မွအရိပ္ကို မရရွိႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ၿဖစ္သည္၊၊

ဤသို႔ဆုိေသာ္ ေနေရာင္၊ ၿဒပ္၊ အရိပ္တုိ႔သည္ “အညမည”သေဘာအားၿဖင့္ ဆက္စပ္ေနသည့္ အရည္အေသြး မ်ား ၿဖစ္ၾကေလသည္၊၊ လူသားဟူ၍ ကမၻာေလာကအတြင္း ၿဖစ္ေပၚလာေသာေၾကာင့္ ေလာကဓံဟူသည့္ အရိပ္ ထင္ေပၚလာရသည္၊၊

သုိ႔ေသာ္ လူသားေပၚေပါက္မႈသက္သက္ၿဖင့္လည္း ေလာကဓံသည္ ၿဖစ္ေပၚေရာက္ရွိမလာတတ္ၿပန္၊ ေလာကဓံမ်ား လူသားထံသို႔ေရာက္လာေစရန္ ထူးၿခားသည့္လူသား၏ အၿပဳအမူမ်ားလည္း လိုအပ္ လာၿပန္သည္၊၊

ဤအၿပဳအမူမ်ားအေပၚတည္မွီ၍ အေကာင္းႏွင့္အဆုိးေလာကဓံမ်ား လူသားထံေရာက္ရွိလာသည္ကုိ သဘာ၀သက္ေသမ်ားက ေဖာ္ညႊန္းလ်က္ရွိေလသည္၊၊ လူသားတုိ႔၏ ဘ၀တစ္သက္တာတြင္ မလြဲမေသြၾကဳံ ေတြ႔ရမည့္ “ေလာကဓံရွစ္မ်ဳိး”ကို စာေပတြင္ေဖာ္ၿပထားသည္၊၊

ေလာကဓံအေၾကာင္းကို လူတုိင္းပါးစပ္ဖ်ားတြင္ ေနစဥ္လုိလုိေၿပာတတ္ၾကသည္၊၊ ေလာကဓံရွစ္မ်ဳိးကို မည္သူက ေဖာ္ထုတ္ၿပသခဲ့သည္၊ မည္သည့္က်မ္းတြင္ အေသးစိတ္ေလ့လာရရွိႏုိင္သည္ကို သိသူနည္းပါးမည္ဟု ထင္မိပါသည္၊၊

ေလာကဓံကုိ စာလုံးၿဖင့္ေရးသားသည့္အခါ “ေလာကဓမ္”ဟုၿဖစ္ေစ၊ “ေလာကဓံ”ဟုၿဖစ္ေစ ေရးသားႏုိင္
ပါသည္၊၊ “ေလာကဒဏ္”ဟု မေရးသားႏုိင္ပါ၊၊ အေၾကာင္းမွာ “ေလာကဓံ”စကားလုံးသည္ “ေလာကဓမၼ”
ဟူသည့္ ပါဠိေ၀ါဟာရမွဆင္းသက္လာသည့္ ပါဠိသက္ၿမန္မာ စကားလုံးၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ ၿဖစ္ပါသည္၊၊

“ေလာကဒဏ္”ဆုိသည္မွာ ေလာကၾကီးက လူသားတုိ႔ကိုေပးေသာ ၿပစ္ဒဏ္မ်ားၿဖစ္သည္ဟု ေရးသားထားေသာ စာအုပ္ႏွင့္အေရးအသားမ်ားကိုလည္း ေတြ႔ရဘူးပါသည္၊၊ လုံး၀မွားယြင္းသည့္ အေရးအသား ၿဖစ္ပါသည္၊၊ ဤသို႔ေရးသားၿခင္းမွာ မူလ “ေလာကဓံ”ေ၀ါဟာရကုိ “ေလာကဒဏ္”ဟု မွားယြင္းေရးသားရာက ၿဖစ္ေလာက္မည္ထင္သည့္ အနက္အဓိပၸါယ္ကို ေရးသားလိုက္ရာက စာေပ အမွားတစ္ခုကို က်ဴးလြန္လိုက္မိၿခင္းၿဖစ္တန္သည္၊၊

ေလာကဓံရွစ္မ်ဳိးကို ဗုဒၶရွင္ေတာ္သည္ ပထမေလာကဓမၼသုတ္၊ ဒုတိယေလာကဓမၼသုတ္ဟု သုတ္ႏွစ္မ်ဳိးခြဲၿခား၍၊ အဂၤုတၱရနိကာယ္ပါဠိေတာ္တြင္ အေသးစိတ္သင္ၾကား၊ ေဟာေၿပာထားပါသည္၊၊ ေလာကဓံရွစ္မ်ဳိးကို သာဓကပုံၿပင္မ်ားစြာၿဖင့္ သင္ၿပထားသည့္ အၿခားပါဠိစာေပမ်ားစြာလည္း ရွိပါေသးသည္၊၊

ေလာကဓမၼ=ေလာကဓံဟူသည္မွာ ေလာကတြင္ၿဖစ္ေပၚေလ့ရွိသည့္ အေၿခအေနရွစ္မ်ဳိး၊ ေလာကတြင္ ၾကဳံေတြ႔ရမည့္ အေၿခအေနရွစ္မ်ဳိးဟု အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆုိ ရပါမည္၊၊ ေလာကထဲတြင္ လူသားဟူ၍ ေမြးဖြားလာသူတုိင္း ေလာကဓံရွစ္မ်ဳိးလုံးကိုၿဖစ္ေစ၊ တစ္မ်ဳိး၊ ႏွစ္မ်ဳိး၊ သုံးမ်ဳိးကိုၿဖစ္ေစ၊ ဧကန္ၾကဳံေတြ႔ရမည္ ၿဖစ္ပါသည္၊၊

ေလာကဓံရွစ္မ်ဳိးတြင္ မည္သည့္ေလာကဓံက အေကာင္း၊ မည္သည့္ေလာကဓံကအဆုိးဟူ၍ ပုံေသ
သတ္မွတ္၍ မရႏုိင္ပါ၊၊ လူသား၏ ေလာကဓံကိုခံယူပုံစိတ္အေၿခအေနေပၚတြင္မူတည္၍ ေလာကဓံအဆုိးႏွင့္ အေကာင္းဟူ၍ ၿဖစ္ေပၚလာရသည္၊၊

ေလာကဓမၼ=ေလာကဓံရွစ္မ်ဳိး-
(၁) ရရွိမႈ၊
(၂) မရရွိမႈ၊
(၃) အသိုင္းအ၀ုိင္းရွိမႈ၊
(၄) အထီးက်န္ဆန္မႈ၊
(၅) ခ်ီးမႊန္းခံရမႈ၊
(၆) ၿပစ္တင္၊ ကဲ့ရဲ့ခံရမႈ၊
(၇) ခ်မ္းသာမႈ၊
(၈) ဆင္းရဲမႈ၊ တုိ႔ၿဖစ္ပါသည္၊၊

“ရရွိမႈ”
ရရွိမႈဟုဆုိရာတြင္ လူသား၏ဘ၀တြင္ လုိခ်င္သည္မ်ား၊ လုိအပ္သည္မ်ား အလြယ္တကူ ရွာေဖြရရွိမႈကို ဆုိလိုပါသည္၊၊ စီးပြားဥစၥာႏွင့္၊ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ အိမ္ေထာင္မႈဘ၀ သာယာစိုေၿပေရးတုိ႔ ပါ၀င္ပါသည္၊၊

“မရရွိမႈ”
ရရွိမႈ၏ဆန္႔က်င္ဘက္သည္ မရရွိမႈၿဖစ္ပါသည္၊၊ လူတို႔၏ဘ၀တြင္ လိုအပ္သည္မ်ား လုိခ်င္သည္မ်ားမွာ တခါတရံအလြယ္တကူ ရွာေဖြမရရွိသည့္အခါမ်ားလည္း ရွိေနတတ္ပါသည္၊၊ စီးပြားဥစၥာႏွင့္၊က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊အိမ္ေထာင္မႈဘ၀သာယာစုိေၿပေရးတုိ႔ပင္ ၿဖစ္ပါသည္၊၊

ဤသို႔ၿဖစ္ရသည္မွာ ေလာကၾကီးၿဖစ္ေစ၊ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကၿဖစ္ေစ ၿပစ္ဒဏ္ေပးသည္မဟုက္ဘဲ၊ ေလာကအတြင္း ၿဖစ္ေလ့ရွိသည့္အေၿခအေနတစ္ရပ္အေနၿဖင့္ မွတ္ယူရမည္ၿဖစ္ပါသည္၊၊

“အသုိင္းအ၀ုိင္းရရွိမႈ”
ခ်စ္သူ၊ ခင္သူ၊ မိတ္ေဆြ၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားစြာႏွင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာ ေနထုိင္ခြင့္ရသည္ကို အသိုင္းအ၀ိုင္းရရွိမႈ ေလာကဓံဟု ေခၚပါသည္၊၊ ဤသို႔အသိုင္း၀ုိင္းေကာင္းကို ရရွိသည့္အတြက္ ကူညီသူ၊ အားေပးသူ၊ ခ်စ္ခင္ယုသူ၊ ေထာက္ပံ့ေဖးမသူမ်ားသၿဖင့္ ဘ၀သည္ ခ်မ္းေၿမ့ဖြယ္ သာယာစိုေၿပရေတာ့သည္၊၊

ထေနာင္းပင္ရိပ္တြင္ ထန္းလ်က္ခဲကို ေရေႏြးၾကမ္းႏွင့္ ခဲစားေနရသည့္တုိင္ ခ်စ္သူ၊ ခင္သူ၊ မိတ္ေတြ၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ေထြေထြလီလီ အႏွီႏီွၿဖင့္စကားေဖာင္ဖြဲ႔ရင္း စားေသာက္ရၿဖင့္ နတ္ဘုံနတ္နန္းတမွ် သာယာေပ်ာ္ရႊင္ရတတ္သည္ကို သိရသည္၊၊

လူသားသည္ ပင္လယ္ႏွင့္ ကႏၱာရမ်ားတြင္ ၿဖစ္ေပၚေလ့ရွိေသာ ကြ်မ္းတစ္ခု မဟုက္ေၾကာင္း Man is not Island.ဟု ပညာရွင္တုိ႔ဆုိခဲ့ၾကသည္၊၊ ကမၻာေပၚတြင္ လူသန္းေပါင္း ခုႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္မွ်ရွိေနေသာ္လည္း၊ မိမိႏွင့္ အေတြးအေခၚတူသူ၊ ႏွစ္သက္မႈတူသူ၊ ရည္ရြယ္ခ်က္တူသူ၊ မိမိကိုႏွစ္သက္သူ၊ မိမိကႏွစ္သက္သူမရွိသည္ကို အသုိင္းအ၀ုိင္းမရွိမႈေလာကဓံဟု ေခၚရပါသည္၊၊

ဤအေၿခအေနတြင္ လူသားသည္အ၀ုိင္းအ၀ုိင္းကို ရွာေဖြမရရွိေတာ့ဘဲ ၿဖစ္ရေတာ့သည္၊၊ မိတ္ေဆြ၊ သူငယ္ခ်င္း၊ ခ်စ္သူ၊ ခင္သူမွကင္းဆိတ္သည့္ဘ၀တြင္ ၿပင္းရိ၊ၿငီးေငြ႔ဖြယ္ရပ္တည္ရေတာ့သည္၊၊ စီးပြားဥစၥာႏွင့္၊ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရးအဆင္ေၿပသည့္တုိင္ မိတ္ေဆြအသိုင္းအ၀ုိင္း၊ ခ်စ္သူ၊ ခင္သူ၊ ခံစားခ်က္ကို မွ်ေ၀မည့္သူမရွိဘဲ ရပ္တည္ရသည့္ အေၿခအေနတြင္ ဘ၀သည္သာယာဖြယ္ မၿဖစ္ေတာ့ေပ၊၊

အသိုင္းအ၀ိုင္းမရွိမႈေလာကဓံကို ရင္ဆုိင္ရၿပီဆိုလ်င္ လူသားသည္ ေရႊဘုံေပၚတြင္ ေရႊအသီးမ်ားကို စားသုံး ေနရသည့္တုိင္ အရသာကိုရွာေဖြေတြ႔ရွိလိမ့္မည္ မဟုက္ပါေခ်၊၊

“ၿပစ္တင္ေ၀ဖန္ခံရမႈ”
လူသားသည္ ရပ္တည္မႈတစ္ခုအတြက္ ဥစၥာပစၥည္းကို ရွာေဖြရသည္၊၊ အတတ္ပညာကုိ သင္ယူရသည္၊ က်န္းမာေရးကုိ ေဆာက္တည္ရသည္၊ အိမ္ေထာင္မႈဘ၀ကုိ ထူေထာင္ရသည္၊၊ ဤေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားမွာ စကားလုံးေ၀ါဟာရအားၿဖင့္ မမ်ားလွေသာ္လည္း လက္ေတြ႔အေကာင္ အထည္ေဖာ္ရာတြင္ လြယ္ကူေသာတာ၀န္မ်ား မဟုက္ေခ်၊၊

မိမိဘ၀ရပ္တည္မႈအတြက္ မိမိၾကဳိးစားေနစဥ္အတြင္း လူသားသည္ ပတ္၀န္းက်င္၏ ၿပစ္တင္ေ၀ဖန္၊ ကဲ့ရဲ့မႈမ်ားကို မေရွာင္မလႊဲသာ ေတြ႔ၾကဳံၾကရသည္၊၊ ၿပစ္တင္မႈေ၀ဖန္ခံရမႈေလာကဓံဟု စာေပကဆုိပါသည္၊၊ “ေလာကတြင္ ကဲ့ရဲ့ၿပစ္တင္ေ၀ဖန္ခံရမႈမွ လြတ္သူမရွိ”ေၾကာင္း ဗုဒၶရွင္ေတာ္ကိုယ္တုိင္ ဆုံးမထားပါသည္၊၊

မ်ားစြာေသာလူတုိ႔သည္ အၿခားသူ၏အၿပစ္ကို အခ်ိန္ယူ၍ ၿမိန္ေရ ယွက္ေရေၿပာဆုိ ေနတတ္ၾကသည္မွာ ထူးဆန္းသည့္ လုပ္ရပ္ၿဖစ္သည္၊၊ ကဲ့ေ၀ဖန္ခံရသူသည္ မိမိမွာ တကယ္အၿပစ္ေၿပာဖြယ္ရွိေနပါက ၿပဳၿပင္သင့္ၿပီး၊ အကယ္၍ အမွားတစ္စုံတရာမရွိက မိမိကိုအမ်ားက စိတ္၀င္တစားရွိ၍သာ သူတို႔၏ တန္ဖုိးရွိေသာ အခ်ိန္မ်ားထဲမွ အခ်ိန္တစ္ခုကိုယူ၍ မိမိအေၾကာင္းကို ေၿပာဆုိေနၾကသည္ဟု ၀မ္းေၿမာက္သင့္လွသည္၊၊

လူတုိ႔၏သဘာ၀မွာ သူတို႔အေလးမထားေသာ၊ စိတ္မ၀င္စားေသာအေၾကာင္းအရာကို အခ်ိန္ယူေၿပာ ဆုိတတ္သည့္ သဘာ၀မရွိၾကရကား၊ မိမိအေၾကာင္းကို အဆုိးဘက္မွၿဖစ္ေစကာမူ ေၿပာဆုိေနဦးေတာ့ မိမိသည္လူအမ်ား၏ စိတ္၀င္စားမႈ၊ အေလးထားမႈကို ရရွိေနၿပီဟု သတ္မွတ္ႏုိင္ၿပီ ၿဖစ္သည္၊၊

“ထင္ရွားသူတုိင္း၊ ေပၚလြင္သူတုိင္း၊ နာမည္ရသူတုိင္း၊ ေအာင္ၿမင္သူတုိင္း၊ ခ်မ္းသာသူတုိင္းသည္ အမ်ား၏ပါးစပ္ဖ်ား၊ အသဲႏွလုံးၾကားတြင္ အဆုိးဘက္မွေရာ အေကာင္းဘက္မွပါ ေၿပာဆုိ၍အရသာရွိဖြယ္ ကိတ္မုန္႔တစ္လုံးၿဖစ္ေနသည္ကို ဂုဏ္ယူရမည္”ဟု ေဒးကာနယ္ဂီ၏ မိတၱဗလဋီကာတြင္ ေဖာ္ၿပထားသည္၊၊

သုိ႔ေသာ္“မိမိမွာ တကယ္အမွားရွိ၍ ၿပစ္တင္ေၿပာဆုိလာလ်င္မူကား ထုိသူကိုေရႊးအုိးကို ေဖာ္ေဆာင္ေပးေသာ သူကဲ့သုိ႔သေဘာထားၿပီး ဆရာတင္ရမည္”ဟု ဗုဒၶရွင္ေတာ္က ညြန္ၾကားပါသည္၊၊

“ခ်ီးမႊန္းေထာပနာၿပဳခံရမႈ”
လူသည္ မိမိ၏ရပ္တည္မႈအလုပ္ကို ပုံမွန္လုပ္ေနသည္ၿဖစ္ေသာ္လည္း ပတ္၀န္းက်င္မွ အလိုမက်သည့္ အခါတြင္ ကဲ့ရဲ့ၿပစ္တင္တတ္ၾကၿပီး၊ သေဘာေတြ႔သည့္အခါတြင္လည္း ခ်ီးမႊန္းေၿပာဆုိတတ္ၾက ၿပန္သည္၊၊ ဤသည္ကို ခ်ီးမြန္းခံရမႈေလာကဓံဟု ေခၚပါသည္၊၊ အမွန္မွာ မိမိကို္ယ္တုိင္သည္ ပတ္၀န္းက်င္၏ ခ်ီးမႊန္းမႈ၊ ကဲ့ရဲ့မႈကိုလက္ခံရယူရန္တမင္ ၿပဳလုပ္ေနသည္မဟုက္သည္ကုိ သိရွိၿပီးၿဖစ္သည္၊၊

ထုိ႔ေၾကာင့္ လူသားသည္ မိမိကိုပတ္၀န္းက်င္က ခ်ီးမႊန္းသည္ၿဖစ္ေစ၊ ကဲ့ရဲ့သည္ၿဖစ္ေစ၊ သတိထား ဆင္ၿခင္သင့္သည္ကလြဲၿပီး မ်ားစြာအာရုံၿပဳ၊ ဂရုထားေနရင္ မလုိအပ္ေခ်၊၊ ဗုဒၶႏွင့္ အၿခားေသာႏိုင္ငံအာ ဇာနည္မ်ားစြာတုိ႔မွာ လူသားတစ္ရပ္လုံးအတြက္ အနင့္နာခံ ေကာင္းက်ဳိးၿပဳၾကသူမ်ားၿဖစ္သည္ကို သိရွိၾကသည္၊၊ သို႔ေသာ္ အၿပစ္ၿမင္စိတ္အားၾကီးေသာသူမ်ားမွာ အလြတ္ေပးသည္မရွိဘဲ အၿပစ္ဆုိၾကေသးသည္ကို ေတြ႔ရမည္ၿဖစ္သည္၊၊

ထုိ႔ေၾကာင့္ ၿပစ္တင္ေ၀ဖန္မႈေလာကဓံကုိခံရသည့္အခါ စာဖတ္သူအေနၿဖင့္ ေလာက၏သဘာ၀တစ္ခု အေနၿဖင့္သာ လက္ခံသင့္ၿပီး၊ မ်ားစြာမတုန္လႈပ္သင့္ေပ၊၊ မဂၤလသုတ္တြင္ “ေလာကဓံရွစ္မ်ဳိးေၾကာင့္ မတုန္၊ မလႈပ္ေနႏုိင္ၿခင္းကို မဂၤလာတစ္ခု၊ ေကာင္းၿခင္းတစ္ခု”ဟု ဆုိထားပါသည္၊၊ ဆုိလိုသည္မွာ ေလာကဓံကုိ ရင္ဆုိင္ရဲၿခင္းကို မဂၤလာဟုဆုိလိုၿခင္း ၿဖစ္ပါသည္၊၊ စာေရးသူအေနၿဖင့္မူ “ေလာကဓံကို ရင္ဆုိင္ရဲၿခင္း၊ ၾကဳံေတြ႔လာရသမွ်ေလာကဓံမ်ားေၾကာင့္ မတုန္၊ မလႈပ္ခိုင္ခုိင္မာမာ ရပ္တည္ႏိုင္ၿခင္းကို သတၱိရွိၿခင္း”ဟု ၿမင္မိပါသည္၊၊

“ခ်မ္းသာမႈ”
လူ႔ေလာကတြင္ ခ်မ္းသာမႈပုံစံ (၄)မ်ဳိးရွိေၾကာင္း ပါဠိစာေပတြင္ ေလ့လာရသည္၊၊ ခ်မ္းသာမႈသည္လည္း ေလာကတြင္ၾကဳံရတတ္သည့္ ေလာကဓံတစ္ခုမွ်သာ ၿဖစ္သည္၊၊ အၿခားေလာကဓံမ်ားႏွင့္ မကြာၿခားသည့္ အေၿခအေနတစ္ရပ္ပင္ ၿဖစ္ပါသည္၊၊

(၁) ဥစၥာပစၥည္းရွိ၍ ခ်မ္းသာမႈ၊
(၂) အသုံးၿပဳခြင့္ရသၿဖင့္ ခ်မ္းသာမႈ၊
(၃) အေၾကြးကင္းသၿဖင့္ ခ်မ္းသာမႈ၊
(၄) ဘ၀တြင္အၿပစ္ကင္းသၿဖင့္ ခ်မ္းသာမႈတုိ႔ ၿဖစ္သည္၊၊

“ဆင္းရဲမႈ”
ေလာကဓံရွစ္မ်ဳိးတြင္ ေနာက္ဆုံးေဖာ္ၿပထားသည့္ ေလာကဓံသည္ “ဆင္းရဲမႈေလာကဓံ”ၿဖစ္သည္၊၊ ဤေလာကဓံကို အဆုိး၀ါးဆုံးေလာကဓံၿဖစ္သၿဖင့္ ေနာက္ဆုံးမွေဖာ္ၿပသည္ဟု မမွတ္ယူႏုိင္ေခ်၊၊
ဆင္းရဲမႈေလာကဓံသည္လည္း အၿခားေလာကဓံမ်ားနည္းတူ ေလာကတြင္ေတြ႔ၾကဳံရတတ္သည့္ အေၿခ
အေနတစ္ခုမွ် ၿဖစ္သည္၊ ထုိ႔ထက္ဘာမွ် ထူးၿခားသည္မဟုက္ပါ၊၊

ေလာကဓံရွစ္မ်ဳိးကို သရုပ္အားၿဖင့္တင္ၿပခဲ့ၿပီ ၿဖစ္ပါသည္၊၊ ယၡဳအခါ ေလာကဓံမ်ားေပၚ သေဘာထားပုံမ်ားကို တင္ၿပမည္ၿဖစ္ပါသည္၊၊ ေလာကဓံရွစ္မ်ဳိးတြင္ မည္သည့္ေလာကဓံသည္ အဆုိးၿဖစ္သည္ဟု ပုံေသမမွတ္ရေၾကာင္းအထက္တြင္ ေဖာ္ၿပခဲ့ၿပီၿဖစ္သည္၊၊

မွန္သည္၊၊ လူသား၏ စိတ္ထားအေပၚတြင္မူတည္၍ ေလာကဓံ၏ဖိအားသည္ သက္ေရာက္ပါသည္၊ ဆုိလုိသည္မွာ ေလာကဓံရွစ္မ်ဳိးကို ဘာသာမ်ားစြာ၏ ဘုရားမ်ားစြာႏွင့္အတူ၊ ဘုရင္မ်ားေရာ၊ အစိုးရမ်ား၊ လူမ်ား၊ ဘာသာအသီးသီးမွ သံဃာမ်ားပါ မလြဲမေသြေတြ႔ၾကဳံၾကရသည္၊၊

မိမိသည္စိတ္စြမ္းအား ေပ်ာ့ညံ့သူၿဖစ္လ်င္ ေလာကဓံ၏ဖိအားသည္ မိမိအေပၚမ်ားစြာ သက္ေရာက္တတ္ၿပီး၊ မိမိကအင္အားရွိသူ၊ စိတ္စြမ္းအားရွိသူ၊ သတၱိႏွင့္ၿပည့္စုံသူၿဖစ္လ်င္ ေလာကဓံသည္ တစ္စုံတရာဖိအားကို ေပးႏုိင္မည္မဟုက္ေၾကာင္း မွတ္ယူရမည္၊၊

ေလာကဓံမ်ားတြင္ သာယာဖြယ္ေလာကဓံႏွင့္ မႏွစ္ၿမဳိ့ဖြယ္ေလာကဓံႏွစ္မ်ဳိးေရာေနသည္ကို သတိၿပဳမိမည္ ၿဖစ္သည္၊၊ သတိၿပဳဖြယ္အေနၿဖင့္ သာယာဖြယ္ေလာကဓံကုိ သာယာလြန္းသူ၊ မႏွစ္ၿမဳိ႔ဖြယ္ေလာကဓံကုိ မုန္းတီးလြန္းသူမ်ားသည္ စိတ္အားသတၱိနည္းသူမ်ားၿဖစ္ၿပီး၊ ေသၿခာေပါက္ ထုိသူမ်ားကို ေလာကဓံက နင္းေၿခတတ္သည္ကို သတိၿပဳရပါမည္၊၊

မိမိထံေရာက္ရွိလာသည့္ သာယာဖြယ္ေလာကဓံကုိၿဖစ္ေစ၊ မႏွစ္ၿမဳိ႔ဖြယ္ေလာကဓံကိုၿဖစ္ေစ စိတ္ဓာတ္ ခုိင္ခုိင္၊ တည္ၾကည္စြာၿဖင့္ ထိမ္းမတ္တတ္သူကို ေလာကဓံမ်ားက ဖိစီးႏွိပ္စက္ကလူ မၿပဳႏုိင္သည္ကုိ စာေပသာဓက၊ လက္ေတြ႔ဘ၀သာဓကမ်ားစြာတြင္ ေတြ႔ရွိႏုိင္သည္၊၊ ပညာရွိတုိ႔ကမူ “ေလာကဓံဟူသည္ လူသားကို ေရႊစစ္ မစစ္ေပတင္သကဲ့သုိ႔၊ လူသား၏စိတ္ဓာတ္မည္မွ် ခိုင္မာသည္ကို စမ္းသတ္သည့္၊ စစ္ေဆးသည့္မွတ္ေက်ာက္” မ်ားအၿဖစ္ ေရးသားၾကသည္၊၊

“ေရႊစစ္လ်င္ ေပတင္ခံႏုိင္သည္၊ ေရႊမစစ္လ်င္ ေပေပၚတြင္ ကြဲရသည္၊၊ စိတ္ဓာတ္သတၱိအားမေကာင္းလ်င္ ေလာကဓံႏွင့္ေတြ႔ေသာအခါ ကြဲသည္၊ စိတ္ဓာတ္သတၱိအားေကာင္းလ်င္ ေလာကဓံမ်ားကလူသားကုိ ပို၍ထူးခြ်န္ေၿပာင္ေၿမာက္ေအာင္ ေၿမေတာင္ေၿမွာက္ေပးသည္”ဟု အဆုံးစြန္ဆုိလိုပါသည္၊၊

“ေလာကဓံႏွင့္လူသား” ေခါင္းစဥ္ၿဖင့္ အရွင္၏တင္ၿပေဆြးေႏြးခ်က္ ဤတြင္ၿပည့္စုံၿပီဟု ယူဆပါသည္၊၊ ေလာကဓံ၏ စမ္းသတ္မႈေအာက္တြင္ ထူးခြ်န္သူမ်ား၊ ပုိ၍ပို၍ေတာက္ေၿပာင္သူမ်ား၊ ၾကီးပြားတုိးတက္သူမ်ား၊ သာယာေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ဘ၀ကို ပုိင္ဆုိင္ရရွိသူမ်ား ၿဖစ္ၾကပါေစေၾကာင္း အလင္းစက္အရွင္ ဆုေတာင္းလုိက္ ပါသည္၊၊ ၊၊



ေမတၱာၿဖင့္--
အရွင္ေက၀လ(အလင္းစက္)
ဘာ၀နာ၀ိဟာရ-သီရိလကၤာ၊
(၈.၅.၂၀၁၁)

အျပည့္အစံုသို႔....

  © Blogger template 'Fly Away' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP