Tuesday, November 8, 2011

အနာဂါရိက ဓမၼပါလ၊၊ ၊၊




“ငါသည္ ႏွစ္ဆယ့္ငါးၾကိမ္တုိင္

ဗုဒၶၿမတ္စြာဘုရား၏သာသနာ

ကမၻာသုိ႔လႊမ္းေအာင္ၿပဳရန္

လူေလာကတြင္ ၿပန္လည္ေမြးဖြားပါရေစ၊”

(သီရိ ေဒ၀မိတၱ ဓမၼပါလ)



လူတုိ႔သည္ ဘ၀တြင္အဆင္ေၿပေၿပေနႏုိင္ေရးအတြက္ ဆုအမ်ဳိးမ်ဳိးကို ဘုရားအသီးသီးထံတြင္ ေတာင္းေလ့ရွိ ၾကသည္၊၊ အမ်ားႏွင့္မတူေသာအထက္ပါဆုကို ေတာင္းဆုိခဲ့သူမွာ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ မ်ဳိးခ်စ္အာဇာနည္ “အနာ ဂါရိကဓမၼပါလ”ဟုအမ်ားသိၾကေသာ “အရွင္သီရိေ၀ဒမိတၱဓမၼပါလ” ၿဖစ္ပါသည္၊၊



အရွင္သီရိေဒ၀မိတၱဓမၼပါလ၏ အာဇာနည္ဟုေခၚတြင္ထုိက္သည့္ အတၱဳပၸတၱိတစ္စိတ္တပုိင္းကို “လကၤာတမန္” စာဖတ္သူမ်ားသုိ႔ တင္ၿပလုိက္ရပါသည္၊၊



အနာဂါရိကဓမၼပါလကုိ ကုိလံဘုိၿမဳိ့၊ ေၿမပုိင္ရွင္သူေဌး “၀ိေဇၨာဒယပရိေ၀န”ေက်ာင္းဒကာ ဖခင္ “ဒြန္-ကာရုိလစ္-ေဟ၀၀ိထေန၊ႏွင့္ မိခင္ မလႅိကာ” တုိ႔မွ (၁၈၆၄)ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာ(၁၇)ရက္တြင္ေမြးဖြားသည့္ အၾကီးဆုံးသား ၿဖစ္ပါသည္၊၊ ငယ္မည္မွာ“ဒြန္-ေဒးဗစ္”ၿဖစ္ပါသည္၊၊



(၁၈၁၅)ခုႏွစ္တြင္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသည္ ၿဗိတိရွတုိ႔၏ ကုိလုိနီဘ၀သုိ႔က်ေရာက္ခဲ့ၿပီးၿဖစ္သၿဖင့္ သီရိလကၤာစာ သင္ေက်ာင္းဟူ၍ မရွိေတာ့ရကား “ဒြန္-ေဒးဗစ္”သည္ ငါးႏွစ္အရြယ္မွ (၁၉)ႏွစ္အရြယ္အထိ C.M.S Boy-School, Kotte, St. Benedict’s College, Kotahene’s St. Thomas’s College, Mt. Lavinia and Colombo Academy တုိ႔တြင္ ပညာသင္ယူခဲ့ရသည္၊၊ ကုိလုိနီေခတ္ၿဖစ္သၿဖင့္ ဤေက်ာင္းအားလုံးမွာ အဂၤလိပ္သာသနာၿပဳ ခရစ္ယာန္ေက်ာင္းမ်ား ၿဖစ္ပါသည္၊၊



(၁၈၈၀)ခုႏွစ္တြင္ သီအုိဆုိဖီအသင္းၾကီးကို တည္ေထာင္သူမ်ားၿဖစ္သည့္ “ကာနယ္-ေအာလ္ေကာ့ႏွင့္၊ မဒမ္-ဘလာဗတ္စတီး”တုိ႔သည္ သီရိလကၤာသို႔ေရာက္လာခဲ့ၾကပါသည္၊၊ ကာနယ္သည္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံအတြင္း ဘာသာေရးႏွင့္ ပညာေရးေဟာေၿပာပြဲေပါင္းမ်ားစြာကို ေနရာအႏွံ႔တြင္ေဟာေၿပာခဲ့ပါသည္၊၊



ဒြန္-ေဒးဗစ္သည္ ကာနယ္၏ အေတြးအေခၚအယူအဆႏွင့္ သီအုိဆုိဖီအသင္းၾကီး၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကုိ ႏွစ္သက္သၿဖင့္ အသင္းသားအၿဖစ္ အဖြဲ႔၀င္ခဲ့ပါသည္၊၊ ကာနယ္ႏွင့္ ဘလာဗတ္စတီးတုိ႔သည္ (၁၈၈၁)ခုႏွစ္တြင္၊ အရွင္ဂုဏနႏၵမေထရ္အထံ၌ သရဏဂုဏ္ခံယူၿပီး၊ ဗုဒၶဘာသာခံယူခဲ့ၾကပါသည္၊၊




ဒြန္-ေဒးဗစ္သည္ ကာနယ္တုိ႔ႏွင့္အတူ သီရလကၤာေက်းလက္ေဒသမ်ားသုိ႔ ေလ့လာေရးမ်ားစြာကို သြားေရာက္ ခဲ့သၿဖင့္ သီရိလကၤာေက်းလက္သားတုိ႔၏ ဘ၀အစစ္အမွန္ကိုသိရွိခဲ့ရၿပီး စိတ္မေကာင္းၿခင္းမ်ားစြာၿဖစ္ခဲ့ရ သည္၊၊ အဂၤလိပ္၊ ေပၚတူဂီ၊ ဒတ္ခ်္လူမ်ဳိးတုိ႔၏လက္ေအာက္တြင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကိုလုိနီအၿဖစ္တည္ရွိေနေသာ သီရိလကၤာေက်းလက္ ေအာက္ေၿခလူတန္းစားမ်ားမွာ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ လူေနမႈအဆင့္မ်ားစြာေအာက္ က်ေနခဲ့သည္ကုိ ဒြန္-ေဒးဗစ္ကိုယ္တုိင္ ေတြ႔ၿမင္ခဲ့ရသည္၊၊



ဒြန္-ေဒးဗစ္သည္ ကာနယ္ေအာ္ေကာ့တုိ႔ႏွင့္အတူ အိႏၵိယႏုိင္ငံ၊ အက္ဒယာၿမဳိ့သို႔ သာသနာၿပဳလုိက္ပါခြင့္ရခဲ့ သည္၊၊ အိႏၵိယမွၿပန္လာၿပီးေသာ ဒြန္-ေဒးဗစ္သည္ မိဘတုိ႔၏အိမ္တြင္ မေနထုိင္ေတာ့ဘဲ သီအုိဆုိဖီ အသင္းရုံး တြင္ေနထုိင္ၿပီး၊ အသင္းၾကီး၏လုပ္ငန္းတာ၀န္မ်ားကို မနားမေနလုပ္ကိုင္ခဲ့ပါသည္၊၊ သူ၏အမည္ကိုလည္း “အနာဂါရိကဓမၼပါလ”ဟူ၍ ေၿပာင္းခဲ့ပါသည္၊၊



(၁၈၉၁)ခုတြင္ အနာဂါရိကဓမၼပါလသည္ ကာနယ္ႏွင့္အတူ ၿမန္မာၿပည္သုိ႔ သာသနာၿပဳ လာခဲ့ပါသည္၊၊ ၿမန္မာၿပည္မွ ၿပန္လာၿပီးေသာအခါ ဓမၼပါလသည္ (၁၈၉၁)ခု၊ ေမလ(၃၁)ရက္တြင္ “မဟာေဗာဓိအသင္း”ၾကီးကို ကုိလံဘုိၿမဳိ့တြင္ တည္ေထာင္ခဲ့ပါသည္၊၊ အသင္းအမႈေဆာင္ ဒါရုိက္တာ ကာနယ္-ေအာ္ေကာ့၊ ဥကၠ-အရွင္ သီရိသုမန၊ အတြင္းေရးမႈး-အနာဂါရိကဓမၼပါလ ၿဖစ္ပါသည္၊၊



(၁၈၉၁)ခု၊ ဂ်ဴလုိင္လတြင္ အနာဂါရိကဓမၼပါလသည္ အရွင္ဆႏၵေဇာတိ၊ အရွင္သုဒႆန၊ အရွင္သုမဂၤလတုိ႔ ႏွင့္အတူ ဗုဒၶဂယာသုိ႔ ဘုရားဖူးလာေရာက္ခဲ့သည္၊၊ ဗုဒၶဂယာသုိ႔ေရာက္ေသာအခါ ၿမတ္စြာဘုရားရွင္၏ အထိမ္း အမွတ္ေအာင္ေၿမမ်ားကို ဟိႏၵဴ၊ မဟန္႔မ်ားကလက္၀ါးၾကီးအုပ္ထားသည္ကို ေတြ႔ၿမင္ရသည့္အၿပင္၊ မဟာေဗာဓိ ေစတီေတာ္ၾကီးအတြင္းတြင္ ဟိႏၵဴတုိ႔ကုိးကြယ္ေသာ သွ်ီ၀၏လိင္အဂၤါၾကီးကို ပူေဇာ္ပသထားသည္ကိုေတြ႔ၿမင္ရ ၍၊ ဗုဒၶဘာသာတုိ႔လက္၀ယ္သုိ႔ ၿပန္လည္ရေအာင္ၾကဳိးစားမည္ဟု အဓိာန္ခ်လိုက္သည္၊၊



အနာဂါရိကဓမၼပါလသည္ (၁၈၉၁)ခုႏွစ္တြင္ အိႏၵိယႏုိင္ငံ၊ ကာလကတၱား၌ သူ၏အစဆုံးပြဲဦးထြက္ အဂၤလိပ္ဘာ သာၿဖင့္ ေဟာေၿပာပြဲၾကီးကုိ “ဟိႏၵဴႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာဆက္ႏြယ္မႈ” ေခါင္းစဥ္ၿဖင့္ေဟာေၿပာခဲ့ၿပီး မ်ားစြာေသာအိႏၵိယ သူေဌးသူၾကြယ္တုိ႔က အနာဂါရိကဓမၼပါလကို ေလးစားလာခဲ့သည္၊၊ “နီးကမတ္မူ လာဂ်ီ ဘာဘူ”အမည္ရွိ သူေဌး ၾကီးမွ ဓမၼပါလ၏သာသနာၿပဳလုပ္ငန္းကို ပစၥည္းေလးပါးလုိသေလာက္ေထာက္ပံ့ေပးပါမည္ဟု ကတိၿပဳခဲ့သည္၊၊



(၁၈၉၂)ခုႏွစ္၊ ဂ်ႏၷ၀ါရီလတြင္ မဟာေဗာဓိဂ်ာနယ္ကို အဂၤလိပ္ဘာသာၿဖင့္ စတင္ထုတ္ေ၀သည္၊၊ ဂ်ပန္၊ တရုပ္၊ ယုိးဒယား၊ ထုိင္း၊ အေမရီးကားအထိဂ်ာနယ္ကို ၿဖန္႔ေ၀ခဲ့ပါသည္၊၊ အနာဂါရိက ဓမၼပါလသည္ (၁၈၉၃)ခုႏွစ္တြင္၊ အေမရီးကားႏုိင္ငံ၊ ခ်ီကာဂုိၿမဳိ့တြင္က်င္းပေသာ ကမၻာ့ဘာသာၾကီးမ်ားညီလာခံ “The World Parliament of Religions in the Chicago”သို႔ ေတာင္ပိုင္းဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံ မ်ား၏ကုိယ္စား ဖိတ္ၾကားခံခဲ့ရသည္၊၊



စည္းေ၀းပြဲၾကီးက်င္းပရာ ခ်ီကာဂုိ၊ ကိုလမ္ဘတ္ခန္းမၾကီးအတြင္း ႏုိင္ငံတကာဘာသာေရးပညာရွင္ၾကီးမ်ား၏ ေရွ့တြင္ အနာဂါရိကဓမၼပါလသည္ “The World debt to the Buddha=ဗုဒၶသုိ႔ ကမၻာမွတင္ရွိေနသည့္ ေက်းဇူး” ေခါင္းစဥ္ၿဖင့္ တင္ၿပေဆြးေႏြးခဲ့ရာ မ်ားစြာေသာအာရွတုိက္၊ အေမရီးကားတိုက္၊ ဥေရာပတုိက္မွ၊ ဘာသာေရး ပညာရွင္တုိ႔၏ ခ်ီးမႊန္းမႈကုိရရွိခဲ့ပါသည္၊၊ ထုိအခ်ိန္မွစတင္၍ ဗုဒၶဘာသာကုိ ကမၻာကအသိမွတ္ၿပဳလာခဲ့သည္၊၊



စည္းေ၀းပြဲၾကီးအလာတြင္ လန္ဒန္သို႔၀င္ေရာက္ၿပီး၊ “ဆာ-အက္ဒ္၀င္-အာႏုိး”ႏွင့္ေတြ႔ဆုံၿပီး၊ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ဗုဒၶ စာေပ အေၾကာင္းမ်ားကို ေဆြးေႏြးခဲ့ပါသည္၊၊ စည္းေ၀းမွအၿပန္ “ဟုိႏုိလူလူဆိပ္ကမ္း”တြင္ “ေမရီ-ေဖာ္စတာ”အ မည္ရွိ ဘီလ်ံနာသူေဌးမၾကီးႏွင့္ေတြ႔ဆုံၿပီး၊ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ က်င့္စဥ္မ်ားအေၾကာင္းရွင္းလင္းေၿပာၿပရာ “ေမရီေဖာ္ စတာ”မွႏွစ္သက္အားရၿပီး၊ သာသနာၿပဳလုပ္ငန္းတြင္ လိုအပ္သမွ်လွဴဒါန္းပါမည္ဟု ကတိၿပဳလုိက္ၿပီး၊ အလွဴေငြ မ်ားစြာကိုလည္း ထည့္၀င္လိုက္ပါသည္၊၊ အနာဂါရိကဓမၼပါလတစ္သက္တာ လုပ္ေဆာင္သမွ်တုိင္းတြင္ ေမရီ ေဖာ္စတာ၏ အလွဴေငြအမ်ားဆုံးပါ၀င္သည္အထိ ၿဖစ္ခဲ့ရပါသည္၊၊



ခရီးစဥ္တေလ်ာက္ ဂ်ပန္၊ ရွန္ဟုိင္း၊ ဘန္ေကာက္တုိ႔သုိ႔၀င္ၿပီး၊ ဗုဒၶဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ေတြ႔ဆုံေဆြး ေႏြးကာ၊ သူ၏သာသနာၿပဳလုပ္ငန္းမ်ားကို တင္ၿပခဲ့ၿပီး၊ ေဟာေၿပာပြဲေပါင္းမ်ားစြာကုိလည္း ေဟာေၿပာခဲ့ပါသည္၊၊ သီရိလကၤာသို႔ ၿပန္လည္ေရာက္ေသာအခါ “ေမရီ”၏အလွဴေငြမ်ားႏွင့္ ၿမန္မာႏုိင္ငံအပါအ၀င္၊ ႏုိင္ငံမ်ားစြာတုိ႔မွ အလွဴေငြမ်ားကိုအသုံးၿပဳၿပီး၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံတေလ်ာက္ ဗုဒၶဘာသာေက်ာင္းမ်ားႏွင့္အတူ ေဆးရုံမ်ားကို အခမဲ့စနစ္ၿဖင့္ တည္ေထာင္ခဲ့ပါသည္၊၊



အနာဂါရိကဓမၼပါလသည္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံတေလ်ာက္ ေက်းလက္ေဒသမ်ားသို႔ အၾကိမ္မ်ားစြာသြားေရာက္ၿပီး အမ်ဳိးသားေရးပညာေပး ေဟာေၿပာပြဲမ်ား၊ က်န္းမာေရးေဟာေၿပာပြဲမ်ား၊ ခရစ္ယာန္ဘာသာ တစ္၀က္ေရာေနၿပီ ၿဖစ္သည့္ သီရိလကၤာေက်းလက္သားတုိ႔အား ဗုဒၶႏွင့္ ဗုဒၶတရားေတာ္အစစ္မ်ားကိုၿပသၿပီး၊ ဗုဒၶဘာသာေရးတ ရားပြဲမ်ားစြာကိုလည္း မေနမနားၾကဳိးစားလုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါသည္၊၊



“ကာနယ္-ေအာ္လ္ေကာ့”သည္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏အဓိကက်ေသာ ၿမဳိ့ၾကီးမ်ားတြင္ေကာလိပ္ၾကီး(၅)ခုကို တည္ေထာင္လုိက္ၿပီး၊ မ်ားမၾကာမွီမွာပင္ “မိေဂတၱဳ၀ေတၱ-ဂုဏနႏၵမေထရ္”မွလည္း “ဒဟံပါစလ (ေခၚ) Sunday School” မ်ားကိုတည္ေထာင္လိုက္သၿဖင့္ သီရိလကၤာတုိ႔၏ ပညာေရးသည္အရွိန္အဟုန္သည္ ထုိအခ်ိန္မွစ တင္ၿပီး အင္အားေကာင္းလာပါေတာ့သည္၊၊ ကာနယ္-ေအာ္လ္ေကာ့၏ ေကာလိပ္ၾကီးမ်ားမွာ ယေန႔တုိင္အမည္ မေၿပာင္းလဲဘဲ တည္ရွိေနပါေသးသည္၊၊ ကုိလံဘုိၿမဳိ့၊ အာနႏၵာေကာလိပ္စသည္တုိ႔ ၿဖစ္ပါသည္၊၊



အဂၤလိပ္လုိသင္ၾကားသည့္ ခရစ္ယာန္သာသနာၿပဳေက်ာင္းသာရွိေသာ ကုိလုိနီေခတ္တြင္ အနာဂါရိကဓမၼပါလ တည္ေထာင္ေသာေက်ာင္းမ်ားသည္ အေစာဆုံးသီရိလကၤာစာသင္ေက်ာင္းႏွင့္ ေဆးရုံမ်ားၿဖစ္ပါသည္၊၊ သီရိ လကၤာလူမ်ဳိးတုိ႔အတြက္ ပညာေရးမ်က္စိဖြင့္ေက်ာင္းမ်ားဟု ေခၚဆုိရမည္ၿဖစ္သည္၊၊ စာသင္ေက်ာင္း (၃၀၀) ေက်ာ္ကို ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါသည္၊၊ တစ္ခ်ဳိ႔ေက်ာင္းမ်ားမွာ ယေန႔တုိင္တည္ရွိေနပါေသးသည္၊၊ သီရိလကၤာတုိ႔ လြပ္လပ္ ေရးရၿပီးေသာအခါ အနာဂါရိကဓမၼပါလ၏ေက်ာင္းမ်ားကုိပင္ အစုိးရေက်ာင္းမူလတန္း၊ အလယ္တန္း၊ အထက္ တန္းေက်ာင္းမ်ားအၿဖစ္ အမည္ေၿပာင္းခဲ့ပါသည္၊၊



ကာလကတၱားတြင္လည္း မဟာေဗာဓိအသင္းရုံးၾကီးႏွင့္၊ သံဃာေတာ္မ်ားေနထုိင္ သီတင္းသုံးရန္“ဓမၼရာဇိက၀ိ ဟာရ ေက်ာင္းတုိက္”ေက်ာင္းတုိက္ၾကီးတစ္ခုကို ေအာင္ၿမင္စြာတည္ေထာင္ခဲ့ပါသည္၊၊ (၁၉၂၆)ခုႏွစ္တြင္ လန္ဒန္သုိ႔ သာသနာၿပဳဖိတ္ၾကားခံရၿပီး၊ လန္ဒန္တြင္ သံဃာေတာ္မ်ားသီတင္းသုံးရန္ “Landon Buddha Vihara” ေက်ာင္းတုိက္ၾကီးကိုတည္ေထာင္ၿပီး သာသနာၿပဳေစခဲ့ပါသည္၊၊



အနာဂါရိကဓမၼပါလသည္ အေမရီကား၊ လန္ဒန္၊ လစ္ဗာပူး၊ ေဟာလန္၊ ဒိန္းမာ့၊ အီတလီႏုိင္ငံမ်ားသုိ႔လည္း သာသနာၿပဳသြားေရာက္ၿပီး၊ ေဟာေၿပာပြဲမ်ားၿပဳလုပ္ခဲ့ပါသည္၊၊ မဟာေဗာဓိအသင္းခြဲမ်ားကိုလည္း ႏုိင္ငံမ်ားစြာ တြင္ တည္ေထာင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါသည္၊၊ ယေန႔တုိင္ မဟာေဗာဓိအသင္းၾကီးသည္ တည္ရွိလ်က္ရွိပါေသးသည္၊၊



သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ ဘာသာေရးေန႔မ်ားကိုလည္း အဂၤလိပ္အေရးပိုင္မ်ားထံမွ ဘာသာေရးေန႔အၿဖစ္သတ္မွတ္ၿပီး၊ ရုံးမ်ားပိတ္ေပးရန္ႏွင့္၊ ဘာသာေရးအခန္းအနားမ်ားက်င္းပခြင့္ရရန္တုိ႔ကို မဟာေဗာဓိအသင္းၾကီးမွ အေရးဆုိ ေအာင္ၿမင္ခဲ့ပါသည္၊၊



(၁၉၃၁)ခုႏွစ္၊ႏုိ၀င္ဘာ(၁၁)ရက္တြင္ အနာဂါရိကဓမၼပါလသည္ ဗာရဏသီခရုိင္၊ မိဂဒါ၀ုန္တြင္၊ ဂႏၶကုဋိတုိက္ ၾကီးကို ခန္႔ၿငားစြာတည္ ေဆာက္၊ ေအာင္ၿမင္ခဲ့ပါသည္၊၊ ဂႏၶကုဋိတုိက္ၾကီးဖြင့္ပြဲအခမ္းအနားသို႔ ၿမန္မာႏုိင္ငံမွ ငါး ထပ္ၾကီး ဆရာေတာ္ အဂၢမဟာပ႑ိတဦးဇဋိလႏွင့္၊ ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမမ်ား၊ သီရိလကၤာ၊ ယုိးဒယား၊ ထုိင္းႏုိင္ ငံတုိ႔မွေထရ၀ါဒ၊ မဟာယာနဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား၊ အိႏၵိယႏုိင္ငံမွ အဂၤလိပ္ဘုရင္ခံမ်ားစြာတုိ႔ၿဖင့္ခမ္းနားစြာ ဖြင့္ခဲ့ ပါသည္၊၊



အနာဂါရိကဓမၼပါလသည္ (၁၉၃၁)ခုႏွစ္၊ ဂ်ဴလုိင္ (၁၃)ရက္ေန႔တြင္ ငယ္စဥ္ကတည္းကဆႏၵရွိခဲ့သည့္အတုိင္း ရွင္သာမဏအၿဖစ္ကုိခံယူခဲ့ၿပီး၊ (၁၉၃၃)ခုႏွစ္၊ ဂ်ႏၷ၀ါရီလ (၁၆)ရက္ေန႔တြင္ ၿမင့္ၿမတ္သည့္ ရဟန္းဘ၀သို႔ကူး ေၿပာင္းခဲ့ပါသည္၊၊ အနာဂါရိကဓမၼပါလ၏ ရဟန္းဘြဲ႔ေတာ္မွာ “သီရိေဒ၀မိတၱဓမၼပါလ” ၿဖစ္ပါသည္၊၊



အရွင္သီရိေဒ၀မိတၱဓမၼပါလသည္ သက္ေတာ္ (၆၉)ႏွစ္၊ (၁၉၃၃)ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ(၂၉)ရက္၊ နံနက္(၃)နာရီတြင္ အိႏၵိယႏုိင္ငံ၊ ဗာရဏသီခရုိင္၊ မိဂဒါ၀ုန္ဂႏၶကုဋိတုိက္ေတာ္ၾကီးအနီး၊ သူ၏ေက်ာင္းငယ္ေလး၌ ရဟန္း၀တ္ၿဖင့္ ဘ၀နတ္ထံၿပန္လြန္ေတာ္မူပါသည္၊၊



အရွင္သီရိေဒ၀မိတၱဓမၼပါလ၏ ဘ၀ပုံရိပ္အတၳဳပၸတၱိကုိ ေလ့လာၾကည့္လ်င္၊ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ပြင့္ေတာ္မူခဲ့သည့္ ေၿမၿမတ္မဟာၿဖစ္ပါလ်က္ ဗုဒၶနာမည္မွ်မက်န္ေအာင္ ကြယ္ပေနခဲ့သည့္ ဗုဒၶဂယာေၿမကို ဟိႏၵဴ-မဟန္႔တုိ႔လက္မွ ခက္ခက္ခဲခဲဗုဒၶဘာသာတုိ႔လက္သို႔ ၿပန္လည္ရရွိေအာင္ ၾကဳိးစားခဲ့ပုံမ်ား၊၊



ကိုလုိနီေခတ္တြင္ ဘာသာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ လူမႈေရး၊ ပညာေရးႏွင့္ ကုိယ္က်င့္တရားအားလုံး ဆုပ္ယုတ္ခဲ့ရ သည့္ သီရိလကၤာတစ္မ်ဳိးသားလုံး၏ စိတ္ဓာတ္ႏွင့္၊ ဘာသာေရး၊ ပညာေရး၊ လူမႈေရး၊ ကိုယ္က်င့္တရားမ်ားကို ၿပန္လည္လန္းဆန္းလာေအာင္ ၾကဳိးစားခဲ့ပုံမ်ား၊၊ သီရိလကၤာလူမ်ဳိးတုိ႔အား ေမတၱာ၀ါဒၿပန္႔ေစေရး သားငါးမစား ေစရန္ လွဴံ့ေဆာ္ခဲ့ပုံမ်ား၊၊



အိႏၵိယ၊ အေမရီကား၊ လန္ဒန္ႏွင့္ ဥေရာပတုိက္မ်ားသုိ႔ ဗုဒၶဘာသာေက်ာင္းတုိက္ၾကီးမ်ားတည္ေထာင္၍ သာသ နာၿပဳခဲ့ပုံမ်ား၊၊ အထူးသၿဖင့္ စာေပႏွင့္၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဗုဒၶဘာသာကြယ္ပလုနီးနီးၿဖစ္ေနသည့္ သီရိလကၤာလူမ်ဳိး တုိ႔အတြက္ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားတည္ေထာင္ဖြင့္လွစ ၾကဳိးစားခဲ့ပုံမ်ားမွာ ေလးစားအတုယူဖြယ္၊ အားက်၊ ဂုဏ္ယူ ဖြယ္ရာၿဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႔ၿမင္ရမည္ၿဖစ္ပါသည္၊၊



“အရပ္ေဒသတစ္ခုတြင္ အာဇာနည္တစ္ဦးေပၚေပါက္လာပါက ထုိအရပ္ေဒသတစ္ခုလုံး ခ်မ္းသာရေၾကာင္း” ဗုဒၶရွင္ေတာ္ မိန္႔ေတာ္မူခဲ့သည့္အတုိင္း “သီရိေဒ၀မိတၱဓမၼပါလအရွင္”ကဲ့သုိ႔ အာဇာနည္တစ္ဦးေပၚထြန္းလာၿခင္း ေၾကာင့္ သီရိလကၤာတစ္မ်ဳိးသားလုံး ကိုလုိနီဘ၀မွ လြတ္ခဲ့ရၿပီး၊ ယေန႔တြင္ ကမၻာ့အလယ္တင့္တယ္ေနပုံမ်ားကို မ်က္ၿမင္ေတြ႔ၿမင္ေနရပါသည္၊၊



ေဒသတုိင္းတြင္ အရွင္ေဒ၀မိတၱဓမၼပါလကဲ့သုိ႔ ဘာသာေရး၊ လူမ်ဳိးေရး၊ ပညာေရးတြင္ လူသားအက်ဳိးၿပဳသည့္ အာဇာနည္သူရဲေကာင္းမ်ား ေပၚထြန္းလာပါေစဟု ဆုေတာင္းပထၳနာၿပဳလ်က္ မ်ဳိးခ်စ္အာဇာနည္ အနာဂါရိက ဓမၼပါလ(ေခၚ)အရွင္သီရိေဒ၀မိတၱဓမၼပါလ၏ ေလးစား၊ ဂုဏ္ယူဖြယ္၊ အတုယူ၊ အားက်ဖြယ္အတၱဳပၸတၱိ မွတ္တမ္း ကို အဆုံးသတ္လိုက္ရပါသည္၊၊



{က်မ္းကုိး/ အနာဂါရိကဓမၼပါလ(ေရႊဘုိမိမိၾကီး)၊ Anagarika Dharmapala: Return to Righteousness (Dr.Ananda Guruge), Anagarika Dharmapala: A biographical Sketch (Bhikkhu Sangharakshita-B.P.S)}





ေမတၱာၿဖင့္- - -

အရွင္ေက၀လ (အလင္းစက္)

Ashinkevala01@gmail.com

Ph: +94757199820

အျပည့္အစံုသို႔....

Saturday, September 24, 2011

ဆုေတာင္းၿခင္း၊၊ ၊၊



ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔သည္ အလွဴတစ္ခုကိုၿပဳၿပီးတုိင္း “ဆုေတာင္း”သည့္အေလ့ရွိၾကသည္၊၊ ဆုေတာင္း ၿခင္းသည္ ဗုဒၶဘာသာ၏အေရးပါေသာ ဘာသာေရးယဥ္ေက်းမႈတစ္ခုပင္ ၿဖစ္ပါသည္၊၊ ေတာင္းဆုိေလ့ရွိၾကသည့္ “ဆု” အမ်ားစုမွာ အသက္ရွည္လုိၿခင္း၊ က်န္းမာလုိၿခင္း၊ စီးပြားတုိးတက္လိုၿခင္း၊ ေဘးအႏၱရာယ္ကင္းလိုၿခင္းႏွင့္ ဘ၀လုိအပ္ခ်က္မ်ားစြာတုိ႔ၿဖစ္ၾကသည္၊၊



ထုိသုိ႔ဆုမ်ားစြာကို ေတာင္းသည့္အခါ ေတာင္းေသာဆုမ်ား ရရွိသည္မ်ားလည္း ရွိသည္၊ မရရွိၾက သည္မ်ားလည္း ရွိပါသည္၊၊ ဗုဒၶဘာသာတြင္ သာမန္ခ်မ္းသာမွအစၿပဳ၍ ဘုရားအၿဖစ္တုိင္ေအာင္ “ဆု ေတာင္းမႈ”ကိုေရွးဦးစြာၿပဳရေၾကာင္း၊ ၿပီးလ်င္ ေတာင္းသည့္ဆုအေလ်ာက္ လုိအပ္သည့္“ပါရမီ”မ်ားကို ၿဖည့္ဆည္းရေၾကာင္း ပါဠိစာေပတြင္ညႊန္ၿပထားပါသည္၊၊



“ေကာင္းမႈကုိၿပဳၿပီး အလိုရွိသည့္ဆုကို အတိအက်မေတာင္းဆုိလ်င္ အက်ဳိးကိုရသည့္အခါတြင္ မိမိလို ခ်င္သည့္အက်ဳိးကို တိတိက်က်မရရွိ”တတ္ဟူ၍ ပါဠိစာေပအေထာက္အထား ရွိပါသည္၊၊ ဤသည္ကို ၾကည့္ေသာအားၿဖင့္ ဆုသည္မၿဖစ္မေနေတာင္းသင့္သည့္ “ဗုဒၶဘာသာက်င့္ထုံးတစ္ခု”ဟု မွတ္ယူရပါမည္၊၊



ဆုေတာင္းၿခင္းယဥ္ေက်းမႈကို ဗုဒၶဘာသာပါဠိစာေပမွ ကန္႔ကြက္ၿခင္းမရွိပါ၊၊ သုိ႔ေသာ္ ေလာကီခ်မ္းသာမႈအစ၊ ဘုရားအၿဖစ္တုိင္ေအာင္ဆုလာဘ္မ်ားကို ဆုေတာင္းရုံသက္သက္ၿဖင့္ရရွိႏုိင္သည္ဟု ပါဠိစာေပတြင္ ညႊန္းဆုိ ထားၿခင္း မရွိပါ၊၊



ဗုဒၶရွင္ေတာ္လက္ထက္ေတာ္က လူပုဂၢဳိလ္ ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမတုိ႔ ဘုရားရွင္ထံတြင္ၿဖစ္ေစ၊ အဂၢသာ၀က၊ မဟာသာ၀ကႏွင့္ အၿခားရဟန္းမ်ားအထံတြင္ၿဖစ္ေစ ဆုေတာင္းၾကေသာအခါ ဘုရားရွင္ႏွင့္၊ တပည့္ သံဃာေတာ္မ်ားမွ “ေတာင္းေသာဆုမ်ား ၿပည့္စုံၾကပါေစ”ဟု ၿပန္လည္မိန္႔ဆုိၾကသည္ကို ေတြ႔ရ သည္၊၊



“ပေစၥကဗုဒၶါအရွင္ၿမတ္”တုိ႔သည္ တရားအရွည္ကိုေဟာေလ့မရွိဘဲ “ေတာင္းေသာဆုမ်ား၊ လိုအပ္ေသာ ဆုမ်ား လၿပည့္ညတြင္ထြက္ေပၚေသာ ေရႊလမင္းၾကီးကဲ့သုိ႔ ၀င္း၀င္းပပၿပည့္၀ၾကပါေစ”ဟု ဆုကိုသာေပး ေလ့ရွိေၾကာင္းကို ပါဠိစာေပတြင္ေတြ႔ရသည္၊၊ ဆုိခဲ့ၿပီးသည္မ်ားကိုေထာက္ဆ၍ ေကာင္းမႈကုိၿပဳၿပီးတုိင္း “ဆုေတာင္း”သင့္သည္ဟု မွတ္သားရပါမည္၊၊



ယေန႔ေခတ္အခါတြင္လည္း ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔သည္ ေစတီပုထုိးမ်ားႏွင့္ ရဟန္းသံဃာေတာ္တုိ႔၏ အထံတြင္ ဆုေတာင္းေလ့ရွိၾကပါသည္၊၊ ဆုေတာင္းၿခင္းသည္ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ၿမန္မာတုိ႔ႏွလုံးသားတြင္ အၿမစ္တြယ္ေနၿပီၿဖစ္ရကား ေတးသီခ်င္းမ်ား၊ ပ်ဳိ႔၊ ကဗ်ာ၊ လကၤာမ်ား၊ ရတု၊ ေတာလားမ်ားႏွင့္၊ ေရွးၾကသည့္ ၿမန္မာစာေပမ်ားတြင္ပါ ဆုေတာင္းၿခင္းမ်ားကို တသီးတသန္႔ေတြ႔ရသည္၊၊



“အရွင္မဟာသီလ၀ံသ”“ဆုေတာင္းခန္းပ်ဳိ႔”သည္ ေရွးေခတ္ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ မည္မွ်ဆုေတာင္းမႈကို ႏွစ္သက္ၿမတ္ႏုိးသည္ကို ေဖာ္ၿပသည့္အေကာင္းဆုံး သာဓကက်မ္းစာတစ္ခု ၿဖစ္ပါသည္၊၊ ထုိ႔ၿပင္ ဆုေတာင္းမႈကို ပါဠိပညာရွင္တို႔ လက္ခံက်င့္သုံးသည္ကိုလည္း ၿပရာေရာက္သည့္သာဓကလည္း ၿဖစ္ပါသည္၊၊



အရွင္၏အၿမင္တြင္ “ဆုေတာင္းၿခင္းသည္ စိတ္ကိုတစ္မ်ဳိးတစ္ဖုံအားေပးရာေရာက္သည္၊ ႏွစ္သိမ့္ရာ ေရာက္သည့္အတြက္ အားေပးသင့္သည့္ ယဥ္ေက်းမႈတစ္ခုဟု ၿမင္ပါသည္၊၊” ဘ၀တြင္ တစ္ခါတစ္ရံ လက္လွန္းမမွီသည့္အရာမ်ားကို တကယ္မရရွိသည့္တုိင္ ဘုရားေရွ႔၊ သံဃာေရွ႔၊ ေစတီေတာ္တုိ႔ေရွ့တြင္ ဆုမ်ားအၿဖစ္ ေဖာေဖာသီသီေတာင္းဆုိလိုက္ရလ်င္ စိတ္မ်ားစြာသက္သာရသည္ကို ဆုေတာင္းေလ့ရွိ သူတုိင္းက သိၾကသည္၊၊



သတိၿပဳသင့္သည္မွာ မည္သည့္တန္ဖုိးရွိသည့္အရာမွ “ဆုေတာင္း”သက္သက္ၿဖင့္ မရရွိတတ္ေၾကာင္း ၿဖစ္ပါသည္၊၊ လိုခ်င္သည့္ဆုသည္ အဖုိးထုိက္တန္ေလေလ၊ ထုိဆုအတြက္ လုံ႔လအားထုတ္ရမႈသည္လည္း ၾကီးမားရေလေလပင္ ၿဖစ္ပါသည္၊၊



ဘုရားၿဖစ္ခ်င္လြန္းသၿဖင့္ ဒီပကၤရာၿမတ္စြာဘုရားအထံတြင္ “ဘုရားဆု”ေတာင္းခဲ့ေသာ “သုေမဓာရွင္ ရေသ့”သည္ ေလးအသေခ်ၤ၊ ကပၸါတစ္သိမ္း ဒုကၡမ်ားစြာကိုရင္ဆုိင္ေက်ာ္လႊားရင္း၊ အမ်ားတကာမၿပဳႏုိင္သည့္ ဘ၀အရင္းအႏွီးမ်ားကို ၿမွဳပ္ႏွံခဲ့ရပုံကို “ငါးရာ့ငါးဆယ္ဇာတ္နိပါတ္ေတာ္”မ်ားတြင္ ေလ့လာရရွိႏုိင္သည္၊၊



ဆုေတာင္းသည့္အခါ ေကာင္းေသာဆုတြင္မကဘဲ လြန္စြာၾကမ္းၾကဳတ္ရက္စက္သည့္ ဆုမ်ားကိုလည္း ေတာင္းေလ့ရွိၾကသည္ကို လက္ေတြ႔ပတ္၀န္းက်င္တြင္မက “ဆဒၵန္ဆင္မင္း၀တၳဳ”တြင္ ေတြ႔ရသည္၊၊ စူဠသုဘဒၵါသည္ လင္သားအေပၚအမ်က္ထားၿပီး “ေနာင္ဘ၀တြင္လင္သားကို အႏုိင္ရသူၿဖစ္ရၿပီး၊ လင္ သား၏ အစြယ္ကိုနားေဋာင္းလုပ္ၿပီး ပန္ဆင္ႏုိင္သူၿဖစ္ရေစရန္ ဆုေတာင္းေၾကာင္း”ေလ့လာရသည္၊၊



မည္သည့္ဆုကိုေတာင္းသည္ၿဖစ္ေစ ေတာင္းဆုိသူ၏စိတ္သည္ ထုိဆုအတြက္အမွန္တကယ္ ၿပင္းၿပ ထက္သန္ၿပီး၊ ေတာင္းသည့္ဆုကိုရေစတတ္သည့္ အားထုတ္ၾကဳိးစားဖြယ္မ်ားကိုၿဖည့္ဆည္းလ်င္ မိမိ ေတာင္းတေသာဆုသည္ အမွန္တကယ္ရရွိတတ္ေၾကာင္း စာေပအေထာက္အထား၊ လက္ေတြ႔အ ေထာက္အထားမ်ားအရ အတည္ၿပဳႏုိင္ပါသည္၊၊



လူတုိ႔တြင္ “ဘ၀တစ္ခုတြင္ ရင့္က်က္ၿပီးသူ၊ ဘ၀မ်ားစြာအတြက္ ရင့္က်က္ၿပီးသူ”ဟု ႏွစ္မ်ဳိးရွိေၾကာင္းကို မွတ္သားရပါမည္၊၊ ဘ၀တစ္ခုတြင္ ရင့္က်က္ၿပီးသူတုိ႔သည္ ဘ၀တစ္ခုေကာင္းစားမႈကုိဆုေတာင္းေလ့ ရွိၿပီး၊ ဘ၀မ်ားစြာအတြက္ ရင့္က်က္ၿပီးသူမ်ားမွာမူ ဘ၀မွလြတ္ေၿမာက္ေရးကုိ ဆုေတာင္းေလ့ရွိေၾကာင္းကို ေတြ႔ရသည္၊၊



“ဘ၀တစ္ခုတြင္ ရင့္က်က္ၿပီးသူ”ဟူသည္ စာေရးသူအရွင္အပါအ၀င္ စာဖတ္သူအမ်ားကို ရည္ညြန္းပါသည္၊ “ဘ၀မ်ားစြာတြင္ ရင့္က်က္ၿပီးသူ”ဟူသည္မွာ တရားအၿမင္ကိုရရွိၿပီးသူမ်ားကို ရည္ညႊန္းပါသည္၊၊




အရွင္၏ ယၡဳစာတမ္းတြင္ ဘ၀တစ္ခုတြင္ ရင့္က်က္ၿပီးသူတုိ႔၏ မဆုံးႏုိင္သည့္ေန႔စဥ္ဆုေတာင္းမ်ား ကိုအေသးစိတ္ မေဖာ္ၿပေတာ့ဘဲ၊ ဘ၀မ်ားစြာအတြက္ ရင့္က်က္ၿပီးၾကေသာသူတုိ႔၏ အတုယူဖြယ္ “ဆုေတာင္း”ပုံမ်ားကိုေဖာ္ၿပမည္ ၿဖစ္ပါသည္၊၊



ငါးရာ့ငါးဆယ္ ဇာတ္ေတာ္မ်ားတြင္ “ကဏွဇာတ္”ဟူ၍ ရွိပါသည္၊၊ ကဏွရေသ့ၾကီးတရားက်င့္ရာ သစ္ ပင္အရိပ္သုိ႔ သိၾကားမင္းေရာက္လာၿပီး၊ “အရွင္ရေသ့ အလုိရွိေသာဆုကိုေတာင္းဆုိပါ”ဟု ဆုၿဖင့္ဖိတ္ မန္ေသာေၾကာင့္ “ကဏွရေသ့”သည္ အရွင္သိၾကားမင္း သင္ေပးႏုိင္မည္ဆုိက ေပးပါဟုအစခ်ီၿပီး မွတ္ သားအတုယူဖြယ္ ဆုေၿခာက္မ်ဳိးကို ေတာင္းဆုိလိုက္ပါသည္၊၊



(၁) ငါသည္ ဘ၀ဆက္တုိင္း ေဒါသမရွိသူ ၿဖစ္ပါရေစ၊၊



(၂) ငါသည္ ဘ၀ဆက္တုိင္း ေလာဘမရွိသူ ၿဖစ္ပါရေစ၊



(၃) ငါသည္ ဘ၀ဆက္တုိင္း စိတ္မနာတတ္သူ ၿဖစ္ပါရေစ၊၊



(၄) ငါသည္ ဘ၀ဆက္တုိင္း အခ်စ္မရွိသူ ၿဖစ္ပါရေစ၊၊



(၅) ငါသည္ ဘ၀ဆက္တုိင္း အနာေရာဂါမရွိသူ ၿဖစ္ပါရေစ၊၊



(၆) ငါသည္ ဘ၀ဆက္တုိင္း သူတစ္ပါးကို ဒုကၡမေပးတတ္သူ ၿဖစ္ပါရေစ၊၊




ကဏွရေသ့ၾကီး၏ ဆုေတာင္းေၿခာက္မ်ဳိးကို သုံးသပ္ၾကည့္လ်င္ ဘ၀တစ္ခုခ်မ္းသာရန္အတြက္ တစ္စုံတစ္ရာဆုေတာင္း မပါသည္ကို ေတြ႔ရေပမည္၊၊ စာဖတ္သူတုိ႔ေန႔စဥ္ေတာင္းဆုိတတ္သည့္ ဆုမ်ားႏွင့္ မ်ားစြာပင္ကြာၿခားေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္၊၊ အတုယူသင့္သည့္ မွတ္သားဖြယ္ဆုေတာင္းမ်ား ၿဖစ္ပါသည္၊၊



“ကဏွ”ဟူေသာ ပါဠိအမည္မွာ “အမည္း=Black”ဟု ၿမန္မာၿပန္ဆိုရပါသည္၊၊ ဇာတ္လမ္းအမည္သည္ “အမည္းဇာတ္”ဟု နာမည္ေခၚဆုိထားေသာ္လည္း ကဏွရွင္ရေသ့ေတာင္းေသာဆုမ်ားမွာ မည္မွ်ၿဖဴ စင္သန္႔ရွင္းသည္ကို စာဖတ္သူသိၿပီးအတုိင္းပင္ ၿဖစ္ပါသည္၊၊ ေလာကတြင္ တစ္ခါတရံဂုဏ္ႏွင့္ၿဒပ္ ထပ္တူမက်သည့္ သေဘာပင္ၿဖစ္သည္၊၊



ယေန႔ေခတ္တြင္လည္း “ကဏွဇာတ္”မွဆုေတာင္းမ်ားကဲ့သုိ႔ အတုယူသင့္သည့္ ဆုေတာင္းမ်ားကို ေတာင္းဆုိသြားၾကသည့္ ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ားႏွင့္၊ လူပုဂၢဳိလ္မ်ားစြာပင္ ရွိပါသည္၊၊ ထုိအထဲမွ “ဒီပဲယင္း ဆရာေတာ္ၾကီး”၏ ဆုေတာင္းဆယ္မ်ဳိးကို “အလင္းစက္”စာဖတ္သူသို႔တင္ၿပလိုပါသည္၊၊



ဒီပဲယင္းဆရာေတာ္ၾကီးသည္ တတိယေရႊက်င္သာသနာပုိင္ၿဖစ္ၿပီး၊ “ပရမတၳစကၡဳက်မ္း၊”အပါအ၀င္ က်မ္းေပါင္းမ်ားစြာကို သာသနာေတာ္အတြက္ေရးသားခဲ့သည့္ က်မ္းၿပဳဆရာေတာ္ၾကီးတစ္ပါး ၿဖစ္ပါသည္၊၊ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ဘြဲ႔ေတာ္အမည္မွာ “ဘဒၵႏၱဥာဏ၀ရ”ၿဖစ္ပါသည္၊၊



ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ သူ၏“ပရမတၳစကၡဳက်မ္း”နိဂုံးတြင္ ေအာက္တြင္ေဖာ္ၿပမည့္ “ဆု(၁၀)မ်ဳိး”ကို ေတာင္းဆုိခဲ့ပါသည္၊၊



(၁) ငါသည္ သူတစ္ပါးအက်ဳိးကိုလုိလားသူ ၿဖစ္ပါရေစ၊၊



(၂) သူတစ္ပါးတုိ႔သည္လည္း ငါ့အက်ဳိးကိုလိုလားၾကပါေစ၊၊



(၃) ငါသည္ သူတစ္ပါး၏ ဆင္းရဲဒုကၡကို မႏွစ္သက္သူ ၿဖစ္ပါရ

ေစ၊၊



(၄) ငါ၏ဆင္းရဲဒုကၡကိုလည္း သူတစ္ပါးတုိ႔က မလိုလားၾကပါေစႏွင့္၊၊



(၅) ငါသည္ အၿခားသတၱ၀ါမ်ားကို ညွင္းဆဲတတ္သူ မၿဖစ္ပါရေစႏွင့္၊၊



(၆) ငါ့အားလည္း အၿခားသတၱ၀ါတုိ႔က မညွင္းဆဲၾကပါေစႏွင့္၊၊



(၇) ငါသည္ သူတစ္ပါး၏ရန္သူ မၿဖစ္ပါရေစႏွင့္၊၊



(၈) သူတစ္ပါးသည္လည္း ငါ၏ရန္သူ မၿဖစ္ပါေစႏွင့္၊၊



(၉) သတၱ၀ါအေပါင္းသည္ လမ္းေကာက္ကိုေရွာင္ရွား၍ လမ္းေၿဖာင့္ကိုေလ်ာက္လွမ္းႏုိင္ၾကပါေစ၊၊



(၁၀) ငါသည္လည္း လမ္းေကာက္ကုိေရွာင္ရွား၍ လမ္းေၿဖာင့္ကိုေလ်ာက္လွမ္းႏုိင္သူ ၿဖစ္ပါရေစ၊၊




အထက္တြင္ တင္ၿပခဲ့သည္မ်ားမွာ ဒီပဲရင္းဆရာေတာ္ၾကီး၏ က်မ္းၿပဳဆုေတာင္းမ်ား ၿဖစ္ပါသည္၊၊ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဆုေတာင္းဆယ္မ်ဳိးကို သုံးသပ္ၾကည့္လ်င္ ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ေလာကီစည္းစိမ္ ႏွင့္ ဘ၀ခံစားမႈတစ္စုံတရာကို ဆုမေတာင္းဘဲ လူသားတုိ႔အတြက္ေကာင္းက်ဳိးမ်ားကိုသာ ဆုေတာင္း ခဲ့သည္ကို အတုယူ၊ ေလးစားဖြယ္ ေလ့လာရပါသည္၊၊



ငါးရာ့ငါးဆယ္ဇာတ္ေတာ္မွာပင္ အၿခားထင္ရွားသည့္ ဆုေတာင္းႏွင့္ပတ္သက္၊ ဆက္စပ္ေသာဇာတ္ လမ္းတစ္ခုမွာ “အကိတၱိဇာတ္”ၿဖစ္ပါသည္၊၊ အကိတၱိဇာတ္လမ္းသည္လည္း အထက္တြင္တင္ၿပခဲ့ေသာ “ကဏွဇာတ္”ႏွင့္ အသြားဆင္တူပင္ၿဖစ္ပါသည္၊၊ သို႔ေသာ္ ဆုေတာင္းပုံၿခင္းကား ကြာၿခားပါသည္၊၊



“အကိတၱိ”ဟူေသာ ပါဠိအမည္မွာ “အ+ကိတၱိ=မထင္ရွားသူ၊ အထင္ရွားၿခင္း”ဟူ၍ ၿမန္မာအဓိပၸါယ္ သက္ေရာက္ပါသည္၊၊ သုိ႔ေသာ္ ဇာတ္လမ္းတြင္ပါ၀င္ေသာ အကိတၱိရေသ့၏ဆုေတာင္းမ်ားမွာ ကမၻာ ေက်ာ္ဆုေတာင္းမ်ားဟူ၍ပင္ ေခၚဆုိထုိက္လွပါသည္၊၊



အကိတၱိရွင္ရေသ့၏ မွတ္သား၊ အတုယူဖြယ္ဆုေတာင္းမ်ားမွာ - - -



(၁) ေလာဘမရွိသူ ၿဖစ္ရပါလုိ၏၊၊



(၂) ေဒါသမရွိသူ ၿဖစ္ရပါလို၏၊၊



(၃) လူမုိက္ကို ဘ၀ဆက္တုိင္း မေတြ႔မၿမင္ရပါေစႏွင့္၊၊



(၄) လူမုိက္အေၾကာင္း ဘ၀ဆက္တုိင္း မၾကားရပါေစႏွင့္၊၊



(၅) လူမုိက္ႏွင့္ ဘ၀ဆက္တုိင္း မိတ္ေဆြမၿဖစ္ရပါေစႏွင့္၊၊



(၆) လူမုိက္ႏွင့္ ဘ၀ဆက္တုိင္း စကားမေၿပာရပါေစႏွင့္၊၊



(၇) လူမုိက္အား ဘ၀ဆက္တုိင္း မႏွစ္သက္ရပါေစႏွင့္၊၊



(၈) ပညာရွင္ကို ဘ၀ဆက္တုိင္း ေတြ႔ၿမင္ရပါေစ၊၊



(၉) ပညာရွင္အေၾကာင္း ဘ၀ဆက္တုိင္း ၾကားရပါေစ၊၊



(၁၀) ပညာရွင္ႏွင့္ ဘ၀ဆက္တုိင္း မိတ္ေဆြၿဖစ္ရပါေစ၊၊



(၁၁) ပညာရွင္ႏွင့္ ဘ၀ဆက္တုိင္း စကားေၿပာခြင့္ရပါေစ၊၊



(၁၂) ပညာရွင္ကုိ ဘ၀ဆက္တုိင္း ႏွစ္သက္သူၿဖစ္ရပါေစ၊၊



(၁၃) နံနက္အာရုဏ္တက္အခ်ိန္တြင္ ဆြမ္းေဘာဇဥ္မ်ား အလိုအေလ်ာက္ၿဖစ္ေပၚလာပါေစ၊၊



(၁၄) သီလရွိေသာအလွဴခံပုဂၢဳိလ္ၿမတ္မ်ား လာေရာက္အလွဴခံၾကပါေစ၊၊



(၁၅) ဆြမ္းေဘာဇဥ္မ်ားသည္ လွဴ၍မကုန္ခမ္းသည္ ၿဖစ္ပါေစ၊၊



(၁၆) လွဴစဥ္ စိတ္ၾကည္လင္ပါရေစ၊၊



(၁၇) လွဴၿပီးေနာက္တြင္ ေနာင္တမရသည္ ၿဖစ္ရပါေစ၊၊



(၁၈) သိၾကားမင္းသည္ ငါ၏အထံသို႔ေနာက္မလာပါေစႏွင့္၊၊



အကိတၱိရွင္ရေသ့၏ ဆုေတာင္းမ်ားကို ၿခဳံငုံေလ့လာလ်င္ ရေသ့ၾကီး၏စိတ္ဓာတ္ႏွင့္ အက်င့္ၿမင့္ၿမတ္ပုံကုိ ေတြ႔ၿမင္ရမည္ၿဖစ္ပါသည္၊၊



ေဖာ္ၿပခဲ့ၿပီးသည္ သူေတာ္သူၿမတ္သုံးဦး၏ ဆုေတာင္းမ်ားတြင္ ဘ၀အတြက္ရလုိသည္ကို ဆုေတာင္း သည္ထက္ မရလိုသည္မ်ားကိုသာ ဆုမ်ားအၿဖစ္ေတာင္းဆုိၾကသည္ကုိ ေတြ႔ရသည္၊၊ ယေန႔ လူတုိ႔ေန႔ စဥ္ေတာင္းဆုိေနၾကေသာ ဆုမ်ားႏွင့္မ်ားစြာၿခားနားသည္ကို ေတြ႔ရပါမည္၊၊



ဆုေတာင္းမ်ားတြင္လည္း ေအးခ်မ္းမႈအရိပ္အေယာင္မ်ားကို ခံစားေတြ႔ၿမင္ရသည္၊၊ မိမိဘ၀တြင္ ၿဖစ္ခ်င္သည္၊ ရလိုသည္မ်ားထက္ ကမၻာေလာကရွိလူအမ်ား၊ သတၱ၀ါအမ်ား၏ခ်မ္းသာမႈ၊ အက်ဳိးစီးပြားမ်ားကိုအေလးေပး ဆုေတာင္းတတ္ၾကည္သည္ကို အတုယူဖြင္ေတြ႔ရသည္၊၊ အတုယူသင့္သည္ အရွင္ထင္ၿမင္မိပါသည္၊၊



ပါဠိစာေပတြင္ ဤကဲ့သုိ႔ေသာေအးခ်မ္းသည့္ ဆုေတာင္းမ်ားရွိသကဲ့သို႔ အလြန္ရက္စက္သည့္ဆုမ်ားစြာကို ေတာင္းၾကသူမ်ားကိုလည္း မ်ားစြာမွတ္တမ္းတင္ထားပါသည္၊၊ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳပ္သည့္ ဆုေတာင္းမ်ား ၿဖစ္သည့္တုိင္ ထုိဆုမ်ားကိုေတာင္းဆုိသူမ်ား၏ စိတ္ဓာတ္ၿပင္းထန္မႈ၊ လုံ႔လပေယာဂၾကီးမႈတို႔ေၾကာင့္ ဆုေတာင္းမ်ားသည္လည္း အံ့ၾသဖြယ္ၿပည့္၀သည္မ်ားကို နိကာယ္က်မ္းၾကီးမ်ားတြင္ ေဖာ္ၿပထားပါေသးသည္၊၊



ေဖာ္ၿပခဲ့ၿပီးသည့္ မ်ားစြာေသာဆုေတာင္းမ်ားကို ေလ့လာသိမွတ္ၿပီး၊ စာဖတ္သူအေနၿဖင့္ မိမိဘ၀ႏွင့္ မိမိပတ္၀န္းက်င္ပါ ၿငိမ္းေအးခ်မ္းသာသည့္ဆုမ်ားကို ေရြးခ်ယ္ေတာင္းဆုိတတ္ၿပီဟု အရွင္ယူဆပါ သည္၊၊



မိမိခ်မ္းသာလ်င္ ေကာင္းသည္၊ မိမိ မိသားတစ္စုခ်မ္းသာလ်င္ ပို၍ေကာင္းသည္၊ မိမိေနသည့္ႏုိင္ငံ ခ်မ္းသာလ်င္ ပို၍ပို၍ေကာင္းသည္၊ တစ္ကမၻာလုံးခ်မ္းသာလ်င္ကား အေကာင္းဆုံးဟုအရွင္ ယူဆပါသည္၊၊ စာဖတ္သူအေနၿဖင့္ တစ္ကမၻာလုံးရွိလူတို႔ခ်မ္းသာေစမည့္ ဆုထူးဆုၿမတ္မ်ားကို ေတာင္းဆုိ ရရွိၾကပါေစဟု “အလင္းစက္အရွင္” ဆုမြန္ၿပဳအပ္ပါသည္၊၊



(မွတ္ခ်က္/ ကဏွဇာတက၊၊ အကိတၱိဇာတက၊ ဇာတကပါဠိေတာ္ႏွင့္ အကထာမ်ား၊ ပရမတၳစကၡဳက်မ္း၊ ေရႊက်င္နိကာယသာသနာ၀င္၊ ဥပရိပဏၰာသအကထာ၊ အႏုပဒ၀ဂ္၊ သခၤါရူပပတၱိသုတၱ၀ဏၰာနာ၊တုိ႔ကို ကုိးကားပါသည္၊၊)



ေမတၱာၿဖင့္ - - -



အရွင္ေက၀လ(အလင္းစက္)



မကုဋာရာမ-ၿမန္မာေက်ာင္းတုိက္၊



ကိုလံဘုိၿမဳိ႔၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၊၊



( ၁၁.၉.၂၀၁၁ )

အျပည့္အစံုသို႔....

Sunday, September 4, 2011

တက္လူ၊၊ ၊၊




ၿမန္မာစာတြင္ “တက္လူ၊ က်လူ”ဟူ၍ စကားလုံးေ၀ါဟာရႏွစ္ခုကို ေတြ႔ရသည္၊၊ မည္သုိ႔စံခ်ိန္ စံညႊန္း မ်ားႏွင့္ၿပည့္စုံသူကုိ “တက္လူ”ဟူ၍ေခၚဆုိၿပီး၊ မည္သည့္စံခ်ိန္စံညႊန္းမ်ဳိးရွိေနသူကုိ “က်လူ”ဟူ၍ေခၚ သည္ကိုမူ တိတိက်က်သိႏုိင္ခဲသည္၊၊



အမ်ားအားၿဖင့္ အသက္အရြယ္ငယ္ရြယ္ႏုပ်ဳိသူမ်ားကုိ “တက္လူ”ဟူ၍ သတ္မွတ္ၾကသည္၊၊ အသက္အ ရြယ္ၾကီးၿပီးေသာသူမ်ားကိုမူ “က်လူ”ဟူ၍ လြယ္လြယ္ပင္သတ္မွတ္လုိက္ၾကသည္၊၊



ငယ္ရြယ္သူမ်ားကို “တက္လူ”ဟုေခၚဆုိသည္မွာ ေယဘုယ်အားၿဖင့္မူ မွန္ကန္သည္ဟုဆုိႏုိင္သည္၊၊ အခါခပ္သိမ္းအားၿဖင့္မူ မွန္ကန္သည္ဟု မဆုိႏုိင္၊၊ အသက္အရြယ္အားၿဖင့္ ၾကီးၿပီးေသာသူမ်ားကို ေယဘုယ်အားၿဖင့္ “က်လူ”ဟူ၍ေခၚဆုိသည္မွာလည္း ၿဖစ္ႏုိင္ေၿခရွိသည္၊ အခါခပ္သိမ္းတြင္မူ မၿဖစ္ႏုိင္ေပ၊၊



တစ္ခ်ဳိ႔လူငယ္မ်ားသည္ အရာရာတြင္ စိတ္အားထက္သန္ၿပီး၊ လုပ္ခ်င္၊ ကိုင္ခ်င္စိတ္ရွိသည္၊ ရည္မွန္း ခ်က္ၾကီးမားသည္၊ သတၱိရွိသည္၊ စြန္႔စားလုပ္ကိုင္တတ္သည္၊ သည္သုိ႔ေသာလူငယ္မ်ားကို ခြ်င္းခ်က္ မရွိ “တက္လူ”ဟူ၍ ေခၚဆုိရမည္ ၿဖစ္ပါသည္၊၊



တစ္ခ်ဳိ႔အသက္အရြယ္ၾကီးၿပီးေသာသူတုိ႔သည္ အစစတြင္ေလးလံထုိင္းမႈိင္းၿပီး၊ စိတ္အားထက္သန္မႈ မရွိေတာ့ဘဲ၊ ေခ်ာင္ၾကဳိေခ်ာင္ၾကားတြင္သာ ဘ၀ကိုၿမွဳပ္ႏွံလုိက္ခ်င္ေတာ့သည္၊ ဤသို႔ေသာလူၾကီး မ်ားကုိ “က်လူ”ဟူ၍လြယ္ကူစြာပင္ သတ္မွတ္ရရွိႏုိင္သည္၊၊



သုိ႔ေသာ္ ေန႔စဥ္ဘ၀ကိုရုန္းကန္ေနၾကေသာလူမ်ားစြာကို ေလ့လာအကဲခပ္ၾကည့္ေသာအခါ လူငယ္တုိင္း တက္လူမဟုတ္ၾကသလုိ၊ လူၾကီးတုိင္း က်လူမၿဖစ္ေသးသည္ကို သတိၿပဳမိသည္၊၊ ငယ္ရြယ္သူ အခ်ဳိ႔သည္ ဘ၀ကိုတက္တက္ၾကြၾကြၿဖင့္ ေလ်ာက္လွမ္းၿပီးပန္းတုိင္ကို ၿမဲၿမဲဖမ္းကုိင္ရမည့္အစား၊ ပ်င္းရိ ေလးတြဲလ်က္၊ ေပါ့ဆလြန္းသည္မ်ားကို မ်ားစြာေတြ႔ရသည္၊၊




ဤသို႔ေသာ လူငယ္မ်ားကို “တက္လူ”ဟုမေခၚဆုိႏိုင္ရုံမွ်မက “က်လူ”ဟူ၍ပင္ေခၚဆုိရမည္ ၿဖစ္သည္၊ ဘ၀တက္လမ္း မရွိေတာ့ေသာေၾကာင့္ ၿဖစ္ပါသည္၊၊ တခ်ဳိ႔လူငယ္တုိ႔သည္လည္း မိမိ၏ရုန္းကန္မႈအ ေပၚတြင္ ၿဖစ္ေပၚလာေသာကိုယ္ပိုင္ႏွင့္၊ မိဘပုိင္ပစၥည္းကုိ မခြဲၿခားတတ္ၿဖစ္ေနၿပန္သည္၊၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ မိဘ၏ပုိင္ဆုိင္မႈေခြ်းႏွဲစာကို ေသာက္ကာ၊ စားကာ ႏွင့္ၿဖဳန္းတီးေနသည္မ်ားကိုလည္း ေတြ႔ရသည္၊၊ အားကိုးရာမိဘပစၥည္းကုန္ေသာအခါႏွင့္၊ မိဘတုိ႔မရွိ ေတာ့ေသာအခါ အားကုိးရာမဲ့ ဘ၀ပ်က္ရေတာ့သည္၊၊



အရြယ္ရွိၿပီးေသာလူၾကီးအခ်ဳိ႔သည္ အသက္အရြယ္ႏွင့္မမွ်ေအာင္ တက္ၾကြလ်က္ရွိသည္ကို အံ့ၾသ ဖြယ္ေတြ႔ရသည္၊၊ ဘ၀ကိုေအာင္ၿမင္သည္ထက္ ေအာင္ၿမင္ေစရန္ တက္တက္ၾကြၾကြ၊ ရႊင္ရႊင္လန္းလန္းၿဖင့္ အားမာန္အၿပည့္ၿဖစ္လ်က္ ရွိသည္၊၊



လုပ္သမွ်အလုပ္တုိ႔သည္လည္း အေတြ႔အၾကဳံတြင္အေၿခခံထားသည့္အတြက္ ေသၿခာသည္၊ စနစ္ရွိ သည္၊ သပ္ရပ္သည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ ေအာင္ၿမင္သည္ထက္ ေအာင္ၿမင္ရသည္၊ တုိးတက္သည္ထက္ တုိးတက္ရသည္၊၊



ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘ၀တစ္ခုတြင္ တက္လူႏွင့္ က်လူဟူသည္ကုိ အသက္အရြယ္ၿဖင့္ တုိင္းတာသတ္မွတ္ၿခင္း သည္ လုံး၀မွားယြင္းသည့္ စံတစ္ခုၿဖစ္သည္၊၊ အမွန္မွာ တက္ၾကြမႈ၊ အလုပ္၊ သတၱိတို႔ၿဖင့္သာ “တက္လူ ႏွင့္၊ က်လူ”ဟူသည္ကို သုံးသပ္ရမည္၊၊



လူတစ္ေယာက္သည္ မည္မွ်ငယ္ရြယ္သူ၊ ႏုပ်ဳိသူၿဖစ္ေစကာမူ တက္ၾကြမႈ မရွိ၊ အလုပ္မလုပ္၊ သတၱိညံ့ ၿဖင္းလ်င္ က်လူပင္ၿဖစ္သည္၊၊ အသက္ပင္ၾကီးေစကာမူ တက္ၾကြမႈ ရွိသည္၊ အလုပ္လုပ္သည္၊ သတၱိရွိ သည္ဆုိလ်င္ ဧကန္တက္လူပင္ၿဖစ္ပါသည္၊၊



ၿခဳံငုံသုံးသပ္ရလ်င္ “တက္လူ”ဟူသည္မွာ ဘ၀ကိုေအာင္ၿမင္သည္ထက္ ေအာင္ၿမင္ေစရန္၊ တုိးတက္ သည္ထက္ တုိးတက္ေစရန္ အားမာန္အၿပည့္၊ စိတ္ဓာတ္ၿပင္းၿပင္းၿဖင့္ ခ်ီတက္ေနသူမ်ားကို ေခၚဆုိ သည္၊၊ ဘ၀တြင္ေလးနက္မႈ မရွိ၊ ရည္မွန္းခ်က္မပါ၊ အေတြ႔အၾကဳံမရွိ၊ စိတ္ဓာတ္ေလးကန္သူမ်ားကို “က်လူ”ဟူ၍ ေခၚဆုိရပါမည္၊၊



မ်ားစြာေသာလူငယ္တုိ႔သည္ အသက္ငယ္ရြယ္ႏုပ်ဳိသူၿဖစ္ပါလ်က္ တက္ၾကြမႈနည္းလြန္းသည္၊ အလုပ္ တြင္ေလးလံထုိင္မႈိင္းလြန္းသည္၊ “ေအးေအးေလးသာ ေနခ်င္လွသည္”ဟုလည္း လက္ေတြ႔အလုပ္ မပါ ဘဲ ေၿပာဆုိတတ္သည္၊၊ လူငယ္ဟူသည္မွာ ေအးေအးတစ္ေယာက္တည္းေနသည္ထက္ ပတ္၀န္းက်င္ အလယ္တြင္ ေနသင့္သည္ကုိ ေရွာင္ဖယ္ခ်င္သည္၊၊



အမွန္မွာ ငယ္ရြယ္သူၿဖစ္လ်က္ ဤသုိ႔ၿဖစ္ေနၿခင္းသည္ အခက္ခဲႏွင့္၊ ဘ၀ကုိရင္မဆုိင္ရဲၿခင္း ၿဖစ္သည္၊ ၿပင္းရိၿခင္းတစ္မ်ဳိးဟုလည္း ေခၚဆုိႏုိင္သည္၊၊ ေအးခ်မ္းသည့္ဘ၀ဟူသည္မွာ ၿပင္းရိသူအတြက္ မဟုက္၊ အခက္ခဲႏွင့္ဘ၀ကုိ ရင္မဆုိင္၀ံ့သူအတြက္ မဟုတ္၊ လက္ေတြ႔အက်ပ္အတည္း၊ ၿပႆနာမ်ားမွ ထြက္ ေၿပးတတ္သူမ်ားအတြက္ မဟုတ္ဟူသည္ကုိ မသိတတ္ၿခင္းၿဖစ္သည္၊၊



“Fortune favours the brave.=ဘ၀ဟူသည္ သတၱိရွိရွိစြန္႔စား၀ံ့သူမ်ားကို ဆုလာဘ္ပုိေပးေလ့ရွိ ေၾကာင္း”သတိၿပဳရမည္၊၊ ဆန္႔က်င္ဘက္အားၿဖင့္ ေတြးေခၚယူဆၾကည့္လ်င္“ဘ၀ကိုေရသာခုိလ်င္ အမ်ားသနားမွ စားရသည့္ဘ၀သုိ႔ေရာက္ရတတ္သည္”ဟု မွတ္သားရမည္၊၊



ဘ၀တြင္ တက္လူအၿဖစ္၊ က်လူအၿဖစ္ကုိ အဆုံးအၿဖတ္ေပးေသာစံတစ္ခုကုိ ႏုိဘယ္ဆုရ စာေရးဆရာ “ဟဲမင္းေ၀”ေရးသည့္ “ပင္လယ္ၿပာႏွင့္ တံငါအုိ”စာအုပ္တြင္လည္း ေတြ႔ရသည္၊၊ ဟဲမင္းေ၀က ဤသုိ႔ တင္ၿပထားသည္၊၊



“လူသည္ ဘ၀တြင္တစ္စုံတစ္ခုေသာေၾကာင္းေၾကာင့္ၿဖစ္ေစ၊ အေၾကာင္းေပါင္းမ်ားစြာေၾကာင့္ၿဖစ္ေစ ရႈံး နိမ့္မႈကို ခံရႏုိင္သည္၊(defeat and destroy)” အရႈံးေၾကာင့္ဘ၀ပ်က္ခံလ်င္ အမွန္တကယ္ရႈံးနိမ့္ သြားသူၿဖစ္ၿပီး၊ က်လူဟူ၍ ေခၚဆုိရသည္၊၊




ရႈံးနိမ့္မႈေၾကာင့္ ဘ၀ပ်က္မခံဘဲ အရႈံးကုိစနစ္တက်သုံးသပ္ၿပီး၊ ဘာေၾကာင့္ရႈံးတယ္၊ ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္ ရႈံးတယ္စသည္တုိ႔ကို သခၤန္းစာယူၿပဳၿပင္ၿပီး၊ အေတြးသစ္၊ အၾကံသစ္တုိ႔ၿဖင့္ တဖန္ၿပန္စတတ္လ်င္ တစ္ ၾကိမ္တစ္ခါ ရႈံးနိမ့္သြားေသာ္လည္း အမွန္တကယ္ရႈံးနိမ့္သူမၿဖစ္ေတာ့ဘဲ အရႈံးသည္ပင္ ေအာင္ၿမင္မႈ အတြက္ ေထာက္တုိင္ၿဖစ္ရေတာ့သည္၊၊



အရွင္ ငယ္စဥ္ကပင္အလြတ္ရေနသည့္ ၿမန္မာကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္သည္လည္း တက္လူႏွင့္ က်လူကို အဆုံးအၿဖတ္ေပးသည့္ ကဗ်ာေလးၿဖစ္ေနမွန္း သတိထားလုိက္မိသည္၊၊



“ေလထန္တုိင္းသာ၊ ပြင့္ေၾကြပါမူ၊ ဘယ္မွာပန္းေတြ၊ က်န္မည္နည္း၊


လႈိင္းပုတ္တုိင္းသာ၊ ကမ္းၿပဳိပါမူ၊ ဘယ္မွာေၿမၾကီး၊ က်န္မည္နည္း၊


က်ရႈံးတုိင္းသာ၊ ငိုရပါမူ၊ ဘယ္မွာမ်က္ရည္၊ က်န္မည္နည္း၊


အေမွာင္တစ္၀က္၊ လင္းတစ္၀က္နဲ႔၊ တစ္ရက္တစ္ခါ၊ ၾကဳံၿမဲသာတည္း၊၊


အရႈံးတစ္လွည့္၊ ႏုိင္တစ္လွည့္မွာ၊ မ်က္လွည့္ပမာ၊ ေတြ႔ၿမဲသာတည္း၊၊


ဘ၀သည္ကား၊ တုိက္ပြဲမ်ားပင္၊


လႈပ္ရွားရေသာ၊ လူ႔ရြာေတာ၀ယ္၊


လင္းေသာ-ေမွာင္ေသာ၊


ေအာင္ေသာ-ရႈံးေသာ၊


မုန္းေသာ-ခ်စ္ေသာ၊


သစ္ေသာ-ေဟာင္းေသာ၊


ပူေသာ-ေအးေသာ၊


ႏုေသာ-ၾကမ္းေသာ၊


ေစာေၾကာစိတ္ၿဖာ၊ မေနသာေပ၊၊


လဲရာက ထ၊ က်ရာက တက္၊


ပ်က္ရာက ေဆာက္၊ ေရွ႔သုိ႔ေလ်ာက္၍၊


ေရာက္ရာဘ၀၊ အားမာန္ၿပရင္း၊ ရုန္းရကန္ရမည္တကား၊၊”



မွန္သည္၊၊ ဘ၀ဟူသည္ အခ်ဳိသီးသန္႔ကို ခံစားခြင့္ရသည့္ေနရာတစ္ခု မဟုတ္ဘဲ၊ ခါးသက္သည့္အရ သာကုိလည္း အၾကိမ္မ်ားစြာခံစားရသည့္ ေနရာတစ္ခုၿဖစ္သည္၊၊ မည္သုိ႔ဆုိေစ ရလာသည့္အေၿခအ ေနကို လက္ခံႏုိင္ၿပီး၊ အေကာင္းဆုံးအၿဖစ္ဖန္တီးႏုိင္သူမ်ားသည္ “ဘ၀တက္လူ”မ်ား ၿဖစ္ရသည္၊၊



လူသည္ ရံခါမ်ားစြာတြင္ “သတၱိ”ဟူသည္ကို အဓိပၸါယ္မၿပည့္မစုံ ေကာက္ယူတတ္ၾကသည္၊၊ အသာစံ၀ံ့ သည္ကုိသာ“သတၱိ”ဟုအထင္ရွိတတ္ၾကၿပီး၊ ဘ၀ေလာကဓံမ်ား၏ အထုအေထာင္းခံႏုိင္သည္ကို လည္း“သတၱိ”ဟု ေခၚတြင္ရမည္ကို ေမ့ေလ်ာ့တတ္ၾကသည္၊၊



ေလာကဓံမ်ားအထုအေထာင္းမ်ားကို ေပေတခံႏုိင္ၿခင္းသည္ ဘ၀ေအာင္ၿမင္သူ တက္လူအၿဖစ္ကို ရရွိရန္အေၾကာင္းတစ္ခုၿဖစ္သည္၊၊ ေရႊစစ္ မစစ္ေပတင္သည့္သေဘာပင္ ၿဖစ္သည္၊၊ အႏွစ္ခ်ဳပ္သုံးသပ္ လ်င္ ဘ၀တြင္တက္လူအၿဖစ္ကို- -



(၁) အလုပ္လုပ္မႈ၊

(၂) စိတ္ဓာတ္တက္ၾကြမႈ၊

(၃) သတၱိရွိမႈ၊ အေၿခခံလိုအပ္ခ်က္ သုံးမ်ဳိးတုိ႔ၿဖင့္ ရရွိႏုိင္ေၾကာင္း၊ အသက္ငယ္မႈ၊ ၾကီးမႈသည္အဓိက လုိအပ္ခ်က္မဟုတ္ေၾကာင္းကို သုံးသပ္ႏုိင္သည္၊၊



အလင္းစက္ စာဖတ္သူမ်ား တက္လူအၿဖစ္ကို “အလုပ္၊ စိတ္ဓာတ္တက္ၾကြမႈ၊ သတၱိ”တို႔ၿဖင့္ ရရွိၾကပါ ေစေၾကာင္း၊ ေအာင္ၿမင္သူမ်ား၊ တုိးတက္သူမ်ား၊ ဘ၀ကုိအလွပဆုံးပုံေဖာ္ႏုိင္သူမ်ား ၿဖစ္ၾကပါေစ ေၾကာင္းဆႏၵၿပဳလ်က္စာတမ္းကို အဆုံးသတ္လိုက္ပါသည္၊၊ ၊၊





ေမတၱာၿဖင့္- - -



အရွင္ေက၀လ(အလင္းစက္)


မကုဋာရာမ-ၿမန္မာေက်ာင္းတုိက္၊


သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၊၊ (၂၁.၈.၂၀၁၁)၊၊

အျပည့္အစံုသို႔....

Saturday, August 20, 2011

ေဂါဆရာေတာ္၊၊ ၊၊




ၿမန္မာႏွင့္ သီရိလကၤာ သာသနာေရးဆက္ဆံမႈသမုိင္းသည္ ပုဂံေခတ္ဦးပုိင္း၊ ပံသုကူမေထရ္၊ ဥတၱရာဇီ၀ မေထရ္ႏွင့္ တပည့္-ဆပၸဒသာမေဏတုိ႔လက္ထက္မွ စတင္ခဲ့သည္ဟု သမုိင္းအေထာက္အထားမ်ားအရ သိရပါသည္၊၊ သုိ႔ေသာ္ထုိေခတ္က သီရိလကၤာႏုိင္ငံတြင္ ၿမန္မာေက်ာင္းတည္ေထာင္ခဲ့ၿခင္း မရွိခဲ့ပါ၊၊

(၁၉၀၁)ခုႏွစ္တြင္ သီရိလကၤာႏိုင္ငံသုိ႔ သာသနာၿပဳၾကြေတာ္မူခဲ့ေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးဦး၀ိနယာလကၤာရႏွင့္ (၁၉၅၂)ခုႏွစ္တြင္ၾကြခဲ့ၾကေသာ ဆရာေတာ္ၾကီးဦးညာဏိႏၵတုိ႔သည္ သီရိလကၤာႏိုင္ငံတြင္ ၿမန္မာေက်ာင္းတုိက္
ၾကီးမ်ားတည္ေထာင္၍၊ သာသနာၿပဳခဲ့ၿခင္းေၾကာင့္ ယေန႔တုိင္ၿမန္မာေက်ာင္းတုိက္ၾကီးမ်ားကုိ သီရိလကၤာတြင္ ေတြ႔ၿမင္ေနရပါသည္၊၊

ဆရာေတာ္ၾကီး ဦး၀ိနယာလကၤာရတည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ေက်ာင္းတုိက္ၾကီးငါးခုအနက္မွ ေက်ာင္းတုိက္ၾကီး သုံးတုိက္ကို ယေန႔တုိင္ၿမန္မာသံဃာေတာ္တုိ႔ကပင္ ပိုင္ဆုိင္ရရွိထားဆဲၿဖစ္ပါသည္၊၊ "ေဂါဆရာေတာ္ၾကီး"ဟုအသိမ်ားေသာ ဆရာေတာ္ဦးညာဏိႏၵတည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ၿမန္မာေက်ာင္းတုိက္ၾကီးမွာမူယၡဳအခါ သီရိလကၤာဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားက ပုိင္ဆုိင္သြားၾကၿပီၿဖစ္ပါသည္၊၊


ဆရာေတာ္ၾကီး ဦးညာဏိႏၵသည္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ၿမဳိ့ေတာ္ ကိုလံဘုိႏွင့္ကီလုိမီတာ (၁၁၆)ခန္႔ေ၀းေသာ ေဂါၿမဳိ့(Galle city)တြင္ “၀ဲကုဏေဂါဓ ဓမၼာယတန-ၿမန္မာေက်ာင္း"အမည္ၿဖင့္ ေက်ာင္းတုိက္ၾကီးတစ္ခုကို တည္ေထာင္၍ သီရိလကၤာၿပည္သူတုိ႔အား ဗုဒၶ၏ေလးနက္ သည့္ “အဘိဓမၼာႏွင့္၊ ၀ိပႆနာနည္း”မ်ားကိုေဟာေၿပာ၊ သင္ၿပသာသနာၿပဳေတာ္မူခဲ့သည္ဟု ေလ့လာရပါ သည္၊၊

ကိုလံဘိုၿမဳိ့ေတာ္ႏွင့္ ခရီးအတန္ေ၀းေသာေနရာၿဖစ္သၿဖင့္ ၿမန္မာသံဃာေတာ္တုိ႔ အေရာက္နည္းေသာ ေဒသတစ္ခု ၿဖစ္ပါသည္၊၊ ယၡဳအခါ ေဂါဆရာေတာ္ၾကီး၏ ၿမန္မာေက်ာင္းေဟာင္းလိပ္စာကုိ သိသည့္ သံဃာေတာ္ပင္ အေတာ္နည္းပါးလာၿပီ ၿဖစ္သည္၊၊

“အလင္းစက္အရွင္”ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားစုေပါင္း၍ "ေဂါၿမဳိ့"သုိ႔ အပမ္းေၿဖခရီးထြက္ၾကရန္တုိင္ပင္ၿပီး၊ ကားငွားၿခင္း
စသည့္ ခရီးအတြက္လိုအပ္သည္မ်ားကို ၿပင္ဆင္ၾကသည္၊၊ ေဂါၿမဳိ့သည္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ေတာင္ပိုင္းတြင္ တည္ရွိၿပီး ပင္လယ္ဆိပ္ကမ္းၿမဳိ့ေလးၿဖစ္သၿဖစ္ ရႈခင္းလြန္စြာလွပသည္ကို ေတြ႔ရသည္၊၊

ယူရုိပီယံပုံစံအိမ္ၾကီး၊ အိမ္ေကာင္းမ်ားကိုေဆာက္လုပ္ေနထုိင္ၾက၍ သူေဌးသူၾကြယ္မ်ားေသာၿမဳိ့ဟုလည္း သိရသည္၊၊ ေဂါလမ္းခရီးတေလ်ာက္တြင္လည္း ေရွးၾကၿပီး၊ ခန္႔ၿငားသည့္ေစတီပုထုိးမ်ား၊ ရုပ္တုေတာ္ၾကီး မ်ားကို မ်ားစြာပင္ဖူးေတြ႔ရသည္၊၊

မ်ားမၾကာေသးမွီႏွစ္အနည္းငယ္က "ဆူနာမီေရလႈိင္းဒဏ္"ကိုခံခဲ့ရသည့္ ေဂါၿမဳိ့ေလးႏွင့္၊ ေဂါၿမဳိ့အပုိင္ ေက်းရြာမ်ားမွ ဆူနာမီအမွတ္တရ ေစတီေတာ္ၾကီးမ်ား၊ ရုပ္တုေတာ္မ်ားတည္ေဆာက္ထားသည္ကိုလည္း ကရုဏာသက္ဖြယ္ေတြ႔ၿမင္ခဲ့ရသည္၊၊ ဆူနာမီတြင္ လူေပါင္းႏွစ္သိန္းေက်ာ္မွ် ေသဆုံးခဲ့ရေၾကာင္းကိုလည္း “ဆူနာမီအထိမ္းအမွတ္ ဂ်ပန္ဘုရား”တြင္ မွတ္တမ္းၿပဳထားသည္ကို ေတြ႔ခဲ့ရသည္၊၊

နံနက္ (၆)နာရီတြင္ ကိုလံဘိုၿမဳိ့၊ မကုဋာရာမေက်ာင္းတုိက္မွ ထြက္ခဲ့ေသာအရွင္တုိ႔ကားေလးသည္ ေဂါၿမဳိ့သုိ႔ ညေန(၃)နာရီခန္႔တြင္ ေရာက္ပါသည္၊၊ ေဂါၿမဳိ့သည္ အဂၤလိပ္ေခတ္က ခံတပ္ၿမဳိ့ၿဖစ္သည့္အတြက္ “ေဂါခံတပ္”ၾကီးမ်ားမွာ ၿမင္ရသူတုိ႔ရင္သတ္ရႈေမာဖြယ္ ခန္းနားလွပေနပါသည္၊၊

ေရွးေခတ္က သီရိလကၤာ၏ ၿမဳိ႔ေဟာင္းၿဖစ္သည္ကတစ္ေၾကာင္း၊ အဂၤလိပ္ေခတ္ ခံတပ္ေဟာင္းၾကီးရွိေနသည္ ကတစ္ေၾကာင္း၊ လွပသည့္ဆိပ္ကမ္းၿမဳိ့ေလးၿဖစ္ေနသည္က တစ္ေၾကာင္းစေသာအေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ ေဂါၿမဳိ့ တြင္ႏုိင္ငံၿခား ေလ့လာေရးခရီးသည္မ်ားႏွင့္ၿပည့္ေနသည္ကို သတိၿပဳမိသည္၊၊

ေဂါၿမိဳ့၀န္းက်င္ေနရာအႏွံ႔သုိ႔ လည္ပတ္ေလ့လာၿပီးေသာအခါ ေဂါဆရာေတာ္ၾကီး(၄၁)ႏွစ္ၾကာ၊ သီတင္းသုံးၿပီး၊ သာသနာၿပဳခဲ့ရာ ၿမန္မာေက်ာင္းေလးသို႔ သြားၾက ရန္လိပ္စာကို စုံစမ္းၾကရေတာ့သည္၊၊

ခရီးတြင္လိုက္ပါၾကသည့္ “အလင္းစက္”တုိ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ပါးမွလိပ္စာသိသူမရွိၾက၍ လမ္းေဘးတုိလီ၊မုိလီ ပစၥည္းမ်ားကို ႏုိင္ငံၿခားသားမ်ားသုိ႔ေရာင္းေနသည့္ေစ်းဆုိင္ကို Where located Buruma Temple? ဟုေမးၾကည့္ေသာအခါ ထုိေနရာမွအတန္ေ၀းသည့္ ေတာင္ၾကီးတစ္ ခုအေပၚသုိ႔လက္ညွဳိးထုိးၿပၿပီး ေတာင္ေပၚတြင္တည္ရွိေၾကာင္း လမ္းညႊန္လုိက္သည္၊၊

ထုိေတာင္ေပၚသုိ႔ ႏွစ္နာရီခန္႔မွ်ကားႏွင့္ လုိက္လံရွာေဖြေသာ္လည္း အႏွီၿမန္မာေက်ာင္း၏ အရိပ္အေယာင္ကို မေတြ႔ရသၿဖင့္ ကိုလံဘုိသို႔ဖုံးဆက္ၿပီး နာယကဆရာေတာ္ထံတြင္ ေဂါဆရာၾကီး၏ေက်ာင္းလိပ္စာကို ေမးရေတာ့သည္၊ နာယကဆရာေတာ္ကလည္း လိပ္စာကိုမသိေၾကာင္း၊ ေဂါတြင္အိမ္ေထာင္က်ေနသည့္ ၿမန္မာဒကာမၾကီးတစ္ဦးရွိေၾကာင္း၊ ဖုံးဆက္ေမးဖုိ႔ေၿပာၿပီး ဒကာမၾကီး၏ဖုံးနံပတ္ကို ေပးလုိက္သည္၊၊

ဒကာမၾကီးကို ဖုံးဆက္ေမးေတာ့မွ ေဂါဆရာေတာ္ၾကီး၏ေက်ာင္းတုိက္သည္ ေတာင္ေပၚတြင္မဟုက္ဘဲ ၿမဳိ့လယ္တြင္ၿဖစ္ေနသည္ကို သိလိုက္ရသည္၊ ကားဆရာကို ၿမဳိ့တြင္းသုိ႔ၿပန္လည္ေမာင္းခိုင္းၿပီး၊ အဆင့္ဆင့္ ေမးၿမန္းရင္းၿဖင့္ ည(၇)နာရီေမွာင္ရီဆမ္းကာမွ “ေဂါၿမန္မာေက်ာင္းတုိက္”သို႔ခက္ခဲစြာ ေရာက္ရေတာ့သည္၊၊ “ေဂါ-ၿမန္မာေက်ာင္းတုိက္သည္ ၿမန္မာသံဃာေတာ္တုိ႔ႏွင့္ ကံမစပ္ေလဟန္တကား”ဟုလည္း ဆင္ၿခင္မိသည္၊၊

ေဂ-ါၿမန္မာေက်ာင္းတုိက္သည္ ေတာင္ေၿခတြင္တည္ရွိၿပီး ေတာအုပ္အစပ္ၿဖစ္သည္၊၊ တရားဘာ၀နာၿဖင့္ ေပ်ာ္ေမြ႔လိုသူမ်ားအတြက္ အလြန္သင့္ေလ်ာ္ေသာေနရာေလး ၿဖစ္သည္၊၊ လူသူတိတ္ဆိပ္ၿပီး၊ ေအးခ်မ္းသည့္ ေက်းငွက္မ်ား၏တြန္မည္သံကုိ အစဥ္ပင္ၾကားေနရသည္၊၊

ေဂါဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ဤေက်ာင္းတုိက္ၾကီးကိုတည္ေထာင္ၿပီး ေဒသခံၿပည္သူမ်ားကို ပညာသင္ေပးရုံမက ေအာင္ၿမင္သည့္သာသနာၿပဳဆရာေတာ္ၾကီးတစ္ပါးၿဖစ္ေတာ္မူခဲ့သည့္အတြက္ ဆရာေတာ္ၾကီးမရွိေတာ့ သည္မွာႏွစ္မ်ားစြာၾကာခဲ့သည္တုိင္ ဆရာေတာ္ၾကီး၏အမည္ကို ကေလးမွအစသိေနၾကၿပီး၊ ေက်ာင္းတုိက္
ကိုလည္း သီရိလကၤာနာမည္သုိ႔ေၿပာင္းထားသည့္တုိင္ “ဗုဒုမေက်ာင္း”ဟုပင္ သီရိလကၤာအသံမပီတပီၿဖင့္ ေခၚတြင္ေနၾကသည္ကို လြမ္းေမာဖြယ္ေတြ႔ခဲ့ရသည္၊၊

“ဗုဒုမ”ဟူသည္မွာ Burmaကို“ဗားမား”ဟုထြက္ရမည့္အစား သီရိလကၤာကုလားအသံၿဖင့္“ဗုဒုမ”ဟု ေခၚဆုိၿခင္းၿဖစ္ပါသည္၊၊

ေဂါဆရာေတာ္ၾကီး၏ေက်ာင္းတုိက္တြင္ ဆရာေတာ္ၾကီးမရွိေတာ့ေသာ္လည္း ဆရာေတာ္ၾကီးေနသြားသည့္ အခန္းကိုမူလအတုိင္းထားထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္၊ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ အသုံးအေဆာင္ပစၥည္းမ်ားကိုလည္း စနစ္တက်သိမ္းဆည္းထားသည့္အၿပင္၊ ေက်ာင္းတုိက္၏အတြင္းနံရံတြင္ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဗီႏုိင္းပုံၾကီးကိုခန္း လုံးၿပည့္ခ်ဲ့ၿပီး ခ်ိပ္ထားသည္ကုိေတြ႔ရသည္၊၊

လက္ရွိ ေဂါၿမန္မာေက်ာင္းတုိက္ကို ပုိင္ဆုိင္ထားသည့္ သီရိလကၤာဘုန္းၾကီးေလးမွာ ေဂါဆရာေတာ္ၾကီး၏ တပည့္အရင္းၿဖစ္ၿပီး၊ ၿမန္မာတုိ႔၏စိတ္ဓာတ္ကို အလြန္ေလးစားသည္ကိုလည္း ေတြ႔ခဲ့ရသည္၊၊ ၿမန္မာေက်ာင္း တုိက္သုိ႔ ၿမန္မာသံဃာေတာ္ေလးမ်ား လာေရာက္လည္ပတ္သည္ကို အလြန္၀မ္းသာၾကည္ႏူးေနဟန္၊ မရွိေတာ့သည့္ဆရာေတာ္ၾကီးကိုလည္း လြမ္းေမာေလဟန္ စိတ္မေကာင္းဖြယ္ေတြ႔ခဲ့ ရေသးသည္၊၊

“အလင္းစက္”တို႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ေဂါၿမန္မာေက်ာင္းတုိက္မွထြက္ခြါခဲ့ၾကီး၊ ည (၁၂)ခန္႔တြင္ ကိုလံဘုိ၊ မကုဋာရာမေက်ာင္းတုိက္သို႔ ၿပန္လည္ေရာက္ရွိခဲ့ၾကေတာ့သည္၊၊ ေဂါဆရာေတာ္ၾကီး၏ေက်ာင္းတုိက္ႏွင့္ သာသနာၿပဳစိတ္ဓာတ္တို႔ကိန္းေအာင္းရာ ေဂါေက်ာင္းတုိက္ကို ေနာင္လာေနာက္သား ညီေတာ္၊ ေနာင္ေတာ္ မ်ားသိရွိ၊ ဗဟုသုတၿဖစ္ၾကေစရန္ ဤခရီးသြားမွတ္တမ္းကို တင္ၿပၿခင္းၿဖစ္ပါသည္၊၊ ယၡဳအခါ ေဂါဆရာေတာ ္ၾကီး၏ အားက်ဖြယ္အတၳဳပၸတၱိကို တင္ၿပပါမည္၊၊

ေဂါ-ဆရာေတာ္ေလာင္းလ်ာသည္ ရန္ကုန္တုိင္း၊ သန္လ်င္ၿမိဳ့၊ ၿမဳိ့ေဟာင္းေစ်းတန္းရပ္ေန ကားအင္ဂ်င္နီယာ-ဦးစံသူ၊ ေဒၚဖြားရွင္တုိ႔မွ (၁၂၇၆)ခု၊ ၀ါဆုိလၿပည့္ေက်ာ္ (၁)ရက္၊ အဂၤါေန႔၊ (၁၉၁၄)ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လတြင္ ဖြားၿမင္ ေတာ္မူပါသည္၊၊

ဆရာေတာ္ေလာင္းလ်ာသည္ အသက္ (၁၆)ႏွစ္အရြယ္၊ (၁၂၉၂)ခုႏွစ္၊ ကဆုန္လဆန္း (၁)ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔တြင္ သန္လ်င္ၿမဳိ့၊ ပထမဘုံၿပန္ဆရာေတာ္ၾကီး ဘဒၵႏၱသုဇာတအရွင္ၿမတ္ကို ဥပစၨ်ာယ္ၿပဳလ်က္ ခမည္းေတာ္+မယ္ေတာ္တုိ႔၏ပစၥယာႏုဂၢဟကိုခံယူကာ ရွင္သာမေဏအၿဖစ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူပါသည္၊၊ ဘြဲ႔အမည္မွာ အရွင္ညာဏိႏၵၿဖစ္ပါသည္၊၊

(၁၂၉၆)ခုႏွစ္ နယုန္လဆန္း (၁၀)ရက္ အဂၤါေန႔တြင္ ခရမ္းၿမိဳ့ ဓမၼိကာရာမေရႊက်င္ေက်ာင္းသစ္တုိက္ သိမ္ေတာ္ၾကီး၀ယ္ ပထမဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ဘဒၵႏၱနႏၵိယကိုဥပစၨ်ာယ္ၿပဳ၍၊ ခရမ္းၿမိဳ့၊ ေၿမပိုင္ရွင္-ဦးတင္+ ေဒၚစုတုိ႔၏ပစၥယာႏုဂၢဟၿဖင့္ ၿမင့္ၿမတ္ေသာရဟန္းအၿဖစ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္၊၊ ေဂါ-ဆရာေတာ္ၾကီးကို ဦးေမာင္ေမာင္+ေဒၚခင္ေစာေရႊမိသားစုတုိ႔မွ သိကၡာထပ္လွဴခဲ့ၾကပါသည္၊၊

ဆရာေတာ္ေလာင္းလ်ာသည္ ဘုံပ်ံေက်ာင္း၊ တုိက္အုပ္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱက၀ိထံတြင္ အေၿခခံက်မ္းစာမ်ားကို သင္ၾကားၿပီးေနာက္ ခရမ္းၿမဳိ့၊ ဓမၼိကာရာမေရႊက်င္ေက်ာင္းသစ္ ဆရာေတာ္ဘဒၵႏၱ နႏၵိယ၊ တုိက္အုပ္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱေညယ်၊ တုိက္က်ပ္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱဆႏၵ၊ စာခ်ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱအိႏၵာသဘ၊ ဘဒၵႏၱပုည၊ အဘိဓမၼာ၀ိဘာ၀နီဋီကာေက်ာ္ေယာဇနာက်မ္းၿပဳ ဘဒၵႏၱညာနိႏၵာသဖ (ဆရာၾကီး ဦးစံလင္း)၊ က်ဳိက္လတ္ၿမိဳ့၊ မစၧိမာရုံမဟာေရႊက်င္တုိက္ သတၱမေရႊက်င္နိကာယဥကၠဌ၊ သာသနာပုိင္ ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱေကလာသ၊ စာခ်ဆရာေတာ္ နႏၵက၊ နာရဒါဘိ၀ံသစေသာစာခ်ဆရာေတာ္မ်ားအထံတြင္ ပါဠိ၊ အဌကထာ၊ ဋီကာ၊စေသာက်မ္းဂန္မ်ားကို နည္းစုံေအာင္ သင္ၾကားေတာ္မူခဲ့ပါသည္၊၊

ဆရာေတာ္သည္ ရဟန္း (၁၀)၀ါအရတြင္ ခရမ္းၿမဳိ့၊ ဓမၼိကာရာမေရႊက်င္ေက်ာင္းသစ္သို႔ ၿပန္ၾကြေတာ္မူၿပီး၊ စာသင္သားတုိ႔အား (၈)ႏွစ္တုိင္ စာေပပို႔ခ်ခဲ့ပါသည္၊၊ ရဟန္း (၁၈)၀ါအရ (၁၉၅၂)ခု ဇူလိုင္လ (၁၉)ရက္ေန႔ တြင္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသို႔ၾကြေတာ္မူၿပီး ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သီရိလကၤာလူမ်ဳိးတုိ႔အား ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ားကို သီရိလကၤာဘာသာၿဖင့္ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါသည္၊၊

ဆရာေတာ္သည္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံတြင္ေနေတာ္မူခိုက္- - -
(၁) ကိုလမ္ဘိုၿမိဳ့ မဟာ၀ိသုဒၶါရာမယေက်ာင္းတုိက္၊
(၂) ႏုေဂေဂါဓ၊ သိရီဓမၼာရာမယေက်ာင္းတုိက္၊
(၃) မဟိန္တေလ၊ ကာလုဒိယေပါကုဏေက်ာင္းတုိက္၊
(၄) မာတေလ ပါေလေပါလေသနာသနေက်ာင္းတုိက္၊
(၅) မဟာႏု၀ရ၊ ကႏၷီ-ေဆနာနာယကာရာမယေက်ာင္းတုိက္၊
(၆) ကလပလု၀ါ၀၊ တေပါ၀နာရာမယေက်ာင္းတုိက္၊
(၇) မာတရ၊ ဥဒုကာေ၀ ၀ဇိရာရာမယေက်ာင္းတုိက္၊
(၈) ဒိယတလာ၀၊ ညာဏာရာမ ၀ိေ၀ကာရာမယေက်ာင္းတုိက္၊
(၉) ဥတုရုတလာလ သႏၱ၀ိေ၀ကာရာမယေက်ာင္းတုိက္၊
(၁၀) ေဒါဒန္းဒူ၀၊ ေပါလဂႆဒူ၀ ေသနာသနေက်ာင္းတုိက္၊
(၁၁) ေဂါၿမိဳ့- ၀ဲကုဏေဂါဓ ဓမၼာယတန-ၿမန္မာေက်ာင္းတုိက္တုိ႔၌ လွည့္လည္သီတင္းသုံး၊ သာသနာ ၿပဳေတာ္မူခ့ဲပါသည္၊၊

ေဒဟိ၀လ၊ ယကၠမန၊ ေဒဏမန၊ ၀လသမူလ၊ နာရန္ဂမူ-အစရွိေသာဌာနတုိ႔၌ သီတင္းသုံးလ်က္ အႏွစ္(၄၁) တုိင္ေအာင္ သီရိလကၤာဒါယကာ ဒါယိကာမတုိ႔အား ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ားကို သင္ၾကားေတာ္မူခဲ့ပါသည္၊၊

ဆရာေတာ္သည္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံတြင္ သီတင္းသုံးေတာ္မူခိုက္ - - -
(၁) ယမုိက္ဆယ္က်မ္း၊
(၂) မဟာစည္ဆရာေတာ္၏ “၀ိပႆနာရႈဖြယ္က်မ္း”
(၃) မဟာစည္ဆရာေတာ္၏ “တရားအားထုတ္ရသည့္အေၾကာင္းက်မ္း”၊
(၄) မစုိးရိမ္ဆရာေတာ္၏ “ပဌာန နယူပေဒသက်မ္း”၊
(၅) ဘဒၵႏၱနာရဒါဘိ၀ံသ၏ “ၿမန္မာၿပန္သၿဂိဳဟ္က်မ္း”၊
(၆) အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ၏ “၀ီထိသုံးခ်က္စုက်မ္း”၊စသည္တုိ႔ကို သီရိလကၤာဘာသာသုိ႔ ၿပန္ဆုိေတာ္မူခဲ့ ပါသည္၊၊

ဆရာေတာ္သည္ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ၊ ခမာ၊ ဇာဂရိယ၊စေသာဂုဏ္တုိ႔ႏွင့္ ၿပည့္စုံေတာ္မူသၿဖင့္ သီရိလကၤာ ႏုိင္ငံရွိ ႏုိင္ငံေတာ္အၾကီးအကဲေခါင္းေဆာင္ၾကီးမ်ားႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔၏ ၾကည္ညဳိေလးစားမႈကိုခံယူရရွိ ေတာ္မူပါသည္၊၊

ဆရာေတာ္အား ၿပည္ေထာင္စုၿမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ အစုိးရမွ (၁၃၅၄)ခုႏွစ္တြင္ “အဂၢမဟာပ႑ိတဘြဲ႔တံဆိပ္”ေတာ္ကို ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းခဲ့ပါသည္၊၊ ဆရာေတာ္သည္ သက္ေတာ္ (၇၇)ႏွစ္ သိကၡာေတာ္ (၅၇) ၀ါရွိၿပီၿဖစ္သည္၊၊

ၿမန္မာႏုိင္ငံရွိ တပည့္ဒါယကာဒါယိကာမအမ်ားေဆြမ်ဳိးမ်ား၏ ေလ်ာက္ထားေတာင္းပန္ခ်က္အရ ႏုိင္ငံေတာ္ ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေကာင္စီဥကၠဌဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီးသန္းေရႊႏွင့္၊ ေက်ာင္းဒါယကာ+ေက်ာင္းဒါ ယိကာမမ်ားေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းေသာ ရန္ကုန္ၿမဳိ့၊ တာေမြၿမဳိ့နယ္၊ နတ္ေခ်ာင္းရပ္၊ "ၿမန္မာ-သီရိလကၤာရာမေက်ာင္းတုိက္"၌ (၁၉၉၄)ခုႏွစ္မွစတင္၍သီတင္းသုံးေတာ္မူကာ ၿပည္တြင္း၊ ၿပည္ပသာသနာၿပဳေတာ္မူပါသည္၊၊

ေဂါဆရာေတာ္ၾကီး၏ အတၳဳပၸတၱိကို ေလ့လာမွတ္သားၿပီး၊ ဆရာေတာ္ၾကီးကဲ့သုိ႔ေအာင္ၿမင္သည့္ သာသနာၿပဳ ၿဖစ္ပါရေစၾကာင္းႏွင့္၊ ဗုဒၶရွင္ေတာ္၏ သဒၶမၼသုံးၿဖာသာသနာေတာ္တြင္ ေအာင္ၿမင္သည့္သာသနာၿပဳဆရာေတာ္မ်ား ေပၚထြန္းလာပါေစေၾကာင္း "အလင္းစက္အရွင္" ဆုေတာင္းအပ္ပါသည္၊၊ ၊၊

(မွတ္ခ်က္/ ေဂါ-ဆရာေတာ္ၾကီး ကိုယ္တုိင္ေရးသားေတာ္မူခဲ့သည့္ “စတုရာရကၡရႈဖြယ္က်မ္း,ႏွင့္၊ ပုဂံခရီးသည္ (ပါရဂူ)”စသည္တုိ႔ကို ကိုးကား၍ ေရးသားတင္ၿပအပ္ပါသည္၊၊ ေဂါခရီးသြားမွတ္တမ္း ဓာတ္ပုံမ်ားကို ညာဘက္ေကာ္လံတြင္ ေလ့လာၾကည့္ရႈႏုိင္ပါသည္၊၊)



ေမတၱာၿဖင့္ - - -
အရွင္ေက၀လ(အလင္းစက္)
မကုဋာရာမ-ၿမန္မာေက်ာင္းတုိက္၊
ကိုလံဘုိၿမဳိ့၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၊၊
(၁၄.၈.၂၀၁၁)

အျပည့္အစံုသို႔....

  © Blogger template 'Fly Away' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP