Tuesday, September 4, 2012

သီရိလကၤာႏုိင္ငံ ဗုဒၶဘာသာစတင္ျဖစ္လာျခင္း၊၊ ၊၊


ယၡဳအခါ “သီရိလကၤာႏုိင္ငံ”ဟုေခၚတြင္ေသာ“နာဂဒီပကြ်န္း”သည္ အိႏၵိယသမုဒၵရာအတြင္းမွ ကြ်န္းႏုိင္ငံ ငယ္ေလး ျဖစ္ပါသည္၊၊

ေရွးယခင္အခါက နာဂဒီပကြ်န္း၊ ယကၡဒီပကြ်န္း၊ သီဟဠဒီပကြ်န္း၊ လကၤာဒီပကြ်န္း၊ တမၺပဏၰိႏုိင္ငံ ေတာ္၊ စီလုံႏုိင္ငံ၊ လကၤာႏုိင္ငံစေသာအမည္အမ်ဳိးမ်ဳိးေျပာင္းလြဲလာျပီးမွ ယၡဳေခၚေ၀ၚေနၾကသည့္ “သီရိ လကၤာႏုိင္ငံ”ဟူေသာအမည္ကို ရရွိခဲ့ပါသည္၊၊

ယခင္က ကြ်န္းငယ္ေလးမွ်သာျဖစ္ေသာ သီရိလကၤာသည္ယၡဳအခါ လူဦးေရသန္း(၂၀)ေက်ာ္ရွိေသာ ႏုိင္ငံေတာ္တစ္ခုအျဖစ္သုိ႔ေရာက္ရုံမွ်မက ပညာေရး စီးပြားေရးႏွင့္ဆက္သြယ္ေရး ေကာင္းမြန္ေသာ ကမၻာ့အဆင့္မွီႏုိင္ငံတစ္ခုအျဖစ္သုိ႔ပင္ ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီျဖစ္ပါသည္၊၊

သီရိလကၤာႏုိင္ငံသည္ ေရွးႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက ဟိႏၵဴ(ျဗဟၼဏ)ဘာသာႏွင့္ ဂ်ိန္းဘာသာ၊ ရုိးရာနတ္အ မ်ားကိုကုိးကြယ္ေသာကြ်န္းႏုိင္ငံငယ္ေလးျဖစ္ခဲ့ပါသည္၊၊ ယၡဳစာတမ္းတြင္သီရိလကၤာႏုိင္ငံ မည္သုိ႔မည္ ပုံ ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံျဖစ္လာရပုံကုိ ေဆြးေႏြးတင္ျပပါမည္၊၊

သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ သမုိင္းမွတ္တမ္းမ်ားအရ နာဂဒီပကြ်န္း၏ပထမဆုံးေသာကြ်န္းသခင္သည္ ၀ိဇယ မင္းသားျဖစ္ပါသည္၊၊ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူေသာေန႔တြင္ အိႏၵိယႏုိင္ငံေျမာက္ပုိင္းမွ မင္းသားတစ္ပါးသည္ စစ္ရႈံးျပီးထြက္ေျပးလာရာမွ နာဂဒီပကြ်န္းသုိ႔ေရာက္လာျခင္းျဖစ္သည္၊၊

“၀ိဇယမင္းသား”သည္(B.C.5,483)တြင္ နာဂဒီပကြ်န္းသုိ႔ေရာက္ရွိလာျခင္းျဖစ္ျပီး၊ ကြ်န္း၏ေျမသားမ်ား ကုိ ဆုပ္ကုိင္ၾကည့္ရာတြင္ သူ၏လက္သည္ အနီေရာင္ သို႔ေျပာင္းလဲသြားေသာေၾကာင္“တမၺပဏၰိ”ဟု  ကြ်န္း၏နာမည္ကို ေခၚတြင္ေစခဲ့သည္ဟု ဆုိပါသည္၊၊ 

၀ိဇယမင္းသားႏွင့္အတူစစ္တပ္မ်ားႏွင့္ ျပည္သူအမ်ားအျပားပါလိုက္ပါလာခဲ့သည့္အတြက္ လူရုိင္းသာ သာအဆင့္မွ်ရွိသည့္ ေဒသခံကြ်န္းသားမ်ားကုိတုိက္ခုိက္ျပီး ႏုိင္ငံတစ္ခုအျဖစ္သို႔ တည္ေထာင္လာခဲ့ ၾကပါသည္၊၊

၀ိဇယမင္းမွစတင္တည္ေထာင္လာခဲ့ေသာ တမၺပဏၰိႏုိင္ငံေတာ္ေလးသည္ မင္းမ်ားစြာအုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ၿပီး၊ ႏွစ္ေပါင္း(၂၀၀)ေက်ာ္သည္အထိ ဟိႏၵဴ(ျဗဟၼဏ)ဘာသာကိုအဓိကကိုးကြယ္ခဲ့ၾကပါသည္၊၊ သီရိလကၤာ ႏုိင္ငံ၏ ေရွးသမုိင္းမွတ္တမ္းမ်ားတြင္ ယခင္ကနာဂဒီပကြ်န္းသည္ ဘီလူးမ်ားေနသည့္ကြ်န္းဟု၄င္း၊ နဂါမ်ားေနသည့္ကြ်န္းဟု၄င္း ဆုိထားပါသည္၊၊

သမုိင္းမွတ္တမ္းအဆုိမ်ားကို‘မွားသည္’ဟုျငင္းပယ္ရန္ခက္ခဲ့သကဲ့သုိ႔၊‘မွန္သည္’ဟုေထာက္ခံရန္ လည္း ျဖစ္ႏုိင္ေျခအလြန္နည္းလွပါသည္၊၊ လက္ရွိသီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ ပညာရွင္မ်ားကိုယ္တုိင္ပင္ အျငင္းပြား ေနသည့္သမုိင္းမွတ္တမ္း ျဖစ္ေနပါေသးသည္၊၊

ျမတ္စြာဘုရားလြန္ေတာ္မူအျပီး ႏွစ္ေပါင္း(၂၃၆)ၾကာေသာအခါ တမၺပဏၰိႏုိင္ငံေတာ္တြင္ မုတသီ၀မင္း ၏သားေတာ္ တိႆအမည္မင္းသားသည္ နန္းတက္ခဲ့ပါသည္၊၊ ထုိအခ်ိန္မွာပင္ အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ သီရိ ဓမၼာေသာကမင္းၾကီးမွေထာက္ပံ့၍ တတိယသဂၤါယနာကိုတင္ေနခ်ိန္ ျဖစ္ပါသည္၊၊

တတိယသဂၤါယနာပြဲၾကီး၏ဆုံးျဖတ္ခ်က္အရ မရွင္မဟာမဟိႏၵသည္ တမၺပဏၰိႏုိင္ငံေတာ္သုိ႔ သာသနာ ျပဳၾကြရန္ တာ၀န္ေပးအပ္ျခင္းခံရပါသည္၊၊ အရွင္မဟိႏၵမေထရ္သည္ အိတၳိယမေထရ္၊ ဥတၱိယမေထရ္၊ သမၺလမေထရ္၊ ဘဒၵသာလမေထရ္၊ သုမနသာေဏႏွင့္ ဘႏၶဳကဒါယကာတုိ႔ႏွင့္အတူ အေသာကာရုံ ေက်ာင္းတုိက္ၾကီးမွ တမၺပဏၰိခရီးကိုစတင္ခဲ့ၾကပါသည္၊၊

အရွင္မဟာမဟိႏၵမေထရ္ဦးေဆာင္ေသာ သာသနာျပဳအဖြဲ႔သည္ ဘီစီ(307-247)တြင္ နာဂဒီပကြ်န္း၊ အႏုရာဓပူရျမဳိ့ေတာ္၏အေရွ႔ဘက္၊ “မိႆကပဗၺတေတာင္”ေပၚသို႔ ေရာက္ခဲ့ၾကပါသည္၊၊ ယၡဳအခါထုိ ေတာင္ကို“ေစတိယပဗၺတ”ဟု၄င္း၊ “မဟိ ံတေလ”ဟု၄င္း ေခၚၾကပါသည္၊၊

“ေဒ၀ါနံပီယဘြဲ႔”အမည္ခံ “တိႆ(ေဒ၀ါနံပီယတိႆ)မင္း”သည္ထုိေန႔တြင္ ေနာက္လိုက္(၄၀,၀၀၀) ျခံရံလ်က္ မိႆကပဗၺေတာင္ေပၚသုိ႔“ေဇဌမူလနကၡတၱပြဲသဘင္”က်င္းပရန္လာရာမွ အရွင္မဟိႏၵမ ေထရ္ႏွင့္ေတြ႔ေလသည္၊၊

အရွင္မဟိႏၵမေထရ္သည္ ေဒ၀ါနံပီယတိႆမင္းကိုေတြ႔လ်င္ေတြ႔ျခင္းပင္ ငယ္မည္ကိုေခၚလ်က္ ႏႈတ္ ဆက္စကားေျပာၾကားၿပီး၊ 
‘စူဠဟတၳိပေဒါပမသုတ္’ကုိ ေဟာေျပာသင္ျပလိုက္ေသာအခါ ေဒ၀ါနံပီယတိ ႆမင္းႏွင့္အတူ ေနာက္လိုက္မ်ားအားလုံး ဗုဒၶဘာသာ၀င္အျဖစ္သို႔ ခံယူလုိက္ၾကေလသည္၊၊

ေနာက္ေန႔မုိးလင္းေသာအခါ အရွင္မဟိႏၵႏွင့္ေနာက္ပါမ်ားသည္ မင္း၏နန္းေတာ္သို႔ၾကြျပီး၊ အႏုလာေဒ ၀ီမင္းသမီးႏွင့္ နန္းေတာ္သူငါးရာတုိ႔မွ ဆြမ္းဆက္ကပ္ပါသည္၊၊ အရွင္မဟိႏၵသည္ နန္းေတာ္တြင္ ‘ေပတ၀တၳဳ၊ ၀ိမာန၀တၳဳႏွင့္ သစၥသံယုဂ္’တုိ႔ကို ေဟာေတာ္မူေသာအခါ အမ်ဳိးသမီးမ်ားအားလုံးေသာ တာပန္ တည္ခဲ့ၾကပါသည္၊၊

နန္းေတာ္တြင္းမွ တရားမ်ားကိုနာယူခြင့္မရသည့္ ျပည္သူမ်ားအတြက္ ျမဳိ့လည္တြင္မ႑ပ္ၾကီးမ်ား ေဆာက္၍ အရွင္မဟိႏၵမေထရ္မွ ‘ေဒ၀ဒူတသုတ္ႏွင့္ အာသီ၀ါေသာပမသုတ္’တုိ႔ကိုေဟာေတာ္မူရာ လူေပါင္း(၂၀၀)ေက်ာ္မွ် ေသာတာပတၱိမဂ္ဖုိလ္အဆင့္သို႔ ေရာက္ၾကပါသည္၊၊

ထုိအခ်ိန္မွစတင္ျပီး တမၺပဏၰိႏုိင္ငံေတာ္သည္ ရုိးရာနတ္အမ်ဳိးမ်ဳိးႏွင့္၊ ဂ်ိန္းဘာသာ၊ ဟိႏၵဴ(ျဗဟၼဏ) ဘာသာ၀င္အျဖစ္မွ ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံေတာ္ၾကီးအျဖစ္သို႔ကူးေျပာင္းခဲ့သည္မွာ ယေန႔တုိင္ျဖစ္ပါသည္၊၊ 

အရွင္မဟိႏၵသာသနာျပဳမလာမီွကပင္ ေဒ၀ါနံပီယတိႆမင္းႏွင့္ သီရိဓမၼာေသာကမင္းၾကီးတုိ႔သည္ အလြန္ခ်စ္ခင္ေသာ အိမ္နီးျခင္းမင္းမ်ားျဖစ္ၾကသည္ဟု ဆုိပါသည္၊၊ ေဒ၀ါနံပီယတိႆမင္း နန္းတက္ ပြဲက်င္းပေသာအခါ ဘုန္းတန္ခုိးေၾကာင့္ေျမၾကီးထဲမွရတနာမ်ား ျပန္တက္လာသည္ဟု ဆုိပါသည္၊၊

ထိုရတနာမ်ားအထဲမွ ရတနာမ်ားစြာကုိ သီရိဓမၼာေသာကမင္းထံသို႔လက္ေဆာင္ ဆက္သေစခဲ့ပါ သည္၊၊ အာေသာကမင္းၾကီးသည္ လက္ေဆာင္ျပန္သည့္အေနျဖင့္ ႏုိင္ငံေတာ္အလံတစ္ခုႏွင့္အတူ ရာ ဇာဘိေသကခံယူရာတြင္လုိအပ္သည့္ ရတနာပစၥည္းမ်ားကို တိႆမင္းထံသုိ႔ ေပးအပ္လုိက္ပါသည္၊၊

အာေသာကမင္းၾကီးသည္ စာခြ်န္ေတာ္တစ္ေစာင္ကိုလည္း ပါးလုိက္ေသးသည္ဟုဆုိပါသည္၊၊ “အေဆြ ေတာ္မင္း ငါသည္ ရတနရာသုံးပါးကို ယုံၾကည္ဆည္းကပ္ကုိးကြယ္သူ ျဖစ္ပါသည္၊၊ သင္မင္းျမတ္ ကုိလည္း ရတနာသုံးပါးကိုဆည္းကပ္ကုိးကြယ္သူ ျဖစ္ေစခ်င္ပါသည္၊၊”ဟူ၍ သ၀ဏ္လႊာဆက္ေစ သည္ဟု ဆုိပါသည္၊၊

ေဒ၀ါနံပီယတိႆမင္းသည္ အာေသာကမင္းၾကီးေပးပုိ႔လိုက္သည့္ မင္းေျမွာက္တန္ဆာမ်ားျဖင့္ ဒုတိ ယအၾကိမ္ ရာဇဘိသိက္ပြဲကိုခံယူခဲ့ပါသည္၊၊

အရွင္မဟိႏၵသည္ သီရိလကၤာသုိ႔ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ား၊ အဌကထာမ်ားႏွင့္၊ ဋီကာက်မ္းမ်ားစြာကို ေဆာင္ ယူလာခဲ့ၿပီး၊ အႏုရာဓပူရျမဳိ့ေတာ္ၾကီးတြင္ မဟာ၀ိဟာရေက်ာင္းတုိက္ၾကီးကို တည္ေထာင္လ်က္ ဗုဒၶစာေပႏွင့္သာသနာေတာ္ကို သီရိလကၤာတုိ႔၏ႏွလုံးသားအတြင္းသုိ႔ နက္နဲစြာစုိက္ထူခဲ့ေလသည္၊၊

အရွင္မဟိႏၵသည္ မဟာ၀ိဟာရေက်ာင္းတုိက္ၾကီးတြင္ သံဃာေတာ္(၃,၀၀၀)ေက်ာ္တုိ႔ႏွင့္အတူ အိႏၵိယ အကၡရာျဖင့္ေရးသားထားသည့္ ပါဠိစာေပက်မ္းမ်ားအားလုံးကို သီဟဠိဘာသာသုိ႔ျပန္ဆုိၿပီး၊ သင္ၾကား ပုိ႔ခ်ခဲ့ပါသည္၊၊

ထုိသီဟဠဘာသာက်မ္းမ်ားကို ေနာင္အခါ“အရွင္မဟာဗုဒၶေဃာသ၊ အရွင္ဓမၼပါလ၊ အရွင္ဗုဒၶဒတၱ၊ အရွင္ဥပေသန”တုိ႔မွ ပါဠိဘာသာသုိ႔ျပန္ဆုိခဲ့ၿပီး၊ ပါဠိစာေပမ်ားႏွင့္အတူ ဗုဒၶသာသနာေတာ္သည္ ျမန္ မာႏုိင္ငံႏွင့္အျခားေသာႏုိင္ငံမ်ားစြာသုိ႔ ျပန္႔ပြားစည္ပင္လာခဲ့ပါသည္၊၊

သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံေတာ္ျဖစ္လာပုံကို တင္ျပေဆြးေႏြး၍ အတုိင္းအတာတစ္ခုအထိ ျပည့္စုံပါၿပီ၊၊ ျမတ္စြာဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္အခါက ျမတ္စြာဘုရားရွင္အားအသက္တမွ်ယုံၾကည္ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ခဲ့ၾကသည့္ ႏုိင္ငံအခ်ဳိ႔သည္ယေန႔မ်က္ေမွာက္ေခတ္တြင္ ဘာသာျခားႏုိင္ငံမ်ားအ ျဖစ္သို႔ေရာက္ေနသည္ကို ေတြ႔ျမင္ရပါသည္၊၊

သီရိလကၤာႏုိင္ငံသည္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္လက္ထက္က ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံမဟုတ္ခဲ့ေသာ္လည္း ျမတ္စြာ ဘုရားပရိနိဗၺာန္ျပဳျပီး ႏွစ္ေပါင္း(၃၀၀)ခန္႔မွစတင္ျပီး ဗုဒၶဘာသာကိုးကြယ္ယုံၾကည္သည့္ ႏုိင္ငံေတာ္ အျဖစ္သို႔ေရာက္ခဲ့ရုံမွ်မက၊ ဗုဒၶက်မ္းစာမ်ားကို ကမၻာသို႔ျဖန္႔ျဖဴးရာတြင္ အဓိကႏုိင္ငံေတာ္ျဖစ္လာခဲ့ သည္မွာ ဗုဒၶဘာသာအတြက္အားတက္ဖြယ္ ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ျဖစ္ပါေၾကာင္း တင္ျပလ်က္စာတမ္းကိုအ ဆုံးသတ္အပ္ပါသည္၊၊             ၊၊


{Note/ “Early History of Buddhism in Ceylon,E.W.Adikaram”ႏွင့္ အျခားသီရိလကၤာႏုိင္ငံ၊ သ မုိင္းမွတ္တမ္းမ်ားကို ကိုးကား၍ဤစာတမ္းကို ေရးသားတင္ျပအပ္ပါသည္၊၊}


အရွင္ေက၀လ(အလင္းစက္)
{မဟာ၀ိဇၨာ-သီရိလကၤာ}
မကုဋာရာမျမန္မာေက်ာင္းတုိက္၊
ကိုလံဘုိျမဳိ့၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၊၊
(၄.၉.၂၀၁၂)

အျပည့္အစံုသို႔....

Sunday, August 12, 2012

ေဒါသကင္းေ၀း ေနႏုိင္ေရး၊၊ ၊၊



လူတုိ႔၏ရင္ထဲႏွလုံးသားတြင္ စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာအပူမ်ားစြာရွိသည္၊၊ ေဒါသအပူသည္ အျခားအပူမ်ားထက္ပိုမုိ ၍ေလာင္ကြ်မ္းအား ျပင္းထန္တတ္သည္၊၊


ရင္ထဲတြင္ ေဒါသအပူလႈိင္း၀င္ေရာက္လာေသာအခါ လူတြင္ျငိမ္းေအးမႈမ်ားအားလုံးေပ်ာက္ဆုံးျပီး၊ ပတ္၀န္း က်င္ကိုအႏၱရာယ္ျပဳခြင့္ရလ်င္ရ၊ မရခဲ့လ်င္မိမိကိုယ္မိမိျပန္၍ ဒုကၡျဖစ္ေအာင္ျပဳတတ္ေလသည္၊၊


အမ်က္ေဒါသျဖစ္ျခင္းတြင္ အေၾကာင္းႏွစ္မ်ဳိးရွိေၾကာင္းကို ပါဠိစာေပမ်ားတြင္ေဖာ္ျပထားပါသည္၊၊ အ မ်က္ေဒါသျဖစ္ဖြယ္ရာအာရုံႏွင့္၊ အမ်က္ေဒါသျဖစ္ေပၚေစရန္ မသင့္မတင့္ႏွလုံးသြင္းျခင္းတုိ႔ ျဖစ္ပါသည္၊၊


တစ္စုံတစ္ခုအေပၚတြင္ျဖစ္ေစ၊ တစ္စုံတစ္ေယာက္အေပၚတြင္ျဖစ္ေစ ေဒါသျဖစ္မိခဲ့လ်င္၊ ထုိေဒါသအမ်က္ ကို ေျဖေဖ်ာက္ႏုိင္လ်င္အေၾကာင္းမရွိေတာ့ေပ၊ အကယ္၍အမ်က္ေဒါသကို မေျဖေဖ်ာက္ႏုိင္ခဲ့လ်င္ အၿငိဳး အေတးအျဖစ္သို႔အသြင္ေျပာင္းလဲျပီး သံသရာဘ၀မ်ားအထိပင္လိုက္ပါ၍ ပ်က္စီးရာပ်က္စီးေၾကာင္းျပဳ တတ္ေလသည္၊၊


သာဓကအေနျဖင့္ ဆဒၵန္ဆင္မင္း၏ဇာတ္လမ္းတြင္ စူဠသုဘဒၵါမိဖုရားၾကီး၏ မေက်ႏုိင္သည့္ေဒါသျဖင့္ ဘ၀ အဆက္ဆက္ခ်စ္လင္ကို သတ္ခြင့္ရေစရန္ဆုေတာင္းပုံမ်ားႏွင့္၊ အျခားသာဓကဇာတ္လမ္းမ်ားတြင္ေတြ ႔ျမင္ႏုိင္ပါသည္၊၊


လူတို႔၏ေန႔စဥ္ဘ၀တြင္လည္း အမ်က္ေဒါသျဖစ္ပြားၾကရာမွ မႈခင္းမ်ဳိးစုံႏွင့္၊ အမွားမ်ဳိးစုံကိုျပဳေနၾကသည္ ကို ေတြ႔ႏုိင္ပါသည္၊၊ အမ်က္ေဒါသျဖစ္ပြားမႈသည္ ပညာမဲ့မႈေၾကာင့္ျဖစ္၍ မည္သို႔မွ်အက်ဳိးမျဖစ္ေစဘဲ၊ ဆုိး က်ဳိးမ်ားကိုသာျဖစ္ေပၚေစမည္ျဖစ္ပါသည္၊၊


အရပ္ပုသူမ်ားက“ငါကလူပု စိတ္တုိကြ”ဟု အမ်က္ေဒါသၾကီးရသည္ကိုပင္ ဂုဏ္တက္ေလဟန္ေျပာ ဆုိေလ့ရွိၾကသည္၊၊ အမွန္မွာစိတ္တုိျခင္း၊ အမ်က္ေဒါသၾကီးျခင္းမ်ားသည္ မည္သူ႔တြင္ျဖစ္ေပၚသည္ျဖစ္ စ၊ ျဖစ္ေပၚသူႏွင့္ပတ္၀န္းက်င္ကို မတည္ျငိမ္မႈႏွင့္၊ ေဘးဒုကၡကိုသာျဖစ္ေပၚေစတတ္ေၾကာင္း မွတ္သားရပါ မည္၊၊


ငါးရာ့ငါးဆယ္ဇာတ္ေတာ္မ်ားမွ ေသရိ၀၀ါရိဇာတ္၊ ရြဲကုန္သည္ဇာတ္လမ္းတြင္ ေဒ၀ဒတ္အေလာင္းရြဲကုန္ သည္သည္ ထုိဘ၀တြင္ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ အမ်က္ေဒါသကိုေျပေပ်ာက္ေအာင္ မျငိမ္းႏုိင္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ေလး အသေခ်ၤ၊ ကမၻာတစ္သိမ္းဘ၀မ်ားစြာတြင္ ျမတ္စြာဘုရားအေလာင္းေတာ္၏ ပ်က္စီးရာပ်က္စီးေၾကာင္းမ်ဳိးစုံ ကိုျပဳခဲ့သည္မွာဘုရားျဖစ္ေတာ္မူသည့္ ဘ၀အထိပင္ျဖစ္ပါသည္၊၊


ေဒ၀ဒတ္ေလာင္းရြဲကုန္သည္သည္ ငရဲအၾကိမ္ၾကိမ္က်ေရာက္ၿပီး၊ ေနာက္ဆုံးဘ၀တြင္ မဟာအ၀ီစိငရဲသုိ႔ က်ေရာက္ခဲ့ရေလသည္၊၊ ေျပေပ်ာက္ေအာင္မျငိမ္းႏုိင္ေသာ အမ်က္ေဒါသမ်ားသည္ အမ်က္ထြက္ခံရသူကို သာမက၊ အမ်က္ေဒါသျဖစ္ပြားသူကိုယ္တုိင္ကိုလည္း အႏၱရာယ္မ်ားစြာျဖစ္ေစတတ္သည္၊၊


စိတ္မျငိမ္းခ်မ္းမႈ၊ အရုပ္ဆုိးအက်ည္းတန္မႈ၊ အမွားမ်ားစြာကိုျပဳမိမႈ၊ ေဘးဒဏ္သင့္မႈႏွင့္ ေရာဂါဆုိးမ်ားပြား မ်ားလာမႈ၊ ၾကမၼာဆုိးအမ်ဳိးမ်ဳိးႏွင့္သာေတြ႔ဆုံေနရမႈစသည္တုိ႔သည္ အမ်က္ေဒါသၾကီးသူမ်ား ဧကန္မုခ်ခံ စားရမည့္ ဆုိးက်ဳိးမ်ားျဖစ္ပါသည္၊၊


စာေပႏွင့္သမုိင္းသခၤန္းစာမ်ားတြင္ အမ်က္ေဒါသၾကီးသျဖင့္ မထင္မွတ္ဖြယ္ရာအျပစ္ၾကီးမ်ားကို ျပဳၾကသူ မ်ား၊ သမုိင္းမလွသူမ်ား၊ အရွက္ကင္းမဲ့သူမ်ား၊ အေၾကာက္ကင္းမဲ့သူမ်ား၊ ပညာကင္းမဲ့သူမ်ားစြာတုိ႔၏သ မုိင္းအတၱဳပၸတၱိမ်ားစြာကို ေလ့လာရရွိႏုိင္ပါသည္၊၊


အမ်က္ေဒါသျဖစ္ေနသူသည္ အက်ဳိးအေၾကာင္းႏွင့္ အဆုိးအေကာင္းကိုေ၀ဖန္ႏုိင္သည့္ ပညာကင္းမဲ့ေန ခ်ိန္ျဖစ္သည့္အတြက္ ျပဳမိသမွ်အမွားမ်ားသာျဖစ္ေနတတ္ပါသည္၊၊ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ေဒါသ ႏွင့္ပတ္သက္၍အထူးမွတ္သားဖြယ္မိန္႔ဆုိခ်က္တစ္ခုကို ေပးေတာ္မူခဲ့ပါသည္၊၊
“ေကာေဓာ အတၳံ နဇာနာတိ=အမ်က္ေဒါသသည္ အက်ဳိးကိုမသိ”ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္၊၊ အမ်က္ေဒါသသည္ အက်ဳိးကိုမသိဟုဆုိထားသျဖင့္ အေၾကာင္းကိုလည္း မသိဟူ၍ပင္မွတ္သား ရပါေတာ့မည္၊၊ ဆုိလုိသည္မွာ “ပညာမတတ္၍ ေဒါသျဖစ္သည္”ဟုမွတ္ယူရပါမည္၊၊


အက်ဳိးအေၾကာင္းကိုမသိသူမ်ားသည္ ေဒါသၾကီးတတ္သူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း အထက္ပါျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ စ ကားရပ္ျဖင့္ သိသာႏုိင္ပါသည္၊၊ ေဒါသအေလ်ာက္ေျပာသမွ်၊ ျပဳသမွ်၊ ၾကံစည္စိတ္ကူးသမွ်တုိ႔သည္ ဆင္ျခင္ တုံတရားကင္းမဲ့ေနသည့္အတြက္ ဆုိးက်ဳိးမ်ားကိုသာထြက္ေပၚေစမည္ ျဖစ္ပါသည္၊၊


“လူမွန္မ်ားသည္ စိတ္တုိတတ္ၾကသည္”ဟု ဆုိေလ့ရွိသည္၊၊ လုံး၀မွားယြင္းသည့္ အဆုိျဖစ္ပါသည္၊၊ လူမွန္သာ အမွန္တကယ္ျဖစ္ပါက စိတ္တုိေတာ့မည္၊ အမ်က္ေဒါသျဖစ္ေတာ့မည္ မဟုတ္ပါေခ်၊၊ 

အေၾကာင့္ဆုိေသာ္ လူမွန္ဟူသည္မွာ ပညာတတ္၊ ပညာရွိ၊ အသိရွိသူကိုေခၚေ၀ၚေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါ သည္၊၊
ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ အမ်က္ေဒါသ၏အျပစ္မ်ားစြာကို ပါဠိစာေပ၏ေနရာမ်ားစြာတြင္ ေဟာေျပာ သင္ျပေတာ္မူခဲ့ပါသည္၊၊ အမ်က္ေဒါသကို ျငိမ္းေအးမႈရေအာင္ ၾကဳိးစားသင့္လွပါသည္၊၊

 လူတုိ႔၏စိတ္ ကို မျငိမ္းခ်မ္းေစသည့္ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာအေျခခံသေဘာတရားမ်ားတြင္ အမ်က္ေဒါသသည္ အဆုိး၀ါး ဆုံးႏွင့္အၾကမ္းတမ္းဆုံး ျဖစ္ေၾကာင္းေလ့လာရပါသည္၊၊

သာမန္အမ်က္ေဒါသမွ အၿငိဳးအေတးအျဖစ္သို႔ကူးစက္သြားခဲ့လ်င္ အလြန္တရာေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္း သည့္ အႏၱရာယ္ျပဳမႈမ်ားကိုျပဳတတ္ေလသည္၊၊ “ေက်ာင္းေတာ္မွ ရန္ၿငိဳးမ်ား”ဟူ၍ ေျပာဆုိေနၾကသည္ကို ၾကားရဖူးပါသည္၊၊


မွန္ႏုိင္ပါသည္၊၊ အတူေန၊ အတူတက္၊ အေနနီးစပ္ၾကရာမွ ျဖစ္ေပၚခဲ့ၾကသည့္ရန္ျငွဳိးရန္စမ်ားသည္“အမႈိက္ ကစ ျပႆာဒ္မီးေလာင္”ဆုိသကဲ့သုိ႔ အဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ မိသားစုမ်ားႏွင့္ႏုိင္ငံမ်ားအထိကိုပါ ပ်က္ စီးေအာင္ျပဳႏုိင္စြမ္းရွိေလသည္၊၊


ထုိမွ်အထိေဘးဆုိးမ်ားလြန္းသည့္ အမ်က္ေဒါသကိုျဖစ္လ်င္ျဖစ္ျခင္း ျငိမ္းေအးမႈရေစရန္ေျဖရွင္းနည္း(၅) မ်ဳိးကုိ ပါဠိစာေပတြင္အတိအက်ေဖာ္ျပထားပါသည္၊၊
(၁) ေမတၱာကိုျဖစ္ေစ၍ ေဒါသျငိမ္းေအးနည္း၊
(၂) ကရုဏာကုိျဖစ္ေစ၍ ေဒါသျငိမ္းေအးနည္း၊
(၃) ဥေပကၡာကိုျဖစ္ေစ၍ ေဒါသျငိမ္းေအးနည္း
(၄) ေမ့ေဖ်ာက္၍ ေဒါသျငိမ္းေအးနည္း၊
(၅) ‘သူ႔ကံႏွင့္သူရွိပါေစေတာ့’ဟုႏွလုံးသြင္း၍ ေဒါသျငိမ္းေအးနည္း၊၊


အထက္တြင္ ေဖာ္ျပေဆြးေႏြးထားသည့္ အမ်က္ေဒါသေျဖေဖ်ာက္နည္း၊ အမ်က္ေဒါသျငိမ္းေအးနည္းမ်ား သည္ အမွန္တကယ္ပင္အသုံး၀င္သည့္နည္းလမ္းမ်ားျဖစ္ျပီး၊ ၾကဳိးစားက်င့္သုံးရန္လည္း လြယ္ကူသည့္ နည္းမ်ားျဖစ္ေၾကာင္းကုိ ေတြ႔ရပါသည္၊၊


“ေမတၱာကုိျဖစ္ေစ၍ အမ်က္ေဒါသျငိမ္းေအးနည္း”

မႏွစ္သက္သူႏွင့္မုန္းသူမ်ားကို မည္ကဲ့သုိ႔ေမတၱာထားရပါမည္နည္းဟု ေမးၾကပါသည္၊၊ လူတုိင္းလူတုိင္းတြင္
ေကာင္းသည့္အျခင္းအရာမ်ားႏွင့္ မေကာင္းသည့္အျခင္းအရာမ်ား၊ ေကာင္းသည့္အျပဳအမူမ်ားႏွင့္ 
မေကာင္းသည့္ အျပဳမူမ်ားဟူ၍ရွိေနၾကပါသည္၊၊


မိမိအမ်က္ေဒါသျဖစ္ေနသူ၌ရွိသည့္ ေကာင္းသည့္အျခင္းအရာႏွင့္ အျပဳအမူမ်ားကိုရွာေဖြၾကည့္ရႈျပီး စိတ္ ထားတည္ျငိမ္လာသည္ႏွင့္ ေမတၱာထားႏုိင္လာပါသည္၊ ေမတၱာပို႔လႊတ္ႏုိင္လာပါသည္၊၊ ဤသုိ႔ျပဳဖန္မ်ား လာေသာအခါ အမ်က္ေဒါသျငိမ္းေအးျပီး၊ ပုံမွန္ျပည္လည္၍ဆက္ဆံႏုိင္လာပါသည္၊၊


ဤေနရာတြင္ အမ်က္ေဒါသျဖစ္ေနသူ၏အထံ၌ ေလးစားဖြယ္အရည္အျခင္းႏွင့္ ေက်းဇူးတရားမ်ားကုိသုံး သပ္ဆင္ျခင္ႏုိင္လ်င္လည္း အမ်က္ေဒါသအထိုက္အေလ်ာက္ေျပေပ်ာက္ျပီး၊ ျငိမ္းေအးမႈကုိရရွိႏုိင္သည္ဟု ယူဆပါသည္၊၊


အေၾကာင္းမွာ အမ်က္ေဒါသျဖစ္ျခင္းမ်ားသည္ အနီးေနအတူေနဖူးသူမ်ားအေပၚ၌သာ အျဖစ္ မ်ားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္၊၊ အတူေနအနီးေနသူတုိ႔သည္ အျခင္းျခင္းတစ္ခုမဟုတ္တစ္ခု ေက်းဇူးႏွင့္၊ အ သိမွတ္ျပဳဖြယ္အရည္အျခင္းမ်ားကို ေကာင္းေကာင္းသိသူမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္၊၊


ဤသည္မွာ မိမိအမ်က္ေဒါသျဖစ္ေနသူအေပၚတြင္ ပါဠိစာေပႏွင့္အညီ ေဒါသကင္းေ၀းျငိမ္းေအးနည္း ျဖစ္ ပါသည္၊၊


“ကရုဏာကုိျဖစ္ေစ၍ အမ်က္ေဒါသျငိမ္းေအးနည္း”

တစ္စုံတစ္ေယာက္အေပၚတြင္ အမ်က္ေဒါသျဖစ္မိသည္ႏွင့္ ထုိသူကိုရန္ျပဳလုိျခင္းႏွင့္၊ အက်ဳိး ပ်က္ျပား ေစလိုသည့္ စိတ္ရုိင္းမ်ား၀င္ေရာက္လာတတ္ပါသည္၊၊


ထုိသုိ႔စိတ္ရိုင္းမ်ား၀င္လာသည္ကို သတိျပဳဆင္ျခင္သုံးသပ္ၿပီး၊ ကရုဏာစိတ္ျဖစ္ေပၚေစရန္ ၾကဳိးစားႏုိင္ပါ လ်င္ အမ်က္ေဒါသေျပျငိမ္းျပီး၊ စိတ္ေအးခ်မ္းရပါသည္၊၊ ကရုဏာဟူသည္မွာ သနားျခင္းကိုေခၚပါသည္၊၊


လူတုိ႔သည္“ဟန္ကိုယ့္ဖုိ႔”လုပ္ေနၾကရေသာ္လည္း လူတုိင္းတြင္အခက္အခဲကိုယ္စီႏွင့္ အၾကပ္အတည္း ကိုယ္စီရွိေနတတ္ၾကသည္ကိုအမွတ္ရၿပီး၊ သနားသည့္စိတ္ကိုေမြးျမဴႏုိင္ပါလ်င္ အမ်က္ေဒါသမျဖစ္ေတာ့ရုံ မွ်မက ကူညီအားေပးလိုသည့္စိတ္မ်ားပင္ ျဖစ္ေပၚလာတတ္ပါသည္၊၊


သနားၾကင္နာသည့္စိတ္ ကရုဏာျဖစ္ေပၚလာသည္ႏွင့္ အမ်က္ေဒါသမ်ားေျပေပ်ာက္ျပီး၊ ကူညီရုိင္းပင္းမႈ မ်ားႏွင့္၊ အက်ဳိးလုိလားစိတ္မ်ားျဖစ္ေပၚလာႏုိင္ပါသည္၊၊
မိမိအမ်က္ေဒါသျဖစ္မိသူအေပၚတြင္ သနားေလာက္သည့္အေျခအေနမ်ားကို ၾကည့္ရႈသုံးသပ္ၿပီး၊ ကရုဏာ ထားျခင္းျဖင့္ အမ်က္ေဒါသဘ၀သံသ ရာမ်ားအထိ မလိုက္ပါေတာ့ဘဲေအးျငိမ္းရပါေတာ့သည္၊၊


“ဥေပကၡာကိုျဖစ္ေစ၍ အမ်က္ေဒါသျငိမ္းေအးနည္း”

လူမ်ားႏွင့္အရာ၀တၳဳမ်ားအေပၚတြင္ ခ်စ္ျခင္း၊ မုန္းျခင္းႏွင့္ အမ်က္ေဒါသျဖစ္ပြားျခင္းမ်ားမွာ ထုိလူမ်ား အရာ၀တၳဳမ်ားႏွင့္မိမိသည္ တစ္မ်ဳိးတစ္မည္အားျဖင့္ ဆက္စပ္ေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္၊၊ 


မိမိႏွင့္တစ္စုံတရာပတ္သက္ဆက္ႏြယ္မႈမရွိသည့္ အရာ၀တၳဳႏွင့္လူမ်ားအေပၚတြင္ ခ်စ္ျခင္း၊ မုန္းျခင္းႏွင့္ အမ်က္ေဒါသျဖစ္ခဲလွပါသည္၊၊ ဥေပကၡာ၏သေဘာမွာ လူမ်ားႏွင့္အရာ၀တၳဳမ်ားအေပၚတြင္ ခ်စ္ျခင္း၊ မုန္းျခင္းမပါရွိဘဲ ဆက္စပ္မႈမရွိေအာင္ေနလိုက္ျခင္းကို ေခၚပါသည္၊၊


အခ်ဳိ႔စာေရးသူမ်ားသည္ ဥေပကၡာဟူသည္ကို မုန္းလြန္း၍လ်စ္လ်ဴရႈလိုက္ျခင္းဟု အဓိပၸါယ္ေဖာ္ျပတတ္ ၾကပါသည္၊၊ မမွန္ပါ၊၊ ဥေပကၡာ၏မူလသေဘာမွာ ခ်စ္ျခင္း၊ မုန္းျခင္းမရွိဘဲ ကင္းရွင္းေအာင္ေန လိုက္ ျခင္းကို ေခၚပါသည္၊၊


မိမိအမ်က္ေဒါသျဖစ္ေနသူႏွင့္ တစ္စုံတရာပတ္သက္မႈမရွိေတာ့ဘဲ လုံး၀ကင္းေ၀းေအာင္၊ ကင္း ရွင္း ေအာင္ျဖတ္ေတာက္လ်က္ေနႏုိင္လ်င္ ျဖစ္ခဲ့ျပီးေသာအမ်က္ေဒါသမ်ားအနည္ထုိင္ျပီး ျငိမ္းေအးႏုိင္ပါ သည္၊၊


“ေမ့ေဖ်ာက္၍ အမ်က္ေဒါသျငိမ္းေအးနည္း”

ဗုဒၶအဘိဓမၼာတြင္ သံေယာဇဥ္ဆယ္မ်ဳိးရွိပါသည္၊၊ လူတုိ႔သည္ ခ်စ္ျခင္းကိုသာ သံေယာဇဥ္ဟုထင္ေနတတ္ ၾကသည္၊၊ အမွန္စင္စစ္ အမုန္းသည္လည္း သံေယာဇဥ္အမ်ဳိးအစားထဲတြင္ ပါ၀င္ေၾကာင္းသိသူနည္းပါးလွ ပါသည္၊၊


အမုန္းသံေယာဇဥ္ကို ပါဠိေ၀ါဟာရအားျဖင့္“ပဋိဃသံေယာဇန”ဟု ေခၚပါသည္၊၊ လူတုိ႔သည္ ခ်စ္သူကိုမွ စြဲလန္းတမ္းတသည္ မဟုတ္၊ မုန္းသူကိုပိုမုိ၍ပင္ သတိရေနတတ္ပါသည္၊၊ မုန္းသူကို အၾကိမ္ၾကိမ္သတိ ရေနမိရာမွ အမ်က္ေဒါသပိုမုိျဖစ္ေပၚလာျပီး စိတ္မျငိမ္းခ်မ္းမႈမ်ားကို ျဖစ္ေပၚေစတတ္ပါသည္၊၊


အမ်က္ေဒါသျဖစ္သူႏွင့္ ေဒါသျဖစ္ေပၚေစခဲ့သည့္အေၾကာင္းအရာဆုိးမ်ားကို ေမ့ေဖ်ာက္ႏုိင္ရန္ၾကဳိး စားလ်င္ အမ်က္ေဒါသမ်ားျငိမ္းေအးေစႏုိင္ပါသည္၊၊ သံေယာဇဥ္သေဘာအရ မုန္းသူအေၾကာင္းကိုမွ ထပ္ခါထပ္ ခါေတြးေနမိျခင္းသည္ပင္ အမ်က္ေဒါသကုိပိုမုိတိုးပြားေအာင္ အားထုတ္မိျခင္းျဖစ္ပါသည္၊၊


ထုိ႔ေၾကာင့္ မိမိအမ်က္ေဒါသျဖစ္မိသူႏွင့္ အမ်က္ေဒါသကိုျဖစ္ေပၚေစခဲ့သည့္ အေၾကာင္းဆုိးမ်ား ကို ေမ့ေပ်ာက္ျပစ္ျခင္းျဖင့္ အမ်က္ေဒါသျငိမ္းေအးျပီး၊ စိတ္လက္ေပါ့ပါးသည့္ ေန႔စဥ္ဘ၀သာယာမႈကိုရ ရွိ ႏုိင္ပါသည္၊၊


“သူ႔ကံႏွင့္သူရွိပါေစေတာ့ဟုႏွလုံးသြင္း၍ အမ်က္ေဒါသကို ျငိမ္းေအးနည္း”

လူတုိ႔သည္ ကံအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ဘ၀မ်ဳိးစုံကို ရရွိလာၾကပါသည္၊၊ အမ်က္ေဒါသသည္ မိမိကိုယ္တုိင္ႏွင့္အျခား သူကို ျဖက္ဆီးရန္သာျဖစ္သည့္အတြက္ တစ္စုံတရာေကာင္းက်ဳိးကို မေမွ်ာ္လင့္ႏုိင္ေခ်၊၊


လူတစ္ေယာက္အေပၚတြင္ အမ်က္ေဒါသျပင္းထန္လြန္းျပီး လက္စားေခ်ျခင္း၊ ပ်က္စီးမႈကိုစနစ္တက်စီမံ၍ ၾကံစည္၍ျပဳျခင္း၊ ရန္းကားမႈကိုျပဳျခင္းမ်ားသည္ အျပဳခံရသူႏွင့္အတူ မိမိတြင္ပါအေျခပ်က္ျပီး၊ နင့္နာမႈကို အညီအမွ် ရရွိပါသည္၊၊ 


အမ်က္ေဒါသကိုျငိမ္းေအးေစရန္“ျပဳသူအသစ္ ျဖစ္သူအေဟာင္း၊ သူ႔အေၾကာင္းႏွင့္သူသာ ရွိပါေစေတာ့” ဟု ႏွလုံးသြင္းဆင္ျခင္၍ စိတ္ႏွလုံးကိုထိမ္းသိမ္းႏုိင္လ်င္ အမ်က္ေဒါသျဖစ္မိသူအေပၚတြင္ အမ်က္ေျပျပီး၊ ခြင့္လႊတ္ႏုိင္ေၾကာင္း ေလ့လာရပါသည္၊၊


လူတုိ႔သည္ မိမိတုိ႔ကံအေလ်ာက္ ဘ၀ပုံစံအမ်ဳိးမ်ဳိးကိုရရွိထားၾကသည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ “သူျပဳသမွ် သူခံ၊ ကုိယ္ျပဳသမွ် ကုိယ္ခံ”ဟုသေဘာထားႏုိင္လ်င္ အမ်က္ေဒါသကိုျငိမ္းေအးေစႏုိင္ေၾကာင္း မွတ္သားရပါ မည္၊၊


ဤတြင္ ေဒါသကင္းေ၀းေနႏုိင္ေရးစာတမ္း ျပည့္စုံပါၿပီ၊၊ ဘ၀သံသရာအဆက္ဆက္ အပူမီးပြားေစမည့္အ မ်က္ေဒါသမွတဆင့္ အျငဳိးအေတးျဖစ္စဥ္မ်ားကိုတားဆီးႏုိင္ေစရန္ ပါဠိစာေပမွေလ့လာရွာေဖြလ်က္ ေဒါ သေျပေပ်ာက္ေၾကာင္းနည္းလမ္းမ်ားကို စာဖတ္သူသုိ ႔ေဆြးေႏြးတင္ျပအပ္ပါသည္၊၊


စာဖတ္သူမ်ား ေလာင္စာရန္ၿငိဳး၊ မီးဆက္၍မပ်ဳိးမိေစၾကဘဲ၊ အမ်က္မရွိသည့္ႏွလုံးသားမ်ားျဖင့္ ေလာကႏွင့္ လူသားမ်ားအေပၚတြင္ အေကာင္းျမင္စိတ္ဓာတ္ျဖင့္၊ ေအးျငိမ္းခ်မ္းသာသည့္ဘ၀မ်ားကို ရရွိပုိင္ဆုိင္ၾက ပါေစေၾကာင္းဆႏၵျပဳလ်က္ စာတမ္းကို အဆုံးသတ္အပ္ပါသည္၊၊          ၊၊


{မွတ္ခ်က္/အံ-၅၊ အာဃာတ၀ဂ္၊ အာဃာတပဋိ၀ိနယသုတ္ကုိကိုးကား၍ ဤစာတမ္းကိုေရးသားတင္ျပ အပ္ပါသည္၊၊}



 ေမတၱာျဖင့္---
         အရွင္ေက၀လ(အလင္းစက္)
            {မဟာ၀ိဇၨာ-သီရိလကၤာ}
      www.ko-thitsar.blogspot.com
       မကုဋာရာမ ျမန္မာေက်ာင္းတုိက္၊
         ကုိလံဘုိျမိဳ့၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၊၊
                 (10/08/2012)

အျပည့္အစံုသို႔....

Thursday, August 2, 2012

"သီဟုိဠ္ကြ်န္းမွ ၀ါဆုိေအာင္ပြဲ"






ယေန႔ဒုတိယ၀ါဆုိလျပည့္၊ ဓမၼစၾကၤာေန႔မွာ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ မကုဋာရာမျမန္ေက်ာင္းတုိက္တြင္ သီးတင္းသုံး လ်က္ အဆင့္ျမင့္စာေပပညာရပ္မ်ားကိုသင္ယူေနၾကသည့္ သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္မ်ားအား ကုိျဖဳိးေအေက်ာ္ (စကၤာပူႏုိင္ငံ)ႏွင့္ မိတ္ေဆြမ်ားမွစုေပါင္း၍ ၀ါဆုိေန႔ဆြမ္း၊ ၀ါဆုိသကၤန္းႏွင့္၊ စတီးလင္ဗန္းအၾကီးစား(၁၀)ခ်ပ္တုိ႔ ကို ေစတနာသဒၶါရက္ေရာစာျဖင့္ လွဴဒါန္းဆက္ကပ္ၾကသည့္ မွတ္တမ္းတင္ဓာတ္ပုံမ်ား ကုိ"အလင္းစက္"စာ ဖတ္သူမ်ားၾကည္ႏူးပီတီျဖင့္ ကုသိုလ္မွ်ေ၀ရယူႏုိင္ေစရန္ တင္ျပလုိက္ပါသည္၊၊

မွတ္တမ္းတင္ဓာတ္ပုံမ်ားအားလုံးကို ေအာက္ပါလင့္တြင္ၾကည့္ရႈႏုိင္ပါသည္---

War So-Lunch,Yellow robes and Text Donation - sri khemananda - Picasa Web Albums 

၀ါဆုိသကၤန္း၊ ေန႔ဆြမ္းႏွင့္ စတီးလင္ဗန္းၾကီးမ်ား၏အလွဴရင္မ်ားသည္ ယေန႔မွအစျပဳ၍စီးပြားလာဘ္လာဘမ်ား တုိးတက္ျဖစ္ထြန္းၿပီး က်န္းမာၾကပါေစေၾကာင္း သံဃာေတာ္မ်ား၏ကိုယ္စား ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔သအပ္ပါသည္၊၊

"အလင္းစက္"၀က္ဆုိက္တြင္ဆြမ္းအလွဴႏွင့္ စာေပေရးရာမ်ားကိုေလ့လာၾကသည့္ စာဖတ္သူမ်ားအားလုံးတုိ႔ သည္  ယေန႔ဒုတိယ၀ါဆုိလျပည့္၊ ဓမၼစၾကာအခါေတာ္ေန႔မွစ၍ ႏွစ္ေပါင္းရာေက်ာ္တုိင္ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ
ေၾကာင္း ဆုမြန္ေခြ်အပ္ပါသည္၊၊

ဆြမ္းအလွဴသို႔ၾကြေရာက္၍ ခ်ီးေျမွာက္ေတာ္မူၾကသည့္ သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္မ်ားအားလုံးႏွင့္၊ ၀ုိင္း၀န္း ခ်က္ျပဳပ္ေပးၾကသည့္ ေနာင္ေတာ္ညီေတာ္မ်ားအားလုံးတုိ႔သည္ လိုလားေတာ္မူၾကသည့္ပညာရပ္ေအာင္ပန္း မ်ားကို အျမန္ဆုံးဆြတ္ခူးႏုိင္ၾကပါေစေၾကာင္း အလွဴရွင္မ်ား၏ကိုယ္စား ဘုရားတပည့္ေတာ္မွ ဆုေတာင္းေပးအပ္ပါသည္၊၊                        ၊၊

အရွင္ေက၀လ(အလင္းစက္)
မကုဋာရာမျမန္မာေက်ာင္းတုိက္၊
ကိုလံဘုိျမဳိ့၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၊၊

အျပည့္အစံုသို႔....

Monday, July 30, 2012

ဒဟံပါစလေက်ာင္းဆင္း မိတ္ဆက္စကား၊၊ ၊၊





ယေန႔သည္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံအတြက္ထူးျခားေသာ ေန႔တစ္ေန႔ၿဖစ္သည္၊၊ အေၾကာင္းမွာ သီရိလကၤာ တစ္ႏုိင္ငံလုံးရွိ “ဒဟံပါစလေက်ာင္း”မ်ားအားလုံးတြင္ တစ္ႏွစ္တာစာေမးပြဲေအာင္ျမင္ထား ၾကသည့္ ေက်ာင္းသားေမာင္မယ္မ်ားအား ဆုခ်ီးမွ်င့္ေသာေန႔ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္၊၊

“ဒဟံပါစလေက်ာင္း”ဟူသည္မွာ သီရိလကၤာတစ္ႏုိင္ငံလုံးရွိ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းတုိက္မ်ားတြင္ ဖြင့္ လွစ္သင္ၾကားေသာ ဗုဒၶဘာသာသခၤန္းစာသင္ေက်ာင္းမ်ားကို ေခၚပါသည္၊၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံရွိဘုန္း ၾကီးေက်ာင္းတုိင္းတြင္ ဒဟံပါစလေက်ာင္းတြဲလ်က္ ရွိပါသည္၊၊

သီရိလကၤာမိသားစုမ်ားတြင္ ကေလးအသက္ (၅)ႏွစ္ျပည့္သည္ႏွင့္ ဒဟံပါစလေက်ာင္းသုိ႔ ႏုိင္ငံေတာ္ အမိန္႔ျဖင့္မျဖစ္မေန အပ္ႏွံၾကရပါသည္၊၊ တစ္ပတ္တြင္ တနဂၤေႏြေန႔တစ္ရက္တည္းသာ တက္ရသည့္ ေက်ာင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္“Sunday School=တနဂၤေႏြေက်ာင္း”ဟုလည္းေကာင္း၊ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဟာ္ေတာ္မူထားေသာ ၀ိနည္း၊ သုတၱာန္ႏွင့္၊ အဘိဓမၼာတရားေတာ္မ်ားကို သင္ရုိးျပဳ၍သင္ၾကားေသာ ေၾကာင့္“ဓမၼေက်ာင္း”ဟုလည္း ေခၚၾကပါသည္၊၊

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္လည္းယၡဳအခါ“Sunday School=ဓမၼေက်ာင္း”မ်ားေပၚေပါက္လာရန္ အားထုတ္ေန ၾကသည္ကို ၾကားသိရပါသည္၊၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ ဒဟံပါစလေက်ာင္းသမုိင္းကို(2010,Auguest)လ ရက္စြဲျဖင့္ အလင္းစက္ဆုိက္ထဲတြင္“သစ္လြင္ဆဲေခါင္းေလာင္းသံ”အမည္ႏွင့္ စာတမ္းတစ္ခုေရးသား ၿပီးၿဖစ္၍စိတ္၀င္စားသူမ်ား ေလ့လာရရွိႏုိင္ပါသည္၊၊

ယၡဳေဆာင္းပါးတြင္ ယေန႔စာေရးသူတက္ခြင့္ရသည့္ ဒဟံပါစလေက်ာင္းဆင္းပြဲျမင္ကြင္းႏွင့္၊ ေက်ာင္း အုပ္မွ ေက်ာင္းသားေမာင္/မယ္ေလးမ်ားကိုေျပာသည့္မိတ္ဆက္စကားကို တင္ျပမည္ျဖစ္ပါသည္၊၊ ဒဟံ ပါစလေက်ာင္းဆင္းပြဲတြင္ ေဟာေျပာပြဲမ်ားႏွင့္ ရုိးရာအကမ်ားပါပါ၀င္မည္ျဖစ္သျဖင့္ ေက်ာင္းဆင္းပြဲမ တုိင္မွီတစ္ပတ္ခန္႔ကပင္ ေက်ာင္း၀န္းထဲတြင္ေဟာေျပာမႈအတြက္ ျပင္ဆင္ေလ့က်င့္ေနသည္မ်ား၊ အ ဆုိအကႏွင့္၊ တစ္ခန္းရပ္ဆန္ဆန္ျပဇာတ္ေလ့က်င့္ေနသည္မ်ားကို သတိျပဳမိသည္၊၊

သီရိလကၤာဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမ်ားတြင္ ဆုိင္ရာရပ္ကြက္ႏွင့္ေက်းရြာမ်ားမွ စည္းေ၀းပြဲမ်ားမပ်တ္ျပဳ လုပ္ေလ့ရွိသည္ကို ေတြ႔ရသည္၊၊ သီရိလကၤာဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမ်ားသည္ ေဒသခံလူမ်ဳိးမ်ားအ တြက္“Education Centre”ဟုလည္း ေခၚႏုိင္သည္၊၊ “Social Centre”ဟုလည္း ေခၚႏုိင္ပါသည္၊၊

အေၾကာင္းမွာ သီရိလကၤာလူမ်ဳိးတုိ႔သည္ ျမဳိ့ရြာအတြက္ေဆာင္ရြက္ဖြယ္ရာအားလုံးကို လစဥ္မပ်တ္ ျမဳိ့ဦးရြာဦးေက်ာင္းမ်ားသုိ႔စုစည္း၍ တုိင္ပင္ေလ့ရွိၾကေသာေၾကာင့္ၿဖစ္ပါသည္၊၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံတြင္ လမ္းေဘးမူးယစ္ရမ္းကားမႈမ်ား၊ အရက္ႏွင့္ေဆးလိပ္ေသာက္ျခင္းမ်ားႏွင့္ ေအာ္ဟစ္ရန္ျဖစ္ျခင္းမ်ား၊  မရွိသေလာက္ရွားပါးလွပါသည္၊၊

သီရိလကၤာႏုိင္ငံတြင္ ေလးႏွစ္ခန္႔ေနခဲ့ၿပီးျဖစ္၍ ထုိကဲ့သို႔သီဟုိဠ္လူမ်ဳိးတုိ႔ ေနထုိင္မႈပုံစံႏူးညံ့ျခင္းမွာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းတုိင္းတြင္ ဓမၼစာေပသင္ၾကားခြင့္ရေနျခင္းႏွင့္၊ အပတ္စဥ္နီးနီးမွ်ရပ္ရြာကိစၥမ်ား ကို ဒဟံပါစလေက်ာင္းတြင္းတြင္ စုေပါင္းစည္းေ၀းၿပီးအေျဖရွာတတ္ၾကေသာေၾကာင့္ဟု သိလာရပါ သည္၊၊

ဒဟံပါစလေက်ာင္းမ်ားသည္ တရားစာသီးသန္႔ကိုသင္သည္မဟုတ္ပါ၊၊ ဓမၼသခၤန္းစာမ်ားကိုဗဟုိဠ္ ထားၿပီး၊ သိပၸံ၊ သခ်ၤာ၊ အဂၤလိပ္၊ ပထ၀ီ၊ သမုိင္း၊ အႏုပညာ၊ ႏုိင္ငံေရး၊ လူမႈေရးဘာသာစသည့္ ေခတ္ ပညာရပ္မ်ားကိုလည္းဘာသာရပ္မ်ားအျဖစ္ ျပဌာန္း၍သင္ၾကားသည္ကုိ ေလ့လာရပါသည္၊၊

ထုိ႔ေၾကာင့္ သီရိလကၤာလူမ်ဳိးမ်ားသည္ စာသင္၍မျဖစ္ေလာက္ေအာင္ ပင္ကိုယ္ညာဏ္ထုံထုိင္းသူမ်ား မွလြဲလ်င္ လူတုိင္းနီးနီးမွ်ဗုဒၶစာေပႏွင့္ အဂၤလိပ္စာကုိအတုိင္းအတာတစ္ခုအထိ တတ္ေျမာက္ၾကသည္ ကုိ ေတြ႔ရပါသည္၊၊
ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ဗုဒၶဘာသာကို သံဃာေတာ္မ်ားကသာအဓိကဦးေဆာင္၍ ထိမ္းသိမ္းထားၾကည္သည္ကို ေတြ႔ရၿပီး၊ လူပုဂၢဳိလ္မ်ားမွပစၥည္းေလးပါးေထာက္ပံ့ရုံမွ်ကုိသာ တာ၀န္ယူၾကသည္၊၊ 

သီရိလကၤာလူမ်ဳိး မ်ားသည္ ပါဠိစာေပကိုလူႏွင့္သံဃာ တန္းရည္တူသင္ၾကားတတ္ေျမာက္ၾကၿပီး အတူတကြသာသနာ ေတာ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ၾကသည္ကိုေတြ႔ျမင္ရပါသည္၊၊

သီရိလကၤာလူမ်ဳိးမ်ားသည္ အသက္ငါးႏွစ္အရြယ္တြင္“O,level”အစုိးရေက်ာင္းႏွင့္၊ ဒဟံပါစလ ေက်ာင္းကုိ ပူးတြဲ၍တက္ၾကရပါသည္၊၊ တက္ရပုံမွာ တနလၤာမွ ေသာၾကာေန႔အထိကို အစုိးရေက်ာင္း တြင္တက္ရၿပီး၊ တနဂၤေႏြေန႔တြင္ ဒဟံပါစလေက်ာင္းတက္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္၊၊ ဓမၼေက်ာင္းသည္နံနက္ (7)နာရီမွ ေန႔လည္(1)နာရီအထိသာ တက္ရပါသည္၊၊

အခ်ဳိ႔ေက်ာင္းမ်ားတြင္ တေနကုန္တက္ရသည္ကိုလည္း ေတြ႔ရပါသည္၊၊ တခ်ဳိ႔ေက်ာင္းမ်ားသည္ စေန၊ တနဂၤေႏြႏွစ္ရက္လုံးတက္ရသည္ကို ေတြ႔ရပါေသးသည္၊၊ အပုိခ်ိန္သင္ေပးျခင္းမ်ားျဖစ္သည္ဟု သိရပါ သည္၊၊

သီရိလကၤာလူမ်ဳိးတုိ႔သည္ ဒဟံပါစလေက်ာင္းတက္ရသည္ကို အလြန္ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါသည္၊၊ သီရိလကၤာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားကိုယ္တုိင္ ေခတ္ပညာႏွင့္ပါဠိစာေပကိုေရာေႏွာသင္ယူတတ္ေျမာက္ထားၾကေသာ ေၾကာင့္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားသည္ေက်ာင္းသားကေလးသူငယ္မ်ားႏွင့္ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးေရာေႏွာဆက္ဆံ တတ္သည္ကို ေတြ႔ရပါသည္၊၊

ဒဟံပါစလေက်ာင္းမ်ားသည္ အဂၤလိပ္လိုသင္ေသာေက်ာင္းႏွင့္၊ သီရိလကၤာလုိသင္ေသာေက်ာင္းဟု ႏွစ္မ်ဳိးရွိပါသည္၊၊ ႏွစ္မ်ဳိးလုံးကုိသင္ေသာေက်ာင္းမ်ားလည္း ရွိပါသည္၊၊ စာေပအဆင့္ရွိၿပီးသင္ရုိးညႊန္း တမ္းမ်ားလည္း အဆင့္ရွိသည္ကိုေတြ႔ရပါသည္၊၊

ထူးျခားသည္မွာ အစုိးရေက်ာင္းမ်ားႏွင့္ ဒဟံပါစလေက်ာင္းမ်ားဘာသာရပ္ သင္ရုိးညြန္းတမ္းျခင္းခ်ိပ္ စက္ထားပုံျဖစ္ပါသည္၊၊ အစုိးရေက်ာင္းမွအတန္းတစ္ခုတြင္ အမွတ္မမွီေတာ့၍တက္ခြင့္မရေတာ့ ေသာေက်ာင္းသားတစ္ဦးသည္ ဒဟံပါစလေက်ာင္းတြင္ အစုိးရေက်ာင္း၊ တကၠသိုလ္တုိ႔ႏွင့္အဆင့္တူ ညီသည့္ ဘြဲ႔ကုိရရွိႏုိင္သည္ကို သိရပါသည္၊၊

ဒဟံပါစလမွေပးေသာ ဘြဲ႔လက္မွတ္ျဖင့္ႏုိင္ငံေတာ္၀န္ထမ္းအလုပ္ႏွင့္ ကုမၸဏီအလုပ္မ်ားကို လြယ္ကူ စြာပင္ ရရွိႏုိင္ပါသည္၊၊ အစုိးရေက်ာင္း “Grade One”ႏွင့္ ဒဟံပါစလပထမအဆင့္သည္ တန္းတူပင္ျဖစ္ ပါသည္၊၊ အစုိးရေက်ာင္း၏တကၠသိုလ္၀င္ခြင့္အတန္းႏွင့္ ဒဟံပါစလအထက္တန္းေနာက္ဆုံးအဆင့္ သည္လည္း တန္းရည္တူပင္ျဖစ္ပါသည္၊၊

အစုိးရေက်ာင္းတြင္“A,level”ေအာင္ျမင္ၿပီးအမွတ္မီွသူသည္ တကၠသိုလ္သုိ႔တက္ခြင့္ရမည္ ျဖစ္ပါ သည္၊၊ အကယ္၍အမွတ္မမီွခဲ့လ်င္ တကၠသိုလ္တက္ခြင့္မရဘဲ ဒဟံပါစလမွေနာက္ဆုံးျဖစ္သည့္ အ ဆင့္သုံးဆင့္သုိ႔တက္ေရာက္သင္ယူၿပီး တကၠသိုလ္မွ“B.A”ဘြဲ႔ႏွင့္တန္းတူအဆင့္ရွိသည့္ဘြဲ႔ကို ဒဟံပါစ လမွပင္ ေပးအပ္ပါသည္၊၊
သီရိလကၤာႏုိင္ငံတြင္ အစုိးရေက်ာင္းမ်ားအားလုံးႏွင့္ တကၠသိုလ္မ်ားအားလုံးသည္ ေက်ာင္းသားမ်ားအ တြက္အခမဲ့စနစ္ျဖင့္ ပညာသင္ယူခြင့္ရရွိသည့္အျပင္ ေက်ာင္းသားတုိင္းကိုလစဥ္ေက်ာင္းတက္စဥ္ ကုန္က်စရိပ္ကိုပင္ တကၠသိုလ္ဘ႑ာေရးဌာနမွေထာက္ပံ့ထားေသးသၿဖင့္ သီရိလကၤာလူမ်ဳိးမ်ား သည္ ပညာေရးကုသုိလ္ကံအလြန္ေကာင္းသူမ်ားဟု ဆုိရပါမည္၊၊

ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ားသည္ အိမ္တြင္သခၤန္းစာမ်ားလုပ္၍ အဆင္မေျပျဖစ္သည့္အခါ ဒဟံပါစ လေက်ာင္းသုိ႔လာ၍ စာက်က္ၾကသည္ကိုေတြ႔ရပါသည္၊၊ အမွတ္ရမိပါေသးသည္၊၊ တစ္ခါကအရွင္စာ ေမးပြဲနီး၍ Topics-အခ်ဳိ႔ကိုျမန္မာ့နည္းျမန္မာ့ဟန္ျဖင့္အလြတ္ရေစရန္ အသံကုန္ေအာ္ဟစ္၍ စာက်က္ ေနပါသည္၊၊

ထုိအခ်ိန္တြင္ ေက်ာင္းသူေလးတစ္ဦးအနီးသုိ႔ေရာက္လာၿပီး၊ ဗုဒုမဟာမူးသဒူး(ျမန္မာဦးဇင္း) စာကုိ စိတ္ထဲကက်က္ပါ၊ ေအာ္သံေၾကာင့္ သူစာလုပ္၍မရပါဟု လာေျပာသည္ကို ေအာင့္သက္သက္ႏွင့္ခံရ ပါသည္၊၊

စကားမစပ္မိဘဲ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသံဃာေတာ္မ်ား၏ ပညာေရးအေၾကာင္းကို အနည္းငယ္တင္ျပခ်င္ ပါသည္၊၊ သီရိလကၤာရဟန္းမ်ားသည္ ရုိးရာပရိေ၀ဏ(စာသင္တုိက္)မ်ားသို႔တက္ေရာက္၍ ပညာသင္ ယူႏုိင္ပါသည္၊၊ အစုိးရတကၠသိုလ္မ်ားတြင္လည္း ေက်ာင္းသား/ေက်ာင္းသူမ်ားႏွင့္အတူ အမွတ္မွီရာ ဘာသာရပ္တုိင္း တြင္တက္ေရာက္ ပညာသင္ယူႏုိင္ပါသည္၊၊

ပရိေ၀ဏေက်ာင္းဟူသည္မွာ သီရိလကၤာဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းတုိက္ အၾကီးၾကီးမ်ားကိုေခၚပါသည္၊၊ ျမန္မာျပည္တြင္ စာသင္တုိက္ၾကီးမ်ားႏွင့္ခပ္ဆင္ဆင္တူပါသည္၊၊ ပရိေ၀ဏတြင္ ပါစာေပႏွင့္ေခတ္ ပညာရပ္မ်ားကို အသီးသီးဘာသာရပ္မ်ားအျဖစ္ သင္ရုိးျပဳ၍သင္ၾကားပါသည္၊၊

ပရိေ၀ဏေက်ာင္းမ်ား၏ ျပဌာန္စာသင္ရုိးမ်ားကိုလည္း အစုိးရေက်ာင္းမ်ားႏွင့္တန္းရည္တူျဖစ္ေစရန္ ခ်ိပ္စက္ထားပါသည္၊၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ သီရိလကၤာရဟန္းသံဃာမ်ားသည္ ပါဠိစာေပအျပင္ေခတ္ပညာရပ္ မ်ားကိုပါ အလြယ္တကူတတ္ေျမာက္ၾကေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္၊၊

ရဟန္းသံဃာမ်ားသည္ ေန႔ဆြမ္းစားၿပီးလ်င္လူမ်ားကဲ့သို႔ပင္ ပရိေ၀ဏသုိ႔သြား၍ေက်ာင္းတက္ရပါ သည္၊၊ ပရိေ၀ဏမ်ားမွစာခ်ဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္ ဆရာ၊ဆရာမမ်ားသည္လည္း အစုိးရေက်ာင္းမ်ားမွ ေက်ာင္းဆရာမ်ားကဲ့သုိ႔ပင္ အစုိးရမွလခေပးထားပါသည္၊၊ “B.A”ႏွင့္တန္းရည္တူသည့္ဘြဲ႔ကို ပရိေ၀ဏ တြင္ပင္ၿပီးဆုံးသည္အထိ သင္ယူႏုိင္ပါသည္၊၊

သုိ႔မဟုတ္လ်င္လည္း”ပရိေ၀ဏ”မွတကၠသိုလ္၀င္တန္းေအာင္ျမင္ၿပီးလ်င္ အမွတ္မွီရာဘာသာရပ္အ လိုက္ အစုိးရတကၠသိုလ္မ်ားတြင္ တက္ေရာက္ႏုိင္ပါသည္၊၊ သီရိလကၤာလူမ်ဳိးမ်ားသည္ ပညာကိုလုိ အပ္သည့္အေလ်ာက္သာ သင္ယူၾကသည္ကိုေတြ႔ရပါသည္၊၊

၀ိဇၨာဘြဲ႔ရၿပီးသူတုိင္းကို အစုိးရမွအလုပ္ေပးပါသည္၊၊ ကုမၸဏီမ်ားတြင္လည္း လုပ္ႏုိင္ပါသည္၊၊ အလုပ္ လုပ္ေနရင္းမွသာရာထူးအဆင့္အတြက္ မဟာ၀ိဇၨာတန္းကိုတက္ၾကပါသည္၊၊ မဟာ၀ိဇၨာတန္းေအာင္ ျမင္ၿပီးသည့္ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္သည္ ပညာေရး၀န္ၾကီးဌာနတြင္ “Ph.D”တန္းအတြက္ ‘စေကာ လားရွစ္’တင္ထားၿပီးမိမိတုိ႔အလုပ္ကိုသာ ဆက္လုပ္ေနၾကပါသည္၊၊

ႏွစ္အနည္းငယ္အတြင္း စေကာလားရွစ္က်လာေသာအခါ ပါရဂူတန္းကိုႏုိင္ငံေတာ္အေထာက္အပံ့့ျဖင့္ သင္ယူၾကပါေတာ့သည္၊၊ အရွင္ႏွင့္အလြန္ခင္သည့္ သီရိလကၤာဆရာတစ္ပါးအေၾကာင္းကို တင္ၿပလုိပါ သည္၊၊

ဆရာေတာ္သည္ ၀ိဇၨာႏွင့္မဟာ၀ိဇၨာတန္းမ်ားကိုေအာင္ျမင္ထားၿပီး၍၊ အထက္တန္းေက်ာင္းတြင္ ေက်ာင္းဆရာတာ၀န္ထမ္းေဆာင္လ်က္ စေကာလားရွစ္ေလ်ာက္ထားသူ ျဖစ္ပါသည္၊၊ ယၡဳအသက္ (43)တြင္မွ ပါရဂူတန္းေခၚစာက်သျဖင့္ ပါရဂူတန္းအတြက္လိုအပ္သည့္ ျပင္ဆင္မႈမ်ားကိုျပဳလုပ္ပါ သည္၊၊

သီရိလကၤာႏုိင္ငံမွ သံဃာေတာ္မ်ားသည္ဘြဲ႔ရၿပီးလ်င္ လူမ်ားကဲ့သုိ႔ပင္အစုိးရ၀န္ထမ္းအလုပ္မ်ားကို လုပ္ႏုိင္ပါသည္၊၊ မ်ားေသာအားျဖင့္ဆရာေတာ္မ်ားသည္ တကၠသိုလ္မ်ားႏွင့္စာသင္ေက်ာင္းမ်ားတြင္ ေက်ာင္းဆရာ၊ ကထိက၊ ပါေမာကၡစသည့္အလုပ္မ်ားကို လုပ္ၾကပါသည္၊၊

အရွင္သည္ ဆရာေတာ္အတြက္ကူညီႏုိင္သည့္ ပညာေရးဆုိင္ရာမ်ားကိုကူညီရင္း ဆရာေတာ္အား“ဒီ အသက္အရြယ္ေရာက္မွ ဘာျဖစ္လုိ႔ပညာထပ္သင္ေနအုံးမလဲ”ဟု ေမးမိပါသည္၊၊ ဆရာေတာ္က“ငါတုိ႔ အသက္ရွင္ေနတာ ဘာလုပ္ဖုိ႔လဲ”ဟုျပန္ေမးသည့္အခါ သီရိလကၤာသားတုိ႔၏ပညာေရးစိတ္ကို ခ်ီးက်ဴး မိပါသည္၊၊

မွန္ပါသည္၊၊ ပညာဟူသည္မွာ အသက္ရွင္ေနသမွ်သင္ယူေနရမည္ ျဖစ္ပါသည္၊၊ သင္ယူမႈမရွိေတာ့ ျခင္းသည္ အသိညာဏ္ေသဆုံးျခင္းပင္ျဖစ္၍ အသိညာဏ္မရွိလ်င္“လူ”ဟူ၍မေခၚႏုိင္ေတာ့ဘဲ အျခား  အမည္သာတပ္ရေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္းကို သေဘာေပါက္မိလာရပါသည္၊၊

သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ ဗုဒၶဘာသာယဥ္ေက်းမႈအေၾကာင္းကို ေထြရာေလးပါးတင္ျပေနမိရာ မူလတင္ျပမည့္ အေၾကာင္းအရာပင္ ေပ်ာက္လုနီးနီးျဖစ္ေနပါသည္၊၊ ဆက္လက္၍ ဒဟံပါစလေက်ာင္းဆင္းပြဲတြင္ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးမွ သင္တန္းဆင္းအမွာစကားအျဖစ္ေဟာေျပာသည့္“မဂၤလသုတ္”လာ တုိးတက္ၾကီး ပြားေၾကာင္းမဂၤလာ(၃)မ်ဳိးကို တင္ျပအပ္ပါသည္၊၊

(၁) ေနရာအေျခက်ျခင္း၊
(၂) အက်ဳိးျဖစ္ေစေလာက္သည့္ အျပဳအမူရွိျခင္း၊
(၃) မိမိကုိယ္ကို စနစ္တက်တည္ေဆာက္မႈရွိျခင္း၊

ေနရာအေျခက်ျခင္း၊၊
ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ ပညာေရးေအာင္ျမင္တုိးတက္မႈရေစရန္ သင့္ေတာ္သည့္ေနထုိင္ရာရွိျခင္း သည္ အထူးအေရးပါလွပါသည္၊၊ ေနရာထုိင္ခင္းအဆင္မေျပလ်င္ စာတြင္အာရုံႏွစ္၍မရေတာ့ဘဲ စိတ္ ေလ့လြင့္ၿပီး ေအာင္ျမင္မႈႏွင့္ေ၀းရေတာ့သည္၊၊

ဤေနရာတြင္ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္အေနျဖင့္ ခရီးမ်ားျခင္း၊ ျပင္ပအလုပ္မ်ားျခင္း၊ ေထြရာေလးပါး ၀ါသနာပါျခင္းႏွင့္၊ စီးပြားေရးတြင္စိတ္ေရာက္ေနျခင္းမ်ားသည္လည္း ပညာေရးပ်က္စီးျခင္း၏အ ေၾကာင္းမ်ားပင္ျဖစ္ပါသည္၊၊

မသိသာလွသည့္ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ပညာေရးဆုံးရႈံးမႈ၏ အၿခားေသာအေၾကာင္းတစ္ရပ္မွာ ျပင္ ပဗဟုသုတမ်ားေနျခင္း ျဖစ္ပါသည္၊၊ မွန္ပါသည္၊၊ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္သည္ ေက်ာင္းသခၤန္းစာ မွေပးေသာပညာမွတစ္ပါး ျပင္ပအေထြေထြဗဟုသုတမ်ားျခင္းသည္ ေကာင္းသည္ဟုထင္ရေသာ္ လည္း စင္စစ္ေက်ာင္းပညာေရးပ်က္စီးျခင္း၏အေၾကာင္းတစ္ခုပင္ျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႔ရပါသည္၊၊

ဟုိသည္စပ္စပ္ ဗဟုသုတမ်ားလာေသာအခါ အစဥ္ျဖင့္တစ္ဆင့္ျခင္းတက္ရသည့္ ေက်ာင္းပညာေရး ကုိစိတ္၀င္စားမႈမရွိ၊ အထင္ၾကီးမႈမရွိေတာ့ဘဲ စနစ္က်သည့္ပညာေရးမွ ဆုံးရႈံးရေတာ့သည္၊၊ ထုိသို႔ ေသာေက်ာင္းပညာေရးကိုအထင္မၾကီးဘဲ ရရွိထားသည့္ဗဟုသုတမွ်ျဖင့္ ေလာကအတြင္းသို႔၀င္ေသာ အခါ အထင္ႏွင့္လက္ေတြ႔မ်ားစြာကြာျခားၿပီး၊ စီးပြားေရးတြင္လည္းေအာင္ျမင္မႈမရတတ္သည္ကို ေတြ႔ ရသည္၊၊

ထုိ႔ေၾကာင့္ သင့္ေတာ္သည့္ေနရာထုိင္ခင္းတြင္ေနထုိင္ခြင့္ရလ်က္ ပညာေရးကိုစနစ္တက်သင္ယူတတ္ ေျမာက္ျခင္းသည္ ပညာေရးႏွင့္ဘ၀ေအာင္ျမင္မႈတြင္ အဓိကလိုအပ္ပါသည္၊၊

အက်ဳိးျဖစ္ေစေလာက္သည့္ အျပဳအမူရွိျခင္း၊၊
လူတုိင္းပင္အက်ဳိးရလာဘ္ကုိ လုိခ်င္တတ္ၾကသည္၊၊ သုိ႔ေသာ္ အက်ဳိးျဖစ္ေစေလာက္သည့္ အျပဳအမူ မ်ားကိုမူအေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးျပ၍ ျငင္းပယ္တတ္ၾကေလသည္၊၊ 

အမ်ားတကာအက်ဳိးျဖစ္သည္ကိုေတြ႔ျမင္ရေသာအခါ အားက်မႈမ်ားလူတုိင္းပင္ ျဖစ္တတ္ၾကပါသည္၊၊ သုိ႔ေသာ္ ထုိကဲ့သုိ႔ေသာအက်ဳိးမ်ား မည္သုိ႔ေသာနည္းလမ္းမ်ား၊ အျပဳအမူႏွင့္လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ား ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚေနသည္ကိုမူ ေလ့လာစုံစမ္းသူအလြန္နည္းလွသည္၊၊

အလုပ္တစ္ခုသည္ အေသးအမႊားဟုထင္ရသည့္တုိင္ ေလးေလးနက္နက္က်ဳိးစားလုပ္ကုိင္ေသာအခါ အက်ဳိးေက်းဇူးတစ္စုံတရာကုိ ေပးတတ္သည္သာျဖစ္ပါသည္၊၊ “ဒါေလးမ်ား လူတုိင္းတတ္ပါတယ္”ဟု အလုပ္ကိုပ်က္ရယ္ျပဳေသာအခါ ထုိအလုပ္မ်ားမွထြက္ေပၚလာမည့္ အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ားကလည္း မိမိကို ဥေပကၡာျပဳတတ္သည္ကို သတိခ်ပ္ရပါမည္၊၊

အႏွစ္ခ်ဳပ္ၾကည့္ေသာ္အလုပ္တုိင္းသည္ ငယ္သည္ၾကီးသည္မဟူဘဲ ျပဳလုပ္သူ၏အစြမ္းအစအေပၚ တြင္မူတည္လ်က္ အက်ဳိးေက်းဇူးသည္ လိုက္ပါလာတတ္ေသာေၾကာင့္ အလုပ္ လုပ္ကုိင္လုိစိတ္ကုိ ေမြးျမဴ သင့္လွပါသည္၊၊

မိမိကိုယ္ကို စနစ္တက်တည္ေဆာက္ျခင္း၊၊
ဘ၀တြင္လူတုိင္း ခ်မ္းသာခ်င္ၾကသည္၊ ပညာတတ္ခ်င္ၾကသည္၊ က်န္းမာခ်င္ၾကသည္၊ အခ်စ္ေရးႏွင့္ အိမ္ေထာင္ေရး သာယာလိုၾကသည္၊၊

သုိ႔ေသာ္ လူအနည္းစုသာလုိသမွ်ရရွိၾကၿပီး အမ်ားစုမွာလုိခ်င္သည့္အရာမ်ားႏွင့္ မုိင္ေပါင္းကုေဋ ေ၀းကြာေနၾကရသည္၊၊ ထုိသုိ႔ျဖစ္ရျခင္းေၾကာင့္ လူတို႔သည္မိမိကိုယ္တုိင္တြင္ အျပစ္တစ္စုံတရာရွာ မေတြ႔တတ္ၾကဘဲ အျခားသူမ်ားကိုသာအျပစ္တင္တတ္ၾကပါသည္၊၊

အမွန္စင္စစ္ မိမိကိုယ္ကို စနစ္တက်တည္ေဆာက္မႈ မရွိျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ရပါသည္၊၊ လူတစ္ေယာက္ တြင္ အရြယ္အလိုက္တည္ေဆာက္သင့္သည့္ တည္ျငိမ္မႈမ်ားစြာရွိပါသည္၊၊

(၁) ပညာေရးရင့္တည္ျငိမ္မႈ၊
(၂) အသိတရားရင့္တည္ျငိမ္မႈ၊
(၃) လုပ္ရည္ကိုင္ရည္တည္ျငိမ္မႈ
(၄) စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာတည္ျငိမ္မႈ၊
(၅) စီးပြားေရးတည္ၿငိမ္မႈ၊

အထက္တြင္ေဖာ္ျပထားသည့္ တည္ျငိမ္မႈငါးမ်ဳိးမွ်လူတစ္ဦးတြင္ျပည့္စုံပါလ်င္ ရင့္က်က္သူျဖစ္လာျပီး ဘ၀တြင္ေအာင္ျမင္တုိးတက္လာရပါေတာ့သည္၊၊ မိမိကိုယ္ကိုစနစ္တက်တည္ေဆာက္ျခင္းဆုိသည္မွာ လည္း ေဆြးေႏြးေဖာ္ျပထားသည့္တည္ျငိမ္မႈငါးမ်ဳိးတုိ႔ တုိးတက္လာေအာင္တည္ေဆာက္ျခင္းကိုပင္ ဆုိ လိုပါသည္၊၊

ေဖာ္ျပထားျပီးအရည္အေသြးမ်ား လူတစ္ဦးတြင္ေအာင္ျမင္စြာတည္ေဆာက္ထားပါက စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာ ေဗာင္ဘင္ခပ္မႈမ်ား၊ ဂေယာင္ေျခာက္ျခားျဖစ္ျခင္းမ်ားႏွင့္၊ အလြန္အက်ဴး၀မ္းနဲျခင္းမ်ားႏွင့္၊ အလြန္အ က်ဴးေဒါသထြက္ျခင္းမ်ားမရွိေတာ့ဘဲ ပုဂၢဳိလ္ေရးအသြင္အျပင္မ်ားသည္ပင္ႏူးည့ံတည္ၾကည္ၿပီး၊ ျမင့္ ျမတ္သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာႏုိင္ပါသည္၊၊

ဤတြင္ “ဒဟံပါစလေက်ာင္းဆင္းပြဲ”မွ ေက်ာင္းအုပ္ဆရာၾကီး၏ ေက်ာင္းသားေမာင္မယ္ေလးမ်ားအား ေဟာေၿပာသည့္ စာတမ္းျပီးဆုံးပါၿပီ၊၊ ကေလးငယ္မ်ားကို ေဟာေျပာသည့္စကားမ်ားပင္ျဖစ္ေသာ္ လည္း စာေရးသူမ်ားစြာႏွစ္သက္သေဘာက်ေသာေၾကာင့္ အလင္းစက္စာဖတ္သူမ်ားသုိ႔ မွ်ေ၀ေပး လိုက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္၊၊

စာဖတ္သူမ်ားအားလုံး စာေပအလင္းမုိးစက္မ်ားျဖင့္ တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းသည့္ ဘ၀ကိုတည္ေဆာက္ ေအာင္ျမင္ႏုိင္ၾကပါေစေၾကာင္း ေမတၱာမ်ားစြာျဖင့္ဆုမြန္ ပန္ေျခြအပ္ပါသည္၊၊                  ၊၊




                                                                        အရွင္ေက၀လ(အလင္းစက္)
                                                                          {မဟာ၀ိဇၨာ-သီရိလကၤာ}
                                                                     မကုဋာရာမ-ျမန္မာေက်ာင္းတုိက္၊
                                                                        ကုိလံဘုိျမဳိ့၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၊၊
                                                                           (15/07/2012

အျပည့္အစံုသို႔....

  © Blogger template 'Fly Away' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP